မနက္မိုးမလင္းခင္ေရွာင္းက်န္႕ႏိုးလာသည္။ ရိေပၚကိုစမ္းျကည့္ေတာ့အဖ်ားကက်သြားတာမို႕သူသက္ျပင္းခ်လိုက္သည္။ ဒါနဲ႕ေအာက္ထပ္မွာ ကိုယ္တိုင္ဆန္ျပဳတ္ေလးျပဳတ္ျပီးေနာက္ေသာက္စရာေဆးကိုပါအဆင္သင့္ျပင္ဆင္ထားလိုက္သည္။ ရိေပၚကအေတာ္ေလးပင္ပန္းသြားတယ္ထင္သည္ တုတ္တုတ္မ်ွမလႈပ္ေပ။ အဲ႕လိုမ်ိဳး အိပ္ေပ်ာ္ေနတာမ်ိဳး မျမင္ဖူးတာမို႕ ေရွာင္းက်န္႕ ကုတင္မွာေမးေလးတင္ကာေငးေနမိသည္။ထို႕ေနာက္ ေအာက္ပိုင္းဆီသို႕အျကည့္ေရာက္သြားျပီးေစာင္ကိုဆြဲလွန္လိုက္သည္။
''လူကမနိုးေသးဘူးမိႈ ကနိုးေနျပီ''
ေရွာင္းက်န္႕သူ႕ေဘာင္းဘီကိုဆြဲခ်ြတ္ လိုက္ေတာ့လဲ အင္း တစ္ခုတည္းသာညည္းညဴလာျပီး မနိုးလာေပ။ ေရွာင္းက်န္႕လည္းတိတ္တိတ္ေလးခိုးျပံဳးလိုက္ျပီးေနာက္ ရိေပၚ၏ ေပါင္ေတြကိုအနည္းငယ္ကားလိုက္ျပီး လ်ိဳဝင္သြားေလသည္။
''အင္း..ဟင္..က်န္႕ ဘာ ဘာလုပ္ေနတာလဲ။ ဟ့ အ့''
ရိေပၚရုတ္တရက္နိုးလာျပီး သူ႕ေပါင္ျကားထဲက ေခါင္းကိုတြန္းဖယ္ရန္ျကိဳးစားေပမယ့္ ေအာက္က ေကာင္ေလးက ပိုတိုးဝင္လာေတာ့ တြန္းဖယ္မည့္လက္ေတြက မတြန္းဖယ္ပဲ ေခါင္ေလးကိုသာစီးခ်က္ညီညီပြတ္သပ္ေနမိေတာ့သည္။
''ဆရာ ''
အခန္းထဲေရာက္မလာေသးပဲ အခန္းျပင္မွ ေျပးလာဟန္တူေသာ ဝမ္းနင္အသံေျကာင့္ ရိေပၚေဘးကေစာင္ကိုေရွာင္းက်န္႕အေပၚ၌အုပ္ပစ္လုိက္သည္။ တံခါးကဖြင့္ထားတာမို႕ဝမ္းနင္က အေပါက္ဝနားမွာရပ္လိုက္ကာ..
''ဆရာ ပစၥည္းကထုတ္ေတာင္မထုတ္ရေသးဘူး။ ေအာ္ဒါအတြက္ေမးျမန္ေနျကတယ္''
''ငါ လာမယ္ မင္းသြားေတာ့။''
ေရွာင္းက်န္႕ကေစာင္ေအာက္ထဲမွာျငိမ္ျငိမ္ေလး ေနေနသည္။
''ဆရာ ဒါက တစ္ကယ္ေကာင္းတဲ႕ရလဒ္ပဲ။ xxxxxx''
ဝမ္းနင္စကားေျပာတာမျပီးနိုင္သည္မို႕ ရိေပၚ ေဒါသထြက္လာသည္။ ဝမ္းနင္လဲ အလိုက္မသိစြာ အေပ်ာ္လြန္ျပီးစကားမ်ားေနရာမွ ေစာင္ပံုလႈပ္ေနတာကိုသတိထားမိသြားျပီး ခ်က္ခ်င္းမ်က္ႏွာေတြနီတတ္သြားေလ၏။ ေရွာင္းက်န္႕ကအထဲမွာ အျငိမ္မေနေတာ့ပဲ လႈပ္ရွားလာတာမို႕ ရိေပၚ ျပီးဆံုးခ်င္လာျပီး တစ္ကိုယ္လံုးတုတ္တတ္ကာမ်က္လံုးမွိတ္လ်ွက္ ေခါင္းေမာ့ညည္းမိသြားေလသည္။
