UNSTOPPABLE OBSESSION

31

Chapter 31

Hexadawn Aze

Umaga palang ay naghahanda na kami para sa pag-alis namin patungong Manila. Kasama namin si Stephen sa pag-alis dahil hindi daw nya kayang pabayaan kami. Tsk. Umirap nalang ako. Kaninang madaling araw pa sya narito. Ginising nya nga ako kaya naman ay nasuntok ko sya. Maaga talaga syang nambulabog dahil eksayted daw sya makapunta sa Manila. Akala mo naman hindi nakapunta ng manila. Sinungaling talaga sya. Konti nalang iniisip kong sinadya nya akong pakonsensyahin para lamang makapunta sa Manila at ako namang uto-uto ay kaagad na pumayag.

“Dalian mo naman dyan, bestie! Ang bagal bagal mo ah! Pagong kaba?” Maarteng aniya. Sinamaan ko sya ng tingin at pasimpling pinakyuhan na ikinahawak nya sa kanyang dibdib. Ngumisi sya saakin.

“Sorry, bestie. I don‘t know paking.” Kumidhat sya saakin at kinagat-kagat pa ang labi. Kaagad na binatukan ko sya. Buti nalang at hindi kami nakikita ng kambal dahil nasa kotse na ito at hinihintay nalang kami.

“Tangina mo, Phen!” Ani ko. “Bat ka ba kasi sumasama-sama! Dagdag pamasahe kalang!” Masungit na ani ko sa kanya. Tinaasan nya ‘ko ng kilay.

“Pinasama ako ni fafa Ren. Oh, Ano ka ngayon ah, Bestie?” Pabakla-baklang saad nya na ikinangiwi ko. Matapos ng ilang pagbabardagulan naming dalawa ay kaagad na lumabas kami at pumasok na sa kotse ni Stephen. Nasa frontseat ako habang nasa backseat naman ang kambal na naglalaro ng kung ano-ano sa tab na bigay ni Stephen nung one year old palang sila. Oh, diba? Tanga talaga ni Stephen.

Abala kaming lahat para sa birthday party ng kambal dahil nga ikaunang birthday nila ngayon. Nandito kaming lahat, Sina Asher at Acer nalang ang kulang dahil nga wala naman silang alam. Napangisi nalang ako ng makita si Stephen na nakadoctors robe. Iritado ang muka na pumasok sa bahay.

“Bakit ka nandito? Family kaba?” Masungit kong ani sa kanya. Sinamaan nya ‘ko ng tingin. May dala syang gift. “Uy, Ano yan?” Tanong ko sakanya habang nakatitig sa regalo.

“Regalo. Bobo mo naman, Hexadawn.” Irap nyang ani na ikinasama ng muka ko. Kaagad na pabiro ko syang sinuntok.

“Haha! Bwisit ka talaga, Stephen. Hindi ka naman kasali.” Umirap lang sya at inilagay ang regalo sa table. Nandito ang pinsan ko na ngayon ay kanya kanyang kain ng lumpia at pansit. Ang gulo gulo nila at mas lalo pang gumulo dahil nakisali ang timang na si Stephen.

Nang matapos ang celebration ay ako nalang ang natira. Nauna kong binuksan ang regalo ni Kuya Ren. Napangiti ako sa message nya. Ang sweet talaga ng Kuya ko. Ang regalo nya sa kambal ay damit kulay blue na terno at pink na terno. Sunod kung binuksan ang kay Kuya Dylan. Laruan at sigurado akong mahal. Napailing nalang ako. Si Kuya dylan talaga ay mahilig magregalo ng mamahaling bagay.

Huli kong binuksan ang kay Stephen at halos malaglag ang panga ko ng makitang ipad yun! Tangina! Latest version pa! Kumag talaga! Pano to magamit ng kambal?

Nang makarating kami sa bahay ni Kuya Clyde ay kaagad na pumasok kami roon at nagpunta sa rooftop. Pagdating namin ay bumungad saamin ang chopper ni Kuya Dylan. Naninigarilyo na naman ito pero ng makitang papadating na kami ay tinapon nito ay sigarilyo. Pumasok kami roon.

Dumating kami mga alas dos ng hapon sa bahay. Natulog muna ako saglit habang pinapasyal ni Stephen ang kambal. Wala namang kwenta saakin yun. May tiwala ako sa kumag na yun kahit pa nakakairita sya.

Stephen Buenaventura

“Look, Daddy Fin! Ice cream!” Ani ni Raya habang nakaturo sa Ice cream. Palihim akong napakamot saaking batok. Putangina. Hindi ko pwedeng pakainin sila nyan! Wala pa silang kain! Ngumiwi ako at tumingin sa kambal.

“We can‘t eat that, Baby Rai. . . Nakakaano yan. Nakaka almoranas. Oo! You know, When a ano, Like your pwet would not. . . Ano! Ayaw bumuka! Ganon!” Ani ko sakanya. Inosenteng tumingin saakin si Raya.

“But I didn't experience that when we ate ice cream.” Ani nito. Napakamot ako sa batok. Putangina talaga. Nerbyoso akong napangiti sa kanya. “Pero wala kapang kain baby. . . You know you will. . . Ano. . . You will not be able to poopoo if you eat that. You understand? Kaya wag nang makulit. Tara kain muna tayo sa fast food.” Ani ko at akmang hihilain sya ngunit nagmatigas sya.

“Teka lang, Daddy Fin. I can‘t see Kuya Van anymore. . . Where is he?” Kaagad na nabundol ako ng kaba ng sabihin iyon ni Raya. Napapikit ako at napahilot sa sintido. . . Napatingin ako sa paligid at wala doon si Van. Napalunok kaagad ako.

“Omygad, Princess. Asan na ba ang Kuya mo? Let‘s find him baka na indinjer na sya.” Ani ko at akmang hihilain sya pero nagmatigas na naman sya.

“But. . . I‘m hungry. . .” Putangina, Matinding problema. . .

Chaos Zythem El Vera

“What? You brute! Why did you do that?! I told you to keep it secret! I wan to suprise, Mom!” I said. Nakarinig lang ako ng hikab ni Chase sa kabilang linya at agaran na pinatay nito ang tawag. Napapikit ako sa inis. Akmang hahakbang ako ng may mabangga ako. Yumuko ako at nakita ko ang maliit na bata na ngayon ay walang emosyon na nakatingin saakin.

“What the hell?! Are you blind?!” Dahil sa irita ko ay nasigawan ko sya. Tumaas ang kilay nito at tumayo. Walang ka emosyon ang mata nito na pamilyar saakin.

“Nope. I‘m sorry, Lolo. I‘m just lost. Can you help me? I‘m finding my Daddy Fin and sister. . .” My brows furrowed. Napatawa ako ng mapakla. Lolo? Tangina, Muka ba akong lolo?! But somehow, My face softened. I just sigh and kneel. I stare at his face and notice that His face is similar to my face when I was just a kid. I‘m wondering who‘s her Mom?

“Okay, But first. . . Let‘s eat. . . I know, Your hungry. . .” I said. He just nod and smile a bit. Somehow, It makes me smile. Tangina, Ano ba tong nararamdaman ko sa batang to. He open his arms like He want me ro carry him. I chuckled and carry him on my arms.

We went into my friend‘s restau, Dan‘s restaurant. I was just smiling while watching him eat. Not just other kid, His silent. I smile and wipe the dirt of his lips. Napatingin sya saakin ng malamig at ngumiti. Ginulo ko ang buhok nya.

“Why are you lost anyway?” I ask him.

“Nakipagsiksikan ako sa mga people roon sa ice cream but hindi ako nabigyan dahil na-forgot kong dalhin ang credit ni Mommy Aze,” Napakurap-kurap ako ng sabihin nya iyon. Kaagad na naisip ko ang babaeng mahal ko. . . Hanggang ngayon ay hindi parin sya napapalitan sa puso ko. I swallowed the lump on my throat as I ask him.

“W-Who‘s your mother anyway?” I ask and cleared my throat. “Give me her full name so We can find her.” She smiled before answering that shock my whole system.

“Hexadawn Aze Tiaflore. . .”

Kasabay ng pagsambit nya ang pagsigaw ng pamilyar na tinig saaking likod and then I saw her, Aze who‘s running to the little boy. The little boy stood up and smile as he welcome her into his arms.

“Mom. . .”

. . . . . . .