• POSSESSIVE • [ COMPLETE ]

11

ක්ලාස් එකේ පැය දෙකකුත් ගෙවිලා ගිහින්..දැං ටික ටික ලමයි නලියනවා ඉන්ටවල් එක ඉල්ල ගන්න..සර් හරියටම පැය දෙකකින් ඉන්ටවල් දෙන්න ලමයි පුරුදු කරලයි තියෙන්නේ..ඉන්ටවල් වෙලාව ආවට සර්ගේ ලොකුම අරමුණ තමයි අද පාඩමට අදාල කොටස ඉවර කරන එක..ඉතිං ලමයි කොච්චර කුනු කුනු ගෑවත් සර් අන්තිම ගාන කිය කිය ගනන් දෙකකුත් හදලා ඉවරයි..

"අනේ මං නැගිටලා යනවා හු&$%.."

සහශ්‍ර ගැස්සුනේ කෙලවරේ හිටපු අදීශ් කෑ ගහපු සද්දෙට..ලමයි දෙතුන් දෙනෙකුත් අදීශ් දිහා බැලුවත් අදීශ් එයාලටත් රැව්වා..

"හරි මේක තමයි අන්තිමම ගාන..ඊටපස්සේ උයන කට්ටිය උයලා කාලා බරවල් තියෙන අය ඒවත් නිදහස් කරගෙන එන්න..ලියාගන්න දැං.."

ලමයි ඔක්කොම සර්ට රවන ගමන් ගාන ලියාගත්තා..සර් ස්ටේජ් එකෙන් බැහැලා ලමයි දාහක් දෙදාහක් ඉන්න පංතියේ මැද්දෙන් යනවා ලමයි ගනන් හදන විදිහ බලන්න..ටීචර්ස්ලව ගෙදරටම ගෙන්න ගන්න පුලුවන් කම තිබ්බත් අවීන්ට ඕන උන අනිත් ලමයි වගේම සාමාන්‍ය විදිහට ක්ලාස් එන්න..අනිත් කොල්ලෝ වගේ පොඩ්ඩක් රස්තියාදු ගහලා හවස් වෙලා ගෙදර යන්න...කොච්චර බැනුම් ඇහුවත් අවීන් තමන්ට ඕන දේ කරන්න දෙපාරක් හිතපු කෙනෙකුත් නෙවෙයි..ඒත් තමන්ගේ අප්පච්චිට ලැජ්ජාවක් වෙන විදිහට දෙයක් අවීන් කවදාවත් කරේ නෑ..ඒ අතරේ සහශ්‍රත් පෑනත් හපන ගමන් පොත දිහා බලාගෙන ආනාපානාසති භාවනාව වඩනවා..වෙලාවට තොල හපන ගමන් වෙලාවට ඔලුවත් කහන ගමන් එක එක විකාර කරන ගමන් ගාන හදන සහශ්‍ර දිහා අවීන් බැලුවේ උවමනාවෙන් නෙවෙයි..ඒත් එයාට ඇස් අහකට ගන්න බැරි උනා..ඔච්චර විකාර කරන්න ඕනේද ගානක් හදන්න ??