Endless love

18 bölüm - Terk etti beni...

"When death takes my hand I will hold you with the other and promise to find you in every lifetime "
.................................................................

Bu bölüm muhtemelen okuduğunuz en güzel bölümlerden biri olmayacak ama GüvNes'in geçmişine dair kendi versiyonumu size anlatmak için elimden geleni yapacağım. Şu anda bana verdiği fikir için özel bir kıza teşekkür etmek istiyorum...

...................................................................................

G: Neslihan sana bir şey sormak istiyorum ?

N: Sor bakalım hayatım...

G: Sana hiç sormadım ama seni terk ettiğimi öğrendiğin ya da hamile olduğunu öğrendiğin anı nasıl yaşadığını bilmek istiyorum.

Güven konuşmaya başlayınca Neslihan'ın gözleri dolmaya başladı çünkü o acı anlar aklından geçiyordu. Ama belki de bunu birisine söylemenin zamanı gelmişti çünkü bu anılar kalbine kazınmıştı ve ancak 20 yıl sonra iyileşmeye başlayan bir yara açmıştı. O yara 20 yıldır kanıyor, 20 yıldır acı veriyordu.

Flashback

G: Neslihan bugün hiç bir şey yapma hemen
Hayri babanın mekanı gel...

N: Aa neden?

G: Nolur soru sorma gel

N: İyi tamam...

G: Neslihan

N: Evet

G: Seni çok seviyorum nefesim

N: Bende seni çok seviyorum sevgilim

(Bu, Güven ve Neslihan'ın birlikte yaptıkları son telefon görüşmesi oldu ve orada birbirlerine son kez seni seviyorum dediler. Daha sonra hayalleri yıkılıp kabusa dönüştü.)

H: Neslihan kızım hoş geldin

N: Hoş buldum Hayri baba ... ee Güven yok mu?

H: Hayır gelemedi

N: Bir sürpriz var dedi

H: Eee kim bilir ne düşündüğü o serseri senin için. Umarım çok mutlu olursunuz çünkü çok hak ediyorsunuz...

N: Teşekkür ederim Hayri baba 🤗

Neslihan, heyecanla beklemeye başladı, kalbinin ritmi sürprizin heyecanıyla hızlanırken, saat sanki yavaşlamış gibi hissettirdi. Güven'in gelmemesiyle birlikte endişe dolmaya başladı içi. Her geçen dakika, umutlarını azalttı ve karanlık bir düşünce zihnini kapladı. Belki de bir şeyler ters gitmişti. Kalbi hızla çarparak, beyninde çeşitli senaryolar dönüp duruyordu. Gözleri zaman zaman kapıya kayarak, her gelen seste yüreği hopluyor ama hayal kırıklığıyla nefesi kesiliyordu. Artık sürpriz düşüncesi yok olmuş, yerini endişe ve belirsizlik almıştı.