• POSSESSIVE • [ COMPLETE ]

63

"සුදු අයියටද ?"

උදේ චූටිව ස්කූල් දාන්න යන ගමන් මම ෆ්‍රෙශ් මල් කඩේකින් නවත්තලා සුදු රෝස මල් පොකුරක් ගත්තේ චූටි මගෙන් සහශ්‍රටද කියලා අහද්දි වෙනකොට මම ඔව් කියන්න ඔලුව වැනුවා..එයාගේ ආසම මල සුදු රෝස වෙද්දි මීට කලිං මට එකවතාවක්වත් සුදු රෝස මලක් දෙන්න බැරි උනා..අඩුම මම එයා කැමති අකමැති දේවල් වත් දැනගෙන හිටියේ නෑ..අපි ආදරේ කරන්නත් කලිං උබ මාව දාලා ගිහින්

"ඔයා දුකින් නේ අයියා.."

වාහනෙ ඩ්‍රයිව් කරන් යන මගෙන් චූටි ඇහුවේ ශීට් එක ඔලුව තියාගන්න ගමන් වෙද්දි මම චූටි දිහා බලලා හිනා උනා..

"මම නෑ කිව්වොත් ඒක බොරුවක්නේ චූටි.."

"හ්ම්..මටත් අම්මයි අප්පච්චයි මතක් වෙනවා..අපිට ඉස්සර වගේ ඉන්න තිබ්බනං නේද අයියා.."

"අතීතේ ගැන හිතලා දුක් වෙන්න එපා චූටි...ඔයාට ස්කූල් එකේ ප්‍රශ්නයක් නෑ නේද..මොනවහරි උනොත් අනිවාරෙන් අයියට කියන්න ඕනේ ම්ම්.."

"අවුරුදු විසි තුනක ලොකු අයියෙක් ඉද්දි මම මොකටද අනේ බය වෙන්නේ.."

චූටි කියද්දී මට ලා හිනාවක් ගියේ කාලය ගෙවිලා තියෙන ඉක්මන මතක් වෙලා..

"ඔයා ගොඩක් වෙනස් ලොකූ.."

ටිකක් වෙලා නිශ්ශබ්දව හිටපු චූටි කියද්දී මට හිනා ගියා..මොනවා කරන්නද බං..මාව වෙනස් කරේ එයා..වෙනස් කරලා මාව දාලා යන්න ගිහින්..

"පරිස්සමෙන් යන්න අයියා..අද චූටි අයියා මාව ගන්න එන්නම් කිව්වා..."

ස්කූල් එක ගාවින් චූටිව දාලා මම ගියේ එයාව බලන්න..සුදු මල් පොකුර එයා ලගින් තියලා මම ටිකක් වෙලා බලාගෙන හිටියා..උබ ආය කවදාවත් එන්නැද්ද මැනික..උබ වෙනුවෙන් දුක් වෙන අය කීයක් ඉන්නවද කියලා පේනවද..ඉස්කෝලේ යන කාලේ මම රිද්දපු එකට උබ පලිගන්නවද මැනික..මට වගේම වේදනාවක් උබටත් දැණුනද එදා..මම හිතන්නේ මම වෙන්නැති වැඩියෙන්ම විදවන්නේ..සමහරවිට ඔයා අන්තිමට කිව්ව දේ නොකිව්වනං මට හිත හදාගන්න පුලුවන් වෙන්න තිබ්බා..උබ මට ආදරෙයි නොකිව්වනං මෙච්චර වේදනාවක් මට නොදැනෙන්න තිබ්බා..
තවත් ඉදලා තේරුමක් නැති හින්දා මම එලියට ආවේ ඔෆිස් එකට යන්න..