''ပါပါးဝမ္''
2ႏွစ္ေက်ာ္အရြယ္ ေစာ္ေအာ္ေလးကအရမ္း သြက္လက္ျပီးခ်စ္စရာေကာင္းသည္။ သူခ်စ္ရသူနွင့္ ေပါင္းစပ္ျပီးေမြးလာသည့္ ေသြးသားအရင္းခ်ာေလးကို ရိေပၚတန္ဖိုးထားျပီးခ်စ္ရပါသည္။ သို႕ေပမယ့္ ေရွာင္းက်န္႕၏ အခ်ိန္တစ္ဝက္က်ိဳးနီးနီးကို ေစာ္ေအာ္က လႊမ္းမိုးထားသည္ေလ။ တစ္ခ်ိန္လံုး အနားမွာ ကိုကိုေခၚေနသည့္ အသံေလးျကားရသည္မွာလည္း နည္းသြားခဲ႕ျပီ။ အရင္တေျကာ္ေျကာ္အေခၚခံရျပီး အနားမွာကပ္ေနတုန္းကေတာ့ သတိမထားမိပဲ အခုေတာ့ မေနႏိုင္မထိုင္နိုင္ျဖစ္ရေလ၏။
ဒါေပမယ့္ သူေတာင္းဆိုမယ္တဲ႕လား Sorry ပါ။ သူဟာအိမ္ေထာင္ဦးစီး တစ္အိမ္လံုးရဲ႕တာဝန္ကို ယူေနရတဲ႕ cool guy ျကီးပါ။ အခုလည္းစာေရးစားပြဲနားေရာက္လာသည့္သားေတာ္ေမာင္အား တည္တည္တံ႕တံ႕ပင္ တစ္ခ်က္ျကည့္လိုက္ျပီ။
''ေစာ္ေအာ္ ေျပာေလ''
ေစာ္ေအာ္ ေလးကသူ႕ပါပါးအရိပ္ေျခကိုအျမဲအကဲခတ္ေနသည္။ တည္တည္တံ႕တံ႕ေနလို႕သာပဲ။ မဟုတ္ရင္ ဒီကေလးအေျကာက မလြယ္ေပ။
''သားသား အာလူးေျကာ္စားခ်င္တယ္''
''ေပါင္းေပါင္းကို ေျပာေလ''
''ေပါင္းေပါင္းက ေက်ြးမွာမဟုတ္ဘူး''
သူ႕ထက္မလည္ရင္ေတာ့ ရိေပၚသူ႕အေဖမလုပ္ေတာ့ပါ။ ေရွာင္းက်န္႕ဆီမွာ စားျပီးသြားလို႕ သူ႕ဆီလာေတာင္းတာျဖစ္သည္ကိုသိတာမို႕။
''မစားရေသးဘူးဆိိုပါပါးေက်ြးမယ္။ တစ္ကယ္လို႕ စားျပီးျပီဆိုရင္ေတာ့ အရိုက္ခံရမယ္''
ထိုအခါေစာ္ေအာ္ေလးက မ်က္ႏွာငယ္ေလးႏွင့္ ေမာ့ျကည့္ျပီး လံုးလံုး လံုးလံုး နွင့္ေျပးထြက္သြားေတာ့သည္။ ရိေပၚေက်ြးခ်င္တာတာေပါ့ ဒါေပမယ္ အဲ႕တာေတြကက်န္းမာေရးနဲ႕မွမညီတာပဲ။ အစာမေက် ရင္ျပည့္ျပီး အဆီပိုေတြတတ္တယ္မဟုတ္လား။
သူလုပ္လက္စ အလုပ္ေတြကိုရပ္ကာ သူ႕အိမ္သားေလးကိုလိုက္ရွာလိုက္သည္။ အိမ္ယာနိုးကတည္းက သူ႕အနားကိုမလာေသးဘူးေလ။
''က်န္႕''
''ကိုကို ဗိုက္ဆာျပီလား။ ေစာ္ေအာ္အတြက္ ဟင္းခ်က္ေနတာ''
