Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
მილა თვალებს ახელს და ხედავს ნაცნობ ოთახს...თვალები გაუდიდდა როცა მიხვდა ჯანგკუკის ოთახში იყო... თავის თავს დახედა და ეგრევე გაახსენდა რაც მოხდა გარაჟში...
მილა - ეგ ნაბიჭვარი! ისევ გაიქცა!უნდა მოვკლა! (დაიყვირა)
ხმაზე კარი უცბად გაიღო...
ჯანგკუკი - რა ჯანდაბა გჭირს? რა გაყვირებს... მილა - უნდა წავიდე!
მილა დგებოდა როცა ჯანგკუკმა ხელებით დაიჭირა და ისევ უკან დააწვინა...
ჯანგკუკი - არსად არ მიდიხარ! ტყუილად არ გადავარჩინე შენი ტრაკი!
მათი სახეები ერთმანეთთან ძალიან ახლოს იყო და ებღვირებოდნენ ერთმანეთს...
მილა - რაღაცა მაქვს დასამთავრებელი! ჯანგკუკი - მაგრამ ახლა არა! ახლა გაიღვიძე.. შეგიძლია უბრალოდ რომ დაწყნარდე? ( გააგრძელა ყვირილი ) მილა - როგორ მეუბნები რომ დაწყნარდე,როცა მშობლები მომიკლეს? ( დაიყვირა) ჯანგკუკი - ეხლა მისმინე, ყველას გვყავს ადამიანები ვინც დავკარგეთ...ნუ მოგაქვს თავი,რომ შენ მხოლოდ ერთადერთი ხარ! მილა - რა ნაბიჭვარი ხარ!
ჯანგკუკმა გაუშვა მიას ხელები და წამოდგა...
ჯანგკუკი - კი ნაბიჭვარი,რომელმაც გადაგარჩინა!
მილამ თვალები გადაატრიალა...
ჯანგკუკი - რა? არც "მადლობა ჯანგკუკ რომ გადამარჩინე"? მილა - მადლობა რომ გადამარჩინე იდიოტო...
⬜⬜⬜⬜⬜⬜⬜⬜⬜⬜⬜⬛⬛⬛⬛
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
