Endless love

13 bölüm - Güvendesin

Güven hastaneye gitti, gelir gelmez Neslihan'ı sordu ama orada bulunan hemşire Neslihan'ın hastaneye hiç gitmediğini söyledi.
Bütün bunları Serhan'ın organize ettiğini bildiği halde hemen Feride'i aradı.

F: Efendim Güven

G: Feride hanım o herif yalan söylemiş, Neslihan'a hastaneye getirmemiş.

F: Nasıl??? Tamam dur ben onu arayacağım, belki cevaplar, belki başka bir hastaneye gitmişlerdir

Feride onu arar ama Serhan cevap vermez. Hemen Güven'e mesaj atar ve Eşref'i arayıp olanları anlatır. Artık herkes Neslihan'ı arıyordu. Bu sırada Güven yerinde duramıyordu, Neslihan'ının o pisliğin elinde olduğunu hayal etmek bile istemiyordu.

Adamın göğsünde bir ağırlık hissetti. Kalbi hızla atarken, endişe ve korku dalgaları onu sarhoş etti. Sevdiği kadının tehlikede olması, içinde derin bir çaresizlik hissi yaratıyordu. Gözleri, korumak için hemen harekete geçme arzusuyla dolup taşıyordu. Her anı, sevdiği kadının güvenliği için savaşma arzusuyla dolu bir mücadele içeriyordu.
...............................

Baygın kadın, elleri ve ayakları bağlı olarak gözlerini yabancı bir yere açtı. Yavaş yavaş o odaya varmadan önce olanları hatırlamaya başladı, sonra çığlık atmaya başladı ama faydası yoktu çünkü ağzı bağlıydı ve kimse onu duyamıyordu.
Serhan elinde bir tabakla odaya girene kadar birkaç dakika geçti. Yemek yemeyi hazırlamıştı.

S: Sevgilim uyanmış...

Adamın varlığını hissettiği anda kadının gözleri nefretle doldu. Serhan gülümseyerek ona yaklaştı...

S: Şimdi ağzını açacağım ama bağırmayacaksın tamam mı?

Neslihan başını salladı. Serhan ağzını açınca Neslihan yüzüne tükürdü. O adamdan her geçen gün daha da nefret ediyordu, onu parçalamak için büyük bir istek duyuyordu ama o anlarda hiçbir şey yapamıyordu.

N: Senden nefret ediyorum anladınmı... Senden nefret ediyorum

S: Ben seni çok seviyorum ve seni bırakmam ... Şimdi yemek yemelisin.

N: İstemiyorum  ...sadece benden uzak durmanı istiyorum

S: Ah, şimdi kahramanımızın gelip seni kurtaracağını sanıyorsun ama hayır Neslihan gelmeyecek, bundan sonra sadece sen ve ben varız.

N: Sanırım beni anlamıyorsun, beni senin gibi bir aptaldan kurtaracak bir kahramana ihtiyacım yok.

Doğruydu Neslihan, Serhan'a yaklaşıyordu, tabaktaki bıçağı almıştı.
Serhan odadan çıkınca hemen ellerini çözmeye başladı sonra bacaklarını çözdü (elleri önünde bağlıydı ve bıçağı daha kolay almayı başardı)

Kadının kararlı elleri mükemmel bir planın meyvesi olan özgürlüğüne doğru ustalıkla ilerledi. Göğsündeki iç çekiş, uzun bir savaştan sonra zaferin simgesiydi.

Sonra kapının tekrar açıldığını hissetti ve bıçağı sakladı.

İpleri nasıl çözdüğü karşısında şoka uğrayan Serhan, o anda aklını kaçıran, bacağına bıçağı saplayan Neslihan'ı durdurmayı başaramadı.

S: Aaaaaaa.... NESLIHAN

Neslihan hemen odadan çıktı, daha sonra masanın üzerindeki telefonu gördü, aldı, hemen anahtarları aldı ve oradan ayrıldı.
Bir ormanın ortasındaydı ve telefonun sinyali yoktu, sinyal olan bir yer bulana kadar koştu. Hiç tereddüt etmeden Güven'i aradı

Güven hemen telefonu açtı, Ali ve Alaz da yanındaydı. Sesini duyar duymaz vücuduna bir sakinlik hissi yayıldı.

N: Güven...

G: Neslihan neredesin, iyi misin?

N: Güven ben iyiyim şimdi nerde oldum bilmiyorum ama konumu atacağım

G: Tamam hemen geliyorum sen sakın korkma..

Telefonu kapattığında Serhan'ın kendisine seslenen sesini duydu, Güven gelene kadar saklanması gerekiyordu.

Ormanda, Neslihan yoğun ağaç gövdeleri arasında nefesini tutmuş, huzursuz bir sessizlik içinde ilerlemeye devam etti. Yapraklar arasında gizlenirken, adeta ormanın kendi nefesini dinliyormuş gibi hissetti. Erkeğin yaklaşan ayak sesleri, kalbinin hızlanmasına neden oldu. Gölgeler arasında kaybolmaya çalışırken, doğanın sessizliği onun en mükemmel müttefiki oldu.

20 dakika sonra

S: Bak Neslihan bu iş çok uzadı...  Sen benimsin anladınmı ...

Neslihan, Serhan'ın artık çok yaklaştığını hissetti, tam koşmaya başlayacakken Güven'in sesini duydu.
Saklandığı yerden çıktığında Serhan'ın yerde olduğunu, Ali ve Alaz'ın ise ona sarılmak için koşarak geldiğini gördü.

A: Anne

Al: Annem iyi misin?

N: İyim ben iyiyim

G: Neslihan...

Güven'i görüp sesini duyar duymaz hemen ona sarıldı. Neslihan için en güvenli yer orasıydı.

N: Çok korktum...

G: Korkma artık güvendesin... (saçlarından öptü)

A: Hadi buradan gidelim

G: Evet zaten polis birazdan gelecek...

Kaçmak için arkalarını döner dönmez silah sesi ormanda yankılandı. Kuşun cıvıltısı bir anda durup doğanın korku dolu nefesine dönüştü. Bir figür yere düştü. Kanın yeşilin üzerinde kırmızı bir iz bırakmasıyla ormanın huzuru bir anlığına sarsıldı.
O anlarda silah sesi ve acı dolu bir çığlık duyuldu.

N: AAAAAAAAAAAAA.....

......................................

Bu sefer bir şey yazmıyorum, yorumlarınızı yazmayı size bırakıyorum... İyi geceler
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️