"ලමයි නැගිටින්න..."
"ඇයි අම්මේ මේ උදේ පාන්දර අද සෙනසුරාදානේ.."
"සෙනසුරාදා තමයි .අද බෝ පුතා අලුතින් ක්ලාස් යන්නේ...චූටි ඔයත් ලෑස්ති වෙන්න අයියා මෙහේ පාරවල් දන් නෑනේ ඔයත් එයා එක්ක යන්න ඕනි"
අපි දෙන්නම ලෑස්ති වෙලා උදේට කෑම කාලා කාර් එකට නැග්ගා.
ටික දුරක් යනකම් තිබුනේ දැඩි නිශ්ශබ්දතාවක් වෙනකොට මං එලිය බලාගෙනම ගියා.
"යසයි ආන්ටි මට පාරවල් කියාදෙන්න එවපු කෙනා"
මනෝ ලෝකෙක හිටපු මං අයියා දිහාට හැරුනා.
"මො..මොකද්ද අයියේ?"
"හොකද්ද නෙවෙයි. මට කියන්න මෙහේ තියෙන දේවල් .ඔය පේන හැරෙන පාරවල් වලින් කොහෙටද යන්නෙ කියලා. මට තනියම එන්න උනොත් මං මෙහේ හොයාගන්නේ කොහොමද ? බස් හෝල්ට් එක කිට්ටුයි කියලා දැනගන්නෙ කොහොමද? ස්කෝලේ එහෙම කොයි පැත්තෙද කියලා"
"ආ..ම්ම්ම් සොරි අයියෙ"
ඒ කතාව නම් ඇත්ත තමයි.මාව එව්වේත් අම්මා ඒකටනේ. මං අයියට යන ගමන් දේවල් විස්තර කලා. ලයිබ්රි එක , එක එක කඩවල් ,ස්කෝලෙට හැරෙන පාර බස් හෝල්ට් මං එයාට පුළුවන් විදිහට ඔක්කොම කිව්වා. අන්තිමට අපි ක්ලාස් එක ගාවට ආවා.
එයා කාර් එකෙන් බැස්සම මාත් එයාගෙ පස්සෙන් ගියා.
"මෙතනට ගිහින් ඔයා අලුතින් කියන්න ඕනි අයියේ..එතකොට ෆෝම් එකක් දෙයි පුරවන්න."
"ම්ම්ම්ම්"
අයියා ලමයි තොගයක් අස්සෙන් ගිහින් ෆෝම් එකක් අරගෙන මං ගාවට ආවා. අනිත් ලමයි අතරෙ එයාව හොඳට කැපිලා පේනවා. එයාට තිබුනෙ අමුතුම ලස්සනක්.
"එන්නකො අර අතන ඩෙස් එකේ තියාගෙන පුරවමු."
එයා මං දිහාට ෆෝම් එකයි පෑනයි දික් කලා.ඒකේ තේරුම මං ඒක පුරවන්න ඕනි කියන එකද? මං ඇස් ලොකු කරන් බලන් ඉද්දී අයියා ඇස් වලින් ඇයි කියල ඇහුවම මං මොකුත් නෑ කියන්න ඔලුව දෙපැත්තට වනලා ෆෝම් එක පුරවන්න ගත්තා.
කොහොමහරි අවසානෙට එයා ක්ලාස් එකට ගියා. අද දවසෙම එයාට ක්ලාස් දෙකක්. ඇරෙන්නේ 5ටලු. මං ආපහු කාර් එකේ නැගලා ආවා.
YOU ARE READING
BE MINE🖤 (Completed)
Fanfictionමිනිස්සු ආදරේ කරන බව පෙන්නනවා. ඒත් මුළු ජීවිත කාලෙම ප්රේම කරන්නේ එකම එක වතාවක් විතරයි....❤️💚
