M.E.D.I.C.I.L.E [Completed]

Medicine 6

Zawgyi

တိုက္ခန္း တံခါးေရွ႕ေရာက္ေတာ့ password ႏိွပ္ရန္ ေယာင္း အခက္ေတြ႕သြားသည္။
လက္ႏွစ္ဖက္လံုးကလည္း ပတ္တီးမ်ားႏွင့္။

'ထိုင္ငိုလိုက္ခ်င္တယ္ေနာ္'
"အဟမ္း ကူညီလို႔ ရမလားေလ"
အေနာက္က ရင္းနွီး အသံေၾကာင့္ ေယာင္းလည္း ခ်က္ခ်င္း လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။

"ေဒါက္တာ လီ"

"ဟုတ္တယ္ လာလီဆာပါ ဘယ္လိုျဖစ္ရတာလဲ ေယာင္းရဲ႕ ၾကည့္ပါဦး လက္ႏွစ္စလံုး ပတ္တီးေတြနဲ႔ ဒီလူကို စိတ္ပူရေအာင္ လုပ္ေနတာပဲ"

'ေယာင္းရဲ႕ လက္ေလးေတြကို ကိုင္ကာ စိုးရိမ္တႀကီး ေမးေနေတာ့ ေယာင္းမွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုေတာ့ သတိရမိတယ္..
.သူတာဆိုရင္ ေယာင္းေရွ႕ကေန အၿမဲကာကြယ္ေပး ခဲ့တဲ့သူမလား ၿပီးေတာ့ ေယာင္းကို ဒီလိုဒဏ္ရာေတြ အျဖစ္ခံမယ့္သူ မဟုတ္...
ဟင္း ျပင္ပဒဏ္ရာေတြကိုပဲ ေျပာတာပါ အတြင္းဒဏ္ရာေတြကိုေတာ့ သူက ရက္ရက္စက္စက္ ေပးခဲ့တာ'

လီဆာ စိုးရိမ္တႀကီးေမးတာကို ျပန္မေျဖပဲ ေယာင္းက အေတြးေတြထဲ နစ္ေမွ်ာဝင္ေနပံု။
"ေယာင္း ေယာင္းရဲ႕ ၾကားရဲ႕လား"

"ဟင္ ေအာ္ ဟုတ္ ၾကားပါတယ္ ေဒါက္တာလီ ေယာင္း လက္က ဘာမွသိပ္မျဖစ္ပါဘူး"

"ဘာမွမျဖစ္ဘူးေပါ့ ဟုတ္လား တံခါးpasswordေတြကို မႏိွပ္ႏိုင္တာေတာင္ ဘာမွမဟုတ္ဘူးေပါ့ ဟမ္"
ေယာင္းေရွ႕မွာ ခါးေထာက္ကာ ေယာင္းကို လာဆူေနသည့္ ေဒါက္တာက ကေလးဆန္လိုက္တာ ဟု ေယာင္း ေတြးလိုက္မိသည္။

"အြန္းပါ ေတာ္ပါေတာ့ ေဒါက္တာရယ္ အခု ေယာင္းကို တံခါးေလး ကူဖြင့္ေပးပါဦးေနာ္"

"အင္းအင္း password ေျပာ"

"#######ပါ"
လီလည္း ေယာင္းေျပာသည့္ date တစ္ခုကို ႏိွပ္လိုက္သည္။
'Dateက သူနဲ႔ သူရဲ႕ကင္မ္ရဲ႕ ခ်စ္သူျဖစ္တဲ့ ေန႔ေလးလား... အင္း ေတာ္ေတာ္ ခ်စ္ခဲ့မႇာပဲ ေယာင္းက....ေယာင္းကပဲ ခ်စ္ခဲ့တာျဖစ္မွာ ဟိုတစ္ေယာက္တာ ေယာင္းကို ေယာင္းခ်စ္သေလာက ္ခ်စ္ခဲ့ရင္ ေယာင္းေလး ဒီလို ခံစားေနရမွာ မဟုတ္ဘူး'

"ရၿပီ ဝင္လို႔ရၿပီေနာ္ ေယာင္း"

"ေက်းဇူးပါ"