Gum Horoscope/Taekook

gerçekler

Ben geldiiiim, bu bölümde Jungkook artık herşeyi öğrenecek ;)
MEDYANIN GÜZELLİĞİ ☆☆☆

- Biz abinle tanışıyoruz yani onunla arkadaşız hemde çok eskiden beridir. Şöyle ki Bay Jeon Jung Hyun benim çocukluk arkadaşım.

Bilmem hatırlar mısın, küçükken baban olacak o herif, abini eşcinsel olmakla suçluyordu ve abine benzediğin için senide.

Biliyorum anıları hatırlamak senin içinde kolay olmayacak ama bunları konuşmamız gerekiyor...

Konuya girmeden önce lafa girdim:

- Umarım anlatacakların yalan değildir Taehyung.

Başını kaldırıp bana baktı ve başıyla onaylayıp devam etti:

- Jungkook benim anne babam yok, yanii ben küçükken öldüler. Onlar öldüğünde ben henüz yedi yaşındaydım ve doğal olarak beni bakacak kimsem olmadığı için yetimhaneye verdiler ve evet bahsettiğim yetimhane de halanın evinin aşağısında bulunan yetimhane. Aradan birkaç yıl geçti ve senle abini sık sık bahçede oynarken binanın önünden geçerken görürdüm.

İlkin ben ile abin arkadaş olduk ve sen liseye gidecek yaşa gelene kadar da bu arkadaşlığımızdan kimseye bahsetmeme kararı aldık.

Hatırlıyor musun bilmiyorum ama bir keresinde ben bahçede oynarken sen ile Jimin yanıma gelmiştiniz. O çocuklar bana, (sanki söylemekten çekiniyor gibiydi) o çocuklar beni itip kakarken siz geldiniz ve beni onların zorbalığından korudunuz. Aynı günün akşamında bu olanları abine anlattığım da bana kocaman sarıldı ve ikimizin yıllar sonra bir araya gelince tüm bunlardan sana bahsetmem gerektiğini söyledi.

Zaten ondan öncede ben okula gitmiyordum.

Anlamaz bir şekilde ona baktım ve ekledim:

- İyi de sebep?

Beni başıyla onaylayıp devam etti:

- Yetimhaneden çıktığım her günün sabahı çalışmak için işe giderdim ben. Çok para kazanmam gerekiyordu Jungkook, sahipsiz kalmanın acısını çok uzun zaman boyunca çektim ben ve hakettiğimin bu olmadığını da biliyordum.

Zamanla paramı biriktirdim ve tek bir kuruşuna dahi dokunmadım o paranın. Abinle planlarımız vardı. Bu siktigimin şehrinden kaçıp Seul'de büyük işlere girecektik ki öyle de oldu.

Annenin vefatının öncesinde halanın evine gelmiştin hatırlıyorsun değil mi?

(Başımla onayladım onu.)

O gece sabaha kadar bulunduğun odanın penceresini izledim. Abin seni korumak için böyle yaptığımı sanıyordu ama bende bundan çok daha fazlası vardı. O gecenin sabahında sana son kez veda ettiğimi sanıp ayrıldım yetimhaneden. Evinize abinin yanına gittim, ikimizde Seul'e doğru yola koyulduk o gün.

İlkin baya süründük orda, çamaşırhaneler ve parklarda yatıp kalktık.

Hiç unutamıyorum bir gün adamın biri cüzdanını düşürmüştü, ardından ne kadar seslenmiş olsakta adam bizi duymadı, bizde o parayı gidip yemeye karar verdik.