Hoppla! Dieses Bild entspricht nicht unseren inhaltlichen Richtlinien. Um mit dem Veröffentlichen fortfahren zu können, entferne es bitte oder lade ein anderes Bild hoch.
සහශ්ර බිත්තියට හේත්තු වෙලා හැගීමක් නැති විදිහට බලාගෙන හිටියේ නිශාගේ ෆොටෝ එක දිහා..සුදු මල් මාලයක් දාලා තිබුණ ෆොටෝ එකේ නිශා හිටියේ ලස්සන හිනාවක් එක්ක..තවදුරටත් අවීන්ට දනෝද්යට අම්මෙක් වගේම රහල්ට බිරිදක් මේ ගෙදර නැති උනා..හරියට සහශ්රට එයාගේ අම්මා නෑ වගේම..
නිශාගේ ෆියුනරල් එකෙන් සති දෙකක් ගතවෙලා තියෙද්දි තාමත් ඒ උණුසුම මේ ගෙදර ඇතුලේ සැරිසැරුවා..දනෝද්යා අම්මා ඉල්ලලා අඩනකොට රහල් බීගෙන ගෙදර එනකොට අවීන් නිශාගේ ෆොටෝ එකක් දිහා වේදනාවෙන් බලාගෙන ඉද්දි සහශ්ර මේ හැම දේ දිහාම බලාගෙන හිටියේ එලියට දාන්න බැරි හැගීමක් එක්ක..
ඒක වේදනාවක්ද ? එහෙමත් නැත්තන් තමන්ගේ එක දඩයමක් ඉවර හින්දා සතුටක්ද කියන්න සහශ්රවත් දන්නෑ...
"කෑම කන්න අවීන්.."
සහශ්ර ෆොටෝ එක දිහා බලන් ඉන්න එක නවත්තලා කෑම මෙසේ ගාවට ආව අවීන්ට කිව්වා..
"චූටි කෝ ?"
අවීන් ඇවිත් සහශ්රව බදාගන්න හමන් අහද්දි සහශ්ර අවීන්ගේ කෙස් අතරින් හිමීට ඇගිලි යැව්වා...
"එයාට මම කෑම කැව්වා..ඔයා කන්නකෝ..අදත් මාමා එන්නැති වෙයි.."
"මට තාම අම්මා නෑ කියලා හිතන්න බෑ සහශ්ර..අප්පච්චි ඔක්කොම වැඩ අවුල් කරගෙන..එක තප්පරයක්වත් නිදහසක් නෑ දැං මට.."
අවීන් සහශ්රගේ උරහිසෙන් ඔලුව තියාගෙනම කියද්දී සහශ්ර අවීන්ව එක්කගෙන ඇවිත් කෑම මෙසේ පුටුවකින් ඉන්දුවා..
"මම කවන්නද ?"
"හ්ම්.."
"ඔයා තාමත් නැන්දා ගැන හොයනවද අවීන් ?"
![• POSSESSIVE • [ COMPLETE ]](https://img.wattpad.com/cover/352965765-64-k975476.jpg)