• POSSESSIVE • [ COMPLETE ]

44

  

No one pov

"ක..කවුද ??"

හිමීට දොර ගාවට ගියපු සහශ්‍ර එයාගේ වෙව්ලන කටහඩින් ඇහුවත් හයියෙන් ගහන අකුණු සද්දේ පරාද කරන්න තරම් එයාගේ සද්දේ සමත් උනේ නෑ..

"ඇරපං මේ හු*&$#.."

ආයෙත් පාරක් දොර කැඩෙන්න ගහන ගමන් එලියේ ඉන්න කෙනා කෑ ගහනකොට සහශ්‍ර ගැස්සුනා..එයාට හිතාගන්න බෑ මේ රෑ කවුද ඇවිත් ඉන්නේ කියලා..ෆෝන් එකේ කතා කරපු කටහඩ කන්වල දෝංකාර දෙද්දි සහශ්‍රගේ පපුව පිටි කොටන මෝලක් තරං වේගෙන් ගැහෙන්න ගත්තා..වහින සද්දේ හින්දා කටහඩ අදුර ගන්නත් බෑ..එයාට හිතුනා මේ වෙලාවේ මල්ලිවත් හිටියනං කියලා..ඒ අතින් සහශ්‍ර දුර්වලයි..එහෙම නේද..වෙන කරන්නම දෙයක් නැති හින්දා එලියේ ඉන්න කෙනා දොර කඩන්න හදන එක නවත්තන්නෙත් නැති හින්දා දොර අරින්න තීරණේ කරපු සහශ්‍ර හිමීට දෝරේ යතුර කරකෙව්වා වගේම එතකොටම සද්දෙන් අකුණක් ගැහුවේ සහශ්‍ර පිටිපස්සට විසික් වෙද්දි..සහශ්‍රට දොර දිහා බලනකොටම දොර ඇරුනා..

"ඔ..යා ??"

සහශ්‍ර ඇහුවේ රතු ඇස්වලින් තමන් දිහා බලාගෙන ඉන්න අවීන්ගෙන්..සහශ්‍රගේ ඇස් පුදුමෙන් ලොකු උනා..අවීන් ඉන්න ඕනේ ෆ්ලයිට් එකේ නෙවෙයිද..හරිනං අවීන් ඉන්න ඕනේ මේ වෙද්දි වෙන රටක..ඒත් ඇදුං අවුල් කරගෙන කොන්ඩේ අවුස්සගෙන ඇස් රතු කරගන්න අවීන් මෙතන මොකද කරන්නේ කියලා සහශ්‍ර හිතුවා..

"අවීන්..ඔයා ඇයි ??"

අවීන්ගේ අතේ තිබ්බ වීදුරු බෝතලෙ ඇතුලේ තියෙන ප්‍රමාණයෙන් කියන්න පුලුවන් අවීන් කොච්චරක් දුරට සිහියෙන් ඉන්නවද කියලා..අවීන් කට කොනේ හිනාවක් දාලා ආයමත් ඒ බෝතලේ කටේ ගහගෙන පිටිපස්සට ගිහින් දොර ලොක් කරා..ඒකෙන් සහශ්‍ර බය උනා..ඇයි දොර ලොක් කරේ ??