Love

8. Samuel

Ik voetbal op een gras veld met Samuel. "Je bent goed !!!" "Haha jij ook." Hij stopt de bal met zijn voet. "Zullen we even lopen ??" Ik knik. Hij pakt zijn voetbal vast en we lopen samen door het park. "Ik heb eigenlijk een vraagje." Zeg ik. "Vraag maar." "Moet je niet optreden ??" "Meestal s'avonds." "Het lijkt me zo gaaf he, om beroemd te zijn. Op een groot podium staan met allemaal fans die voor je juichen. En jij.....jij die daar op het podium staat en geniet van alle fans." Hij lacht. We lopen langs mijn zangschool. "Het is echt leuk ja maar je kan amper over straat." "Dat lijkt me vreselijk !! Het liefst zou ik willen dat ze je dan niet kennen." Hij lacht. Ik stop en ik naar me zangschool. Ik kijk op me mobiel hoe laat het is. "Shit ik moet gaan !! Ik moet naar zangles !! Hij draait zich om. "Hier ??" Ik knik. Hij pakt zijn mobiel. "Nou dan gaan we samen." Ik kijk hem vreemd aan. "Ik moet zo ook naar zangles." "Dus we zitten bij elkaar op zangles ??!" Hij knikt. "Wacht anders bij die boom in het park." Ik knik. "Tot zo." Roepen we. We lopen weg.

Ik kom thuis. "Hooi." Roep ik. Niemand antwoord. Ik ren naar boven. De muziek staat aan van b-brave. Ik kijk door het kiertje van Iris der kamer. Ze danst. Ze danst zo mooi. Ik sta met een glimlach maar der te kijken. Dan ziet ze me. "Omg Lynn ik schrok !! Hoe lang sta je daar al ??" Dit zou ik ook zo zeggen hoe zij het zegt. Ik doe der deur open. "Het is zo mooi hoe je danst." ze glimlacht. "Maar moet jij niet naar zangles ??" "Oh god ja !!" Ik ren naar me kamer en ik pak me schrift. "Doeii." roep ik naar Iris. "Doeii." Ik ren naar beneden. Ik pak een koekje en ik loop de deur uit. Ik stap op me fiets. Ik eet onder het fietsten. Na een tijdje zie ik Samuel staan bij de boom. "Heey." Zeg ik blij. ''Ey.'' We rijen samen weg. Na een tijdje zetten we onze fietsten in de fietsenstalling. Dan lopen we naar binnen. Ik ga naast Tanya zitten. Samuel komt naast me zitten.

We lopen naar buiten. "Doeii." Roept Tanya. "Doeii Tanya." Roepen Samuel en ik. "Aardig meisje !!" "Ja he. Misschien wel wat voor jou." Ik geef hem een knipoog. "Haha nou ik denk het niet." We lachen. We pakken onze fietsten en rijden naar huis. "Nog even over Tanya he." "Het was toch een grapje ??" Vraagt hij verschrikt. "Ja maar vind je der niet knap ??" "Het gaat niet om het uiterlijk hé." "Sorry Samuel maar ik geloof je niet." "Niet ??" Hij zet een hele rare stem op. Ik lach. "Dan geloof je me toch niet he." "Tegen mij kan je eerlijk zijn we zijn tenslotte vrienden." "Ik ben echt eerlijk." "Oke." "Ik zou je ooit bewijzen dat uiterlijk niks betekend voor mij." "Hoe dan ??" "Kom je nog wel achter." Ik begin weer te lachen. "Je weet het niet he ??" "Je hebt gelijk." "Oow trouwens je hoeft niet mee naar mijn huis te fietsten hoor." "Hoezo niet ?!" Ik kijk Samuel vreemd aan maar hij kijkt voor zich uit. "Wat jij wilt." "Was een grapje hoor." We rijden op de stoep. Voor mijn huis stoppen we. "Alweer bedankt voor de leuke dag !!" "Geen probleem !! Zullen we altijd bij die boom afspreken voor zangles ??" "Ja leuk !!" Hij glimlacht naar me. "Jij trouwens ook bedankt voor de leuke dag." Hij geeft me een knuffel. Dan stapt hij op zijn fiets. "Doeii tot morgen !!" Roep hij. "Doeii." Ik kijk hem na. Ik loop me tuin pad op. Ik maak de deur open. "Hooi." Roep ik. Ik doe de deur weer dicht. "Heey." Hoor ik iedereen roepen. Ik schop me schoenen uit en ik ga naar de woonkamer. Me moeder staat in de keuken. Ik ga zitten op de bank. Iris kom binnen gelopen. "Was het weer leuk met Samuel ??" Ik knik. "Vind je hem leuk ??" "No we zijn vrienden." "Eten." Roept me moeder uit de keuken.