စြဲၿငိေႏွာင္တြယ္
🌸pann
Part (6)
မီမီေက်ာင္းကျပန္ေရာက္ၿပီးအဝတ္စားေတာင္မလဲႏိုင္..ေလွကားမွာဒူးႏွစ္ဖက္ကားထိုင္ခ်ၿပီး လည္ေလးဆန္႔ကာလမ္းကို လွမ္းေမ်ွာ္ၾကည့္ေနမိသည္ ။
ကိုစိုးနဲ႔ေဇာ္ေထြး ျပန္အလာကိုမ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္မခတ္ဘဲထိုင္ေစာင့္ၾကည့္ေနမွရမယ္..ေတာ္ၾကာႏွစ္ေယာက္လံုးအိမ္မဝင္ဘဲ အေ႐ွ႕ဝိုင္းတန္းသြားမွာစိုးလို႔..ႏွစ္ေယာက္လံုးကိုလွမ္းေတြ႔တာနဲ႔ဆြဲထားမွျဖစ္မွာ ။
" ခဏ..ငါလြယ္အိတ္ထားလိုက္အံုးမယ္ "
မိုးသီး ေအာင္ျပည့္ကိုေျပာခဲ့ျပီးအိမ္ထဲအေျပးဝင္ခဲ့လိုက္သည္..အေပၚတက္မို႔ကို မီမီကေလွကားထိပ္ဝမွာေျခကားယားထိုင္ခ်ထားေတာ့ အေပါက္ဝပိတ္ေနၿပီ..။
" မီမီ..ဖယ္အံုး ငါအေပၚတက္မို႔ "
" တက္ပါလား..ဘယ္သူကတားေနလို႔လဲ "
" နင္ကအေပါက္ဝပိတ္ထိုင္ထားတာေလ.."
" က်စ္..တက္ တက္ "
တစ္ဖက္ေဘးမွာကပ္လိုက္ကာ ကိုယ္ႀကီးေစာင္းထိုင္ေပးလိုက္သည္..။
မိုးသီးကလြယ္အိတ္ႀကီး ျပတင္းေပါက္ေ႐ွ႕ပစ္လွမ္းခ်ၿပီး အဝတ္စားလဲေနတာေတြ႔ေတာ့ေမးစရာက႐ွိလာၿပီ..။
" နင္ကအခုမွေက်ာင္းကျပန္လာတာလား.."
ဒီႏွစ္မိုးသီးလည္း ငါးတန္းတက္ရၿပီမို႔ မီမီတို႔လိုသာဝတၳိသြားတက္ရၿပီ..သူနဲ႔ကိုယ္ေက်ာင္းအတူတူပါပဲ..ကိုယ္ေတာင္ေက်ာင္းကျပန္ေရာက္လို႔ေခြၽးေတာင္စို႔ၿပီ..သူကခုမွအိမ္ျပန္ေရာက္လာတယ္..ဒီေတာ့ေမးသင့္တာေမးရၿပီေလ။
" နင္အိမ္တန္းျပန္မလာဘဲ ဘယ္ဝင္ေနေသးတာလဲ.."
" ဘယ္မွဝင္ေနတာမဟုတ္ဘူး..ငါဖိုးသားတို႔နဲ႔ ရြာထိပ္မွာခဏ ေလာက္စာလံုးပစ္ေနလို႔ "
သေဘာကေဆာ့ေနလို႔ခုမွျပန္ေရာက္တယ္ေပါ့..ေဆာ့ၿပီးျပန္လာေပမယ့္ အဝတ္ေတြခပ္သြက္သြက္ေလးလဲွေနေတာ့ တစ္ေနရာရာကိုထပ္ၿပီးႂကြျမန္းဖို႔႐ွိေသးတဲ့ပံု ။
VOCÊ ESTÁ LENDO
စြဲၿငိေႏွာင္တြယ္
Ficção Adolescente" ငါနင့္ကို အဲ့ဒါေတြမႀကိဳက္တာပဲ..ဘယ္ေတာ့မဆိုေပါ့တန္လြန္းတယ္..ဘာတစ္ခုမွေလးေလးနက္နက္မ႐ွိဘူး..တစ္ခုခုဆိုေ႐ွာင္ေျပးတတ္ဖို႔ပဲသိတယ္..ဒီအသက္ရြယ္ပဲေရာက္ေနၿပီ မေတြးေခၚတတ္ေသးဘူး..အဲ့လိုပံုစံပဲၾကပ္ၾကပ္လုပ္ ဘယ္ေတာ့မွေ႐ွ႕မေရာက္ဘူး သူမ်ားေနာက္ပဲနင္လိုက္ေနရမယ္ " "...
