Medicine 17

497 40 2
                                        

Zawgyi

"ႏွစ္ေတြအၾကာႀကီး ေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ့လို႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကင္မ္"

"ပတ္ခ်ယ္"
Jen ၿပံဳးမိသည္.. ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီး ၿပံဳးၿပီး ငိုေနမိေလသည္။
'အားလံုး အဆံုးသတ္သြားပါၿပီ ဒီလိုေတြ ျဖစ္မွာကို ႀကိဳသိေနခို႔ ႏွစ္ရက္ေလာက္ အခ်ိန္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့သည့္ ကင္မ့္ဆုေတာင္းက အလကား ျဖစ္သြားၿပီပဲ'

"ေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ့တဲ့အတြက္ တကယ္ကို ေက်းဇူးပါ ကင္မ္"

"တို႔ကို မမုန္းဘူးလား ပတ္ခ်ယ္.. "

"မုန္းစရာလား ကင္မ္ရယ္.... ကင္မ္သာ မကယ္ခဲ့ရင္ သမီးေလးနဲ႔ ေယာင္း အခု ဒီေနရာမွာ ရပ္ေနႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးေလ"

"ပတ္ခ်ယ္"

"အဲ့ဒါေတြေၾကာင့္ ေက်းဇူးပါေနာ္"

"ပတ္ခ်ယ္.. ပတ္ခ်ယ္... အီး... ဟီး.. တို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္ကြယ္. မင္းတို႔ကို တို႔ခြဲခ်င္လို႔ ခြဲခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး.... တို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္.. အီး.. ဟီးးးးး"

"ေယာင္း ခြင့္လြတ္တယ္မို႔ မငိုပါနဲ႔ေတာ့ ကင္မ္.. ေနာ္. ေယာင္း စကားကို နားေထာင္မယ္မလား"
မ်က္ရည္ေတြ သုတ္ေပးရင္း ဆိုလိုက္ေတာ့ ကင္မ္က ၿပံဳးကာ ေခါင္းၿငိမ့္ျပ လာသည္။

"အြန္း.. ပါ.. ပတ္ခ်ယ္ သေဘာအတိုင္းပါပဲ တို႔ မငိုေတာ့ဘူးေနာ္"

"အြန္း လိမၼာတယ္"

"တို႔ကို ဖက္ထားေပးပါဦး"
ေယာင္းလည္း ေခါင္းၿငိမ့္ျပကာ ကင္မ့္ကိုယ္ေလးကို ဖက္ေပးလိုက္ေတာ့..   ကင္မ္က ျပန္ငိုလာေလသည္။

"တိတ္ေတာ့.. တိတ္ေတာ့ေနာ္"

"အီးးးး. ဟီးးးးးး"
ကေလးတစ္ေယာက္လို အငိုသန္လြန္းသည့္ ကင္မ့္ေက်ာေလးကို ေယာင္း ပြတ္သပ္ေပး ေနလိုက္သည္။

"လီတို႔ ျပန္လာၿပီ.. ဪ အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္သြားၾကလား"
သမီးေလးႏွင့္ အတူ ႐ုတ္တရပ္ ဝင္ခ်လာသည့္ လီမွ ေယာင္းတို႔ကို ျမင္၍ ဆိုလာသည္။
' သဝန္တိုေနတဲ့ လီက ခ်စ္စရာေကာင္းသား'
"မဟုတ္ပါဘူး.. လီ ေယာင္းနဲ႔ စကားေျပာရေအာင္"

"ဘာေျပာမွာလဲ ထြက္သြားေပးပါလို႔ ေျပာမလို႔လား"

"သမီးေလး မားမားတို႔ ခဏထြက္ၾကရေအာင္ေနာ္"
အခုမွ ဝင္လာသည့္ သမီးေလး လက္ကို ဆြဲကာ jen ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။

M.E.D.I.C.I.L.E [Completed]Where stories live. Discover now