''ေရာက္ပါျပီ''
''အာ ဒီဆိုင္ကအရမ္းေစ်းျကီးလြန္းတယ္။တျခားဆိုင္ပို႕ေပးပါ''
''မရပါဘူးသူေဌးက ဒီကထုတ္ကုန္ေတြကိုပဲအသံုးျပဳပါတယ္။ ေရခ်ိဳးဆပ္ျပာ။ေခါင္းေလ်ွာ္ရည္။ေရေမႊး က်ြန္ေတာ္ကပဲ လာဝယ္ေပးရတာ။''
''ဒါ ဒါဆိုလဲ ဝယ္တာေပါ့''
ေရွာင္းက်န္႕ ဆိုင္ထဲေရာက္ေတာ့လအလွကုန္ဆိုင္လား ရတနာဆိုင္လားေတာင္မသဲကြဲ။ ေတာက္ေျပာင္ေနသည္။ အလွကုန္ဘူးေတြဆိုတာ ကိုင္ေတာင္မကိုင္ရဲေလာက္ေအာင္ သားနားလြန္းေလ၏။ ေရွာင္းက်န္႕ lotion ဗူးေလးတစ္ဗူးကိုကိုင္ျကည့္လိုက္တဲ႕အခါမွာေတာ့,
''ဝိုး ခု၊ဆယ္၊ရာ၊ေထာင္၊ေသာင္း၊သိန္း..တစ္ဗူးကိုတစ္သိန္းေက်ာ္တာလား''
ေရွာင္းက်န္႕အံ႕ျသေနစဥ္မွာပဲ ဝန္ထမ္းေကာင္မေလးက..
''အစ္ကို႕အသားရည္ကဘယ္လိုအမ်ိဳးစားလဲမသိဘူး''
''အင္း...နဲနဲေျခာက္တယ္ဗ်''
''ဒါဆိုသူ႕အသားရည္နဲ႕သင့္ေတာ္မယ့္ထဲက 1 set ထည့္ေပးပါ။''
1set ဆို9 ဗူး 10 ဗူးေလာက္ရွိတာ။ ဆယ္သိန္းေတာင္ အကုန္ခံမလို႕လား။
''ဝမ္း ဝမ္းနင္ အဲ႕ေလာက္မလိုဘူး ငါ lotion ပဲလိုတာ''
''အိမ္ေရာက္မွ မလိုတာကိုဖယ္လိုက္ပါ အစ္ကိုေလး''
ေရွာင္းက်န္႕လည္းဘာမွထပ္မေျပာေတာ့ေပ။အားနာတာေတာ့မွန္ေပမယ့္ သူလဲအရမ္းလိုခ်င္ေနတာဆိုေတာ့ ဝမ္းနင္မွာေပးတဲ႕ဟာကိုအလိုက္သင့္ယူကာ အျပင္ထြက္လာခဲ႕သည္။ ဝမ္းနင္ကေတာ့ ေငြရွင္းရင္းက်န္ခဲ႕ေလ၏။
''ေအာ္ ဘယ္သူမ်ားလဲလို႕။ သူေဌးကိုခ်ဴစားျပီး ပစၥည္းေကာင္းေတြသံုးေနရျပီေပါ့ဝမ္းသာပါတယ္။''
သူ႕အေရွ႕မွာရပ္ျပီး ခေနာ္ခနဲ႕ စကားေတြလာေျပာတဲ႕မိေထြးသားအမိကိုေရွာင္းက်န္႕စကားေတြမေျပာခ်င္။
''က်ြန္ေတာ္ စကားေတြအမ်ာျကီးမေျပာခ်င္ဘူး အေဒၚတို႕ကိုလဲမေနွာက္ယွက္ဘူး''
ထိုအရာက အိမ္ကိစၥကိုရည္ရြယ္ေျပာတာျခင္းျဖစ္တာေျကာင့္
''မင္းက ငါ့ကိုျခိမ္းေျခာက္ေနတာလား။ မင္းကသူေဌးဝမ္နဲ႕ အစတည္းကဘာမွ မပတ္သတ္ဘူးဆိုတာငါသိတယ္။ တမက္တကာ ကလိန္ကက်စ္ဂြင္ဆင္ျပီး သူမ်ားအိမ္ေပၚမွာဟမ်က္နွာေျပာင္တိုက္ေနတာကို ငါေလ်ွာက္ေျပာလိုက္ရင္ဘာျဖစ္မယ္ထင္လဲ''
