UNSTOPPABLE OBSESSION

23

Renaira Tiaflore

Itinali kami ng kanyang mga tauhan. Kami ni Nathan. He was smirking while watching at the CCTV where’s Aze killed Silvia, Dylan‘s Mother. Kitang-kita ko ang aliw sa kanyang mga mata habang pinapanood na nakikipaglaban ang aking mga pinsan. Sabay kaming napahiyaw ng tamaan kami ng latigo ng kanyang mga tauhan na ngayon ay nakangisi. Kitang kita ko ang pagod sa muka ni Nathan dahil kanina pa kami nilalatigo ng mga ito. Dinala kami ng mga ito sa abandonadong basement na nasa likod ng mansion. Tumiim ang bagang ko.

Hindi ko akalain na makakaya nyang saktan ang kanyang anak dahil lang sa trono. Talagang tama si lolo na nagbago na sya. . . Bumuntong hininga ako. May mga sugat na ako sa likod buhat ng pagkakalatigo saamin. Napaigik si Nathan at tuluyan ng bumagsak saaking tabi. Bat pa kasi sya sumunod saamin? Tsk. Ayan tuloy ‘at nadamay sya.

“Ah, Your sister really change alot. I‘m so proud of her.” He looks amuse while looking at Aze while She‘s fighting alot of guys. He click his tounge. My jaw moved. He‘s proud because She knew how to fight? What the fucking fuck?! Kinalma ko ang aking kaloob-looban. Actually, kaya ko namang makatakas eh. If He‘s just not here baka kanina pa ‘ko nakatakas.

“Oh, Damn.” Napamura sya kaya napatingin kami sa monitor. Laking gulat ko ng makitang nakatutok ang baril ni Dylan kay Aze na ngayon ay walang emosyong nakatingin dito. She smirk a little. Dylan was raging in anger.

“Let‘s go upstairs. Move now!” Hindi ko alam ngunit may bahid na pag-aalala ang kanyang boses lumabas sa basement. Naiwan kami kasama ang limang bantay na ngayon ay nakamasid lamang sa aking ama. Kaagad na nagkatinginan kami ni Nathan. We nod to each other. Unti-unti kong kinalas ang tali gamit ang kutsilyo ko kaya natanggal ito. Ang mga bantay naman ay abala sa paninigarilyo at pag-uusap kaya naman ay ginamit namin iyon. We fight them. I stab the guy on the heart and kick the other guy on the stomach. I smirk. Sinalubong ko ng kutsilyo ang lalaking bantay at sinaksak ito sa tyan.

When We successfully killed them all, We goes outside of the basement and found two guards and immediately killed them using our knives. Pinulot ko ang dalawang baril na nasa tagiliran nito saka inihagis ang isa kay Nathan.

“Here you go, Piece of shit.” I roll my eyes. “Now, Let‘s go. . .” Madiin na sabi ko saka ikinasa ang baril na aking hawak saka ako pumasok ulit. Dire-diretso ako roon sa loob. Hindi ako makakapayag na saktan nila si Aze! Not on my watch! Nakatiim ang aking bagang habang nakatingin lang sa mga pinto. Walang awa ko silang pinagbabaril. Yung mga tauhan ng aking ama na nakakasalubong ko. Madiin ang aking titig sa kanila. Kinuha ko rin ang kanilang mga bala sa kanilang bulsa o mga baril na may madami pang bala.

Nang makita ko ang pinto ay napabuntong hininga ako at binuksan ito. Napakunot ang noo ko ng makita ang aking Ama na kinakausap kina Dylan at Aze.

“Hindi ko anak si Acer at Asher. . . Tanging kayo lang ni Ren, Aze at ikaw, Dylan ang aking anak. . . Kaya sana. . . Nakikiusap ako. . . H'wag mong patayin ang sarili mong kapatid. . .” He revealed the truth natigilan ako ng makitang lumuluha sya.

“Hindi dahil sa trono ako nagkakaganito. . . Dahil sa katotohanang nagtaksil saakin ang Ina ni Aze. . . Nagtaksil sya kasama ang aking kapatid na si Rico. . . At nagbunga ang lahat ng iyon. . . At iyon si Acer at Asher. . . Nasaktan ako ng labis kaya ko iyon nagawa. . . Balak kong patayin si Acer at Asher lang ngunit nagbago ang aking plano dahil nga manganganib lang kayo saaking piling. . . Habang si Dylan? Dinala nalang sya ni Silvia na umiiyak. . . Hindi totoong si Rico ang iyong Ama. . . Iyon lang ang aking pinalabas. . . Ikaw dylan ay matagal konang tinago sa publiko at. . . Ikaw ay kasunod kay Ren. . .” Bumuntong hininga sya. “Hindi totoong magkambal si Aze at Ren. . . Mas matanda si Ren ng dalawang taon. . . At anak ko sya sa iba. . . Sa asawa ni Zion na Duchess ng Spain. . . Tinago ko rin sya bago nireveal sa publiko. . .” Aniya habang umiiyak.

“Pakibalot narin ito, Manang. Ipapasalubong ko saaking asawa‘t mga anak. . .” Ani ng Heneral habang nakangiti sa matanda.

“Sobrang mahal mo talaga ang iyong asawa, Heneral.” Ani ng matanda na ikinangiti ang Heneral.

“Opo, Mahal na mahal ko iyon. . . I don‘t think I can live without her. . .” He said and smiled. Tinanggap nya ang plastic na may lamang chocolates at gummy bears pasalubong sa kanyang mga anak. Natitiyak nyang magiging masaya ito. . . Lalo na ang kanyang prinsesa na si Aze. Siguradong matutuwa ito. Napangiti nalang sya saka ito tinago.

“Tara na po, Heneral. Naghihintay na ang Reyna sa inyo. Sabi nya ay may sasabihin ito.” Ani nito at yumuko ng maliit. Napangiti nalang ako. Tatlong buwan rin ako rito sa lugar na ito dahil sa misyon. Namimiss ko tuloy ang aking pamilya lalo na ang aking mga anak. . .

“Let‘s go. I can‘t wait to hug my wife.” I said while smiling. Napangiti nalang ito.

Ngunit ng makarating sya sa mansyon ay napakunot ang kanyang noo ng makita ang kotse ng kanyang kapatid. Kailan pa ito bumisita? Hindi man lang ako ininform. Napanguso ako at pumasok. Sumalubong saakin ang aking anak na nakangiti.

“Hi, Dad!” She gretted me. Nasa likod nya ang kanyang kakambal na tila iritang-irita.

“Can you stop moving, Aze?! Tingnan mo nagulo ang castle ko!” Inis na ani nito na ikinangiti ko.

“Ha! You are just naiingit saakin! Get yout filthy ass off here!” sikmat nito na ikinairap ni Ren.

“Where‘s your mother?” I ask all the sudden. Ren just look at me innocently. “In the room po, Dad. Welcome back po.” Ani nito at humalik saaking pisngi. Napangiti nalang ako at pumanhik sa taas at binuksan ngunit. . . Natigilan ako saaking nakita. . . Ang aking kapatid at ang aking asawa. . .

“L-Let me explain. . .” Ani nito na ikinatawa nya ng pagak. Hindi nya alam na ito pala ang pinagkakaabalahan ng asawa habang wala sya.

Pagkatapos non ay ginugol nya ang sarili nya sa trabaho at hindi umuwi. Napakunot nalang ang noo nya ng makita si Silvia, Ang ex ko na umiiyak at nagmamakaawa na papasukin ng guard. Matalik rin syang kaibigan ng aking asawa.

“Heneral, Sya si Dylan. . . Ang ating anak. . . Bunga ng nangyari noon.” Napatingin ako sa lalaking inosenteng nakatingin saakin. Napahilot ako sa sintido at tumango. Ang dami ko nang problema at nadagdagan na naman. . .

Mas lalo pang nagdagan ang sama ng loob ko sa aking asawa ng mabuntis ito pero si Rico ang Ama. Simula non ay nagbago na ‘ko. Ayoko ng pagkatiwalaan ang lahat. Umiinom ako parati. . .

“Patawarin nyo ‘ko. Nabulag lang talaga ako sa paghihiganti. . . Hindi ko manlang inisip na masasaktan ko kayo. . . Kayo ni Ren at Dylan. . . Kayong tatlo na tunay kong anak. . .” Aniya habang umiiyak. Napaiyak nalang si Aze.

“Bakit. . . Bakit mo parin to ginawa?! Tangina! Pinaghirap mo kami ni Ren! Pinagbantaan mo pa ang mga buhay namin! Nagkagulo kaming lahat!” Ani ni Aze habang umiiyak na. Napailing narin ang aming ama.

“Ginawa kolang to para hindi nyo maranasan ang paghihirap ko. . .” Bumuntong hininga ito. “Hindi nyo lang alam kung anong pinagdaanan ko sa kamay ng inyong lolo bago ako naging Hari. . .” He gulp, “Patawarin nyo sana ako mga anak. . .” Ani nito nagkatinginan kaming tatlo saka bumuntong hininga.

“Hindi madali ang hinihingi mo pero. . . Susubukan namin. . .” Ani ni Aze. Tumango naman si Dylan.

“Yeah. . . We should.”

. . . . . .