စြဲၿငိေႏွာင္တြယ္
🌸pann
Part (17)
မီလတ္တို႔ေဒၚစမ္းေအးအိမ္ေရာက္ေတာ့ အလွဴ အိမ္တစ္အိမ္လိုပဲ..လူေတြမ်ားဝိုင္းအံုဖြဲ႔လို႔။
လူကိုမနည္းတိုးေဝွ႔ဝင္ေနရတယ္..။
" ဟဲ့ဟဲ့..ဒီလူေတြကဘာေတြတုန္း "
" တစ္ရြာလံုးမ်ားဒီေရာက္ေနၾကသလား.."
မသိရင္ဇာတ္ပြဲတစ္ပြဲျပေနသလို ေရာက္လာၾကတဲ့လူေတြမ်ားအံုခဲလို႔..။
" ဟဲ့..ဒီလိုနဲ႔ငါတို႔အဲ့တီဗြီဆိုတာႀကီးကို ျမင္ရပါအံုးမလား "
" ဒီေနာက္ေရာက္မွေတာ့ ဘယ္ျမင္ရမလဲ.."
" လာဟာ..ေ႐ွ႕ကိုတိုးသြားၾကမယ္ "
" ရပါ့မလား.."
" ပြဲတိုးသလိုသာတိုးဝင္ၾကမယ္ဟာ.."
" ေအး..ၿပီးေရာ "
သံုးေယာက္သားလူအုပ္ႀကီးၾကားထဲတိုးဝင္မိသည္..။
" ဟဲ့ဟဲ့..အို..ဘယ္သူေတြတိုးေနတာလဲ "
" ဟဲ့..ငါ့ေျခေထာက္ေတြတက္နင္းသြားတာ ဘယ္ေကာင္ဘယ္ေကာင္မေတြလဲဟဲ့.."
" ဟ..ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ဇြတ္တိုးေနတာလဲ "
" အီး..အဲ့အဲ့.."
" အို..ငါ့သမီးေလး..ကြၽတ္..ငါ့ကေလးကိုထိကုန္ၿပီဟဲ့.."
" မီလတ္တို႔..ညည္းတို႔ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ဇြတ္အတင္းတိုးဝင္ေနတာလဲ "
" အ့..အ့..ၿငိေနၿပီ..နာတယ္ နာတယ္ "
အသံေတြကေတာ့ေပါင္းစံုလို႔ပါ..။
ဘယ္ေလာက္ဆူေအာင့္ေအာင့္ေနပါေစ..ကိုယ္ေတြကေတာ့ ေ႐ွ႕ကိုသာအရတိုးဝင္သြားလိုက္သည္ ။
" အမေလး..ခုမွပဲအသက္႐ွဴ ေခ်ာင္တယ္ "
" ဟုတ္ပါ့.."
ထိပ္ဆံုးေရာက္မွေတာ့ ေခ်ာင္ၿပီေပါ့အဲ့အသက္က..။
" ေဟ့..ေဒၚစမ္းေအး ျပေသးဘူးလား ေတာ့္တီဗြီဆိုတာက "
ကိုယ္ေတြမေအာ္ခင္ေအာ္ၾကတဲ့သူေတြက အဆင္သင့္႐ွိေနေတာ့ ကိုယ္ေတြေလမကုန္ေသးဘူးေပါ့ေလ..။
YOU ARE READING
စြဲၿငိေႏွာင္တြယ္
Teen Fiction" ငါနင့္ကို အဲ့ဒါေတြမႀကိဳက္တာပဲ..ဘယ္ေတာ့မဆိုေပါ့တန္လြန္းတယ္..ဘာတစ္ခုမွေလးေလးနက္နက္မ႐ွိဘူး..တစ္ခုခုဆိုေ႐ွာင္ေျပးတတ္ဖို႔ပဲသိတယ္..ဒီအသက္ရြယ္ပဲေရာက္ေနၿပီ မေတြးေခၚတတ္ေသးဘူး..အဲ့လိုပံုစံပဲၾကပ္ၾကပ္လုပ္ ဘယ္ေတာ့မွေ႐ွ႕မေရာက္ဘူး သူမ်ားေနာက္ပဲနင္လိုက္ေနရမယ္ " "...
