M.E.D.I.C.I.L.E [Completed]

Medicine 12

Zawgyi

"unnie jiji"
မနက္ေစာေစာစီးစီး Jiji၏ အိမ္တို႔ ေရာက္ခ်လာေသာ  jenငယ္ေလး။

"Wae?  Wae? ဘာျဖစ္လို႔လဲ jenငယ္"

"jenကို အပါးက ကတိအတိုင္း အတင္းလက္ထက္ခိုင္းေနၿပီ ဒါေၾကာင့္ အခု jen အပါးဆီကေန အပါးမေတြ႕ႏိုင္တဲ့ေနရာမႇာ ခဏေရွာင္ပုန္းေနမလို႔ အဲ့ဒါ jijiလည္း jenကို စိတ္မပူပါနဲ႔ jen ဒီႏိုင္ငံကေတာ့ မထြက္သြားပါဘူး jen သြားၿပီေနာ္ "

"jen.. Jenငယ္ရယ္ ဘယ္ကိုသြားမွာလဲ unnie ကိုေတာ့ ဆက္သြယ္မယ္မလား"

"စိတ္ခ်ပါ jen unnieတို႔ အနီးအနားမွာပဲ ရိွမွာပါ"
ပတ္ခ်ယ္အနားမွာ ဆိုရင္ ပိုမွန္မွာေပါ့။

"အြန္း လာပါဦး jenငယ္ေလး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဂ႐ုစိုက္ေနာ္"
Jen မွာ လက္ကိုဆန္႔တန္းကာ ႀကိဳေနေသာ unnieရဲ႕ ရင္ခြင္ထဲ တိုးဝင္လိုက္သည္။

"စိတ္ခ်ေနာ္ Jiji jen သြားေတာ့မယ္"
.
.
.
"ေတာက္စ္"
Mr Kimမွာ jennie ထားခဲ့သည့္ စာေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္ေလး ေဒါသထြက္ေနသည္။

"လာၾကစမ္း အကုန္လံုး လာၾကစမ္း"

"ေယာက်္ား ဘာျဖစ္တာလဲ"

"နင့္သမီး ထြက္သြားၿပီေလ"

"ရွင္"

"ဆရာ ဘာျဖစ္လို႔လဲ "

"jennie Kim ထြက္သြားၿပီ လိုက္ရွာၾကစမ္း.... ေတာက္စ္ ေျမလွန္ၿပီးရွာေနာ္ ၾကားလား သူ႕ကို မေတြ႕မခ်င္း မင္းတို႔လည္း ျပန္မလာနဲ႔"

"ဟုတ္ကဲ့ ဟုတ္ကဲ့"
Mr Kim၏ တပည့္မ်ား ထြက္သြားၿပီးေနာက္ Mr Kimကေတာ့ jennie Kimကိုပဲ ႀကိမ္းေနေတာ့သည္။

"ခ်ီးပဲ ကတိအတိုင္း ကတိအတိုင္းနဲ႔ အခုေတာ့ သူကိုယ္တိုင္က ကတိမတည္ခဲ့တာပဲ ေတြ႕မယ္ ေတြ႕မယ္... မိjennie နင္ကေတာ့ကြာ"

"သမီးေလးကို ဘာမွမလုပ္ပါနဲ႔ ၿပီးေတာ့ အဲ့ဒါေတြ အကုန္လံုး ရွင့္ေၾကာင့္ ရွင္က အတၱႀကီးလြန္းတယ္"

"ဘာ. ငါက အတၱႀကီးတယ္ ဟုတ္လား ဒီမွာ မိန္းမ ငါက အတၱႀကီးခ်င္ ႀကီးမယ္ အဲ့ဒါေတြ အကုန္လံုးက ငါ့သမီး မ်က္ႏွာမငယ္ဖို႔ အတြက္ ငါတို႔အသိုင္းအဝိုင္း မ်က္ႏွာမငယ္ဖို႔ အတြက္ကြ"

"မဟုတ္ဘူး ရွင္အဲ့လိုလုပ္ၿပီး ရွင္ သမီးမ်က္ႏွာကို တစ္ခ်က္ကေလး ၾကည့္ခဲ့ဖူးလား. ဟမ္ သမီးက ေပ်ာ္ေနတယ္ ထင္လား ရွင္ ဘာမွမသိခဲ့ဘူးမလား သမီးကေလ အခုလည္း ရွင့္ေၾကာင့္ပဲ ထြက္ေျပးသြားတာ.... အကုန္လံုး ရွင့္အမွားေတြႀကီးပဲ"