M.E.D.I.C.I.L.E [Completed]

Medicine 13

Zawgyi

"တို႔နာမည္က Jennie Kim မင္းကေတာ့ Chaeyoung Kim ..မင္းနဲ႔ငါက လက္ထက္ထားတာ ၿပီးေတာ့ မင္းက ငါ့ရဲ႕ဇနီးပဲ"

"ရွင္! "

"တို႔ ေဒါက္တာကို သြားေခၚလိုက္ဦးမယ္ ပတ္ခ်ယ္ သတိရလာၿပီဆိုေတာ့"
'ကိုယ့္ကိုယ္ကို မမွတ္မိေပမယ့္ သူေခၚလိုက္သည့္ ပတ္ခ်ယ္ဆိုသည့္ နာမည္ကို ရင္းႏီွးေနသလို... သူ႕ကိုလည္း ရင္းႏီွးေနသလို ခံစားရသည္'

"ဟုတ္ကဲ့"
.
.
"လူနာက အတိတ္ေမ့သြားတာက လြဲၿပီး စိုးရိမ္စရာမရိွေတာ့ပါဘူး အေျခအေန အားလံုးေကာင္းပါတယ္ မနက္ျဖန္ေလာက္ဆိုရင္ ဆင္းလို႔ရပါၿပီ"

"ဟုတ္ကဲ့ ေဒါက္တာ ဒါနဲ႔ ပတ္ခ်ယ္ ျပန္မွတ္မိလာဖို႔က ၾကာဦးမွာလား"

"ၾကာမယ္ မၾကာဘူးဆိုတာေတာ့ ေဒါက္တာလည္း မေျပာႏိုင္ပါဘူး လူနာကို သူရင္းႏီွးတဲ့လူ သူရင္းႏီွးတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ထားမယ္ဆိုရင္ေတာ့. ခဏေလးနဲ႔ သတိရလာႏိုင္မွာပါ"
'ဒါဆို jenက ကိုရီးယားေျမကေန ေျပာင္းရေတာ့မွာပဲ'

"ဟုတ္ကဲ့ ေဒါက္တာ ေျပာျပေပးလို႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ "

"ရပါတယ္ ခြင့္ျပဳပါဦးေနာ္"
Jenလည္း ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္သည္။
ေဒါက္တာ ထြက္သြားၿပီးေနာက္ ကုတင္ေပၚမွာ ထိုင္ေနသည့္ ပတ္ခ်ယ္ကို စိုက္ၾကည့္မိလိုက္ေလ၏။
'တို႔ အတၱႀကီးမိၿပီ ပတ္ခ်ယ္... ဘုရားသခင္ သူမ်ားမယားကို ခိုးယူခဲ့မိတဲ့ အတြက္ ေနာင္ဘဝက်မွပဲ အျပစ္ေတြကို. ခံယူပါေတာ့မယ္'

"ကင္မ္"

"ဟင္ မင္း တို႔ကို ကင္မ္လို႔ ေခၚလိုက္တာလား မင္း မွတ္မိလာၿပီလား"
ကင္မ္လို႔ ႐ုတ္တရပ္ ေခၚလာသည့္ သူ႕ေၾကာင့္ jenမွာ မွတ္မိသြားၿပီလား ဆိုသည့္ စိတ္ႏွင့္ သူ႕ကုတင္ေပၚမွာ တက္ထိုင္လိုက္သည္။

"ကြၽန္မက ဒီလိုပဲ ေခၚလိုက္တာပါ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္မ စိတ္ထဲလည္း ရင္းႏီွးေနတယ္ ကင္မ္ဆိုတဲ့ နာမ္စားက"

'ဟူး... ေတာ္ေသးတာေပါ့'
"မင္း ေခၚေနက်ပဲ တို႔က မင္းမွတ္မိသြားၿပီလားလို႔ ဝမ္းသာသြားတာ"
ဟု ဆိုကာ jen မုသားစကားကို သံုးလိုက္ေလ၏။
တကယ္ဆို သူမွတ္မိသြားမွာကို ေၾကာက္ေနမိတယ္။