• POSSESSIVE • [ COMPLETE ]

47

මුලු පරිසරයම අදුරකින් වෙලාගෙන ඉන්නකොට සහශ්‍ර බැල්කනියේ හදලා තිබුන චූටි බංකුව උඩ ඉදගෙන තරු පිරුණ අහස දිහා වගේම හෙලවෙන ගස් කොලන් දිහා බලාගෙන හිටියා..රුශී ටිකකට කලින් ගෙනත් දුන්න දුංදාන කෝපි කෝප්පෙන් උගුරක් බිව්ව සහශ්‍ර අන්තිමට ග්ලාස් වෝල් එක වහලා කර්ට්න් එක දාලා රූම් එකට ආවා..

සහශ්‍ර ඇතුලට ඇවිත් ආවේ එයාගේ පොත් පිරුණ ටේබල් එක ලගට..

"ඒක හීනයක්ම වෙයි.."

සහශ්‍ර පොත් උඩින් ඇගිලි තුඩු අරගෙන යන ගමන් මිමිණුවා..සහශ්‍ර ඇස්වල කදුලු බෝල දෙකක් දිලිසෙද්දි සහශ්‍ර එයා ලියපු එයාගේ අකුරු දිහා ආසාවෙන් බලාගෙන හිටියා..ඒ ලෙවෙල් දෙවෙනි අවුරුද්ද කියන්නේ වටිනම කාලය..ඒත් සහශ්‍රට ආසාව තිබුණත් ඒක අතාරින්න වෙලා..සහශ්‍රගේ බලාපොරොත්තුව හීනයක්ම වෙලා..

යෙශුල් කොච්චර සහශ්‍රව පරණ තතවෙට ගන්න හැදුවත් ඉස්කෝලේ යමු කිව්වත් එයාව තනිකරන්නෑ කිව්වත් සහශ්‍ර කැමති උනේ නෑ..අවීන්ලා මිහී පවා සහශ්‍රව පරණ තත්වෙට ගේන්න උතහස කරත් කාටවත්ම ඒක කරන්න බැරි දෙයක් උනා..සහශ්‍ර දැං නිදහස්..එයා දවසම කරන්නේ අවකාශය දිහා බලාගෙන කල්පනා කරන එක වෙද්දි ඒ නිදහසට සහශ්‍රම වෛර කරා..සහශ්‍ර එයාවම හිර කරගෙන..සතියට දෙපාරක් තුන්පාරක් ඇරෙන්න එලියට නොයද්දි ගෙදර මාලම්මා ඉන්න වෙලාවට විතරක් සහශ්‍ර මිදුලේ ඇවිද්දා..යෙශුල් හැමදාම සහශ්‍රට මොනවහරිම දෙයක් ගෙනත් දුන්නත් යෙශුල් දැක්කා එයා ගෙනත් දීපු ඔක්කොම දේවල් ඒ විදිහටම ටේබල් එක උඩ තියන විදිහ..රහල් නිශා පවා සහශ්‍රව බලන්න ආවත් සහශ්‍ර කැමති උනේ නෑ එලියට එන්න..සහශ්‍ර අකමැති කාටවත් යෙශුල් අඩුම රූම් එක ලගටවත් යන්න දුන්නේ නෑ..