Chapter Four

5 0 0
                                        

Third Year College na ako!! Yes! Pero nakakalungkot dahil hindi ko na kasama si Joan at Grace. Si Joan kasi ay isang ECE at si Grace naman ay lumipat na ng kurso.

Khit sa iisang school lang kami ay hindi kami magkita kita dahil iba iba ang schedule namin. Kami naman ni Jewel ay minsan magka klase at magkasama. Lahat kasi ng subjects napasa niya kaya regular pa rin siya at ako heto irregular dahil na bagsak ko 'yung Engineering Economy na subject.

Nagkaroon din kami ng guy friend from Mechanical Engineering. Si Nathan, Adam, Jason at Paul. Kami lang ni Adam  ang close 'yung iba nakakausap ko lang.

Andito ako sa hallway ngayon at inaantay si Jewel matapos klase niya dahil inaya ko siyang mag lunch. Tinetext ko siya pero Wala pa rin siyang reply. Habang nag aantay ay naglalakad lakad naman ako ng parang tanga sa hallway.
Tbh hindi ako friendly na tao. Hinahayaan ko lang na tao lumapit sa akin. Kaya, sila sila ang kaibigan ko ngayon at wala ng iba.

Bilang nagtext si Jewel

Jewel: Mamaya pa matapos klase ko, nag extend si Sir :<

Me: Ano oras daw?

Jewel: Ewan ko eh! Saan ba si Adam?

Me: May klase pa rin

Jewel: Sige, antayin mo lang kami sa baba para hindi ka mainip

Habang pababa ay bigla akong nadulas sa hagdan sa may lepanto!!! At sa kasamaang palad ay namaga ito. Hindi ko pa siya napansin nung una pero nung inangat ko na ang aking pantalon ay namamaga ito!

Ilang steps na lang papunta sa clinic. Buti na lang at nakita ko si Jasmine at Martin sa hallway. Tinulungan nila ako papuntang clinci.

Jasmine: hala anong nangyari jan?

Me: Nadulas ako sa hagdan, last step na lang!

Martin: Awtsu

Nang makaupo ako sa clinic ay binigyan ako ng ice pack ng nurse.

"Inaantay ko kasi si jewel. Tapos ayun pagkababa ko nadulas ako"

"Buti last step na lang. Kung sa mataas pa edi mas delikado sayo" -Jasmine

True naman. Kasi mahina buto ko. Kung nalaglag ako sa pinakataas baka wala na akong katawan ngayon.

Bigla rin dumating sina Jewel, Nathan at Adam. Bigla na rin akong naiyak dahil ang laki nung maga at masakit. Sa totoo lang ay iyakin ako. Madali akong maiyak parang tanga lang.

"Sorry siz, dapat hindi na kita pina baba"

"Anokaba okay lang"

"Masakit ba?" Tanong ni Adam

"Medyo" habang teary eyed pa ako

Pinauwi na lang ako ng nurse. Binigyan din ako ng reseta at pumunta raw ako sa uerm bukas para makapag check up ng libre.

Dahil sa pilay nga ako, nag taxi na lang ako pauwi. Tinulungan naman ako nina Jewel maghanap.

"Text ka ateng ah kapag nakauwi ka na! Sorry talaga"

"Ano ka ba! Wala 'yun"

"Ingat ateng" batid ni Adam

Nang makauwi ay inalalayan ako nina mama

"Oh anong nangyari jan?"

"Nadulas ako, last step na nga sa hagdan"

"Sige pahingain mo muna"

After one week hindi pa rin magaling ang aking paa. Nang mag text si Jewel sa akin. Hindi ko nga alam bakit hindi pa magaling eh simpleng sprain lng naman ata ito.

Fill the gapWhere stories live. Discover now