Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak… Sular sarardı… Yüzün perde perde solmakta Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta…
....................
N: Aaaaaaaaaaa .... Alaaaaz.....
Neslihan'ın çığlığı tüm ormanı uyandırmış gibiydi. O anlarda yüreğinden nasıl anlatacağını bilemediği bir acı geçti, bir an vücudunun her yeri dondu, sonra hatırladı ve oğlunun yanına gitti... Hemen oradan ayrılıp hastaneye gittiler. Neslihan'ın zamanı geçmemiş olsa sanki mekandan ayrılmamışlar gibi görünüyordu. Hastaneye varır varmaz Alaz hemen ameliyata alındı, Neslihan ve Güven ona ilk müdahaleyi yaptı ama yine de kan kaybetmişti.
N: Doktor nerde?
H: Hocam , birazdan gelecek...
N: Yaa hayır zamanımız yok. Ben gireceğim
Y: Anne...
G: Neslihan saçmalama doktor geliyor dediler, sen yapamazsın...
N: Yapacağım..
Başka bir söz söylemelerine izin vermeden oradan ayrıldı ve üstünü değiştirmeye gitti. Dayanamadı, her geçen saniye oğlunu kaybedecekmiş gibi görünüyordu.
Neslihan, ameliyathanenin soğuk ışıkları altında oğlunun ameliyat masasında yattığını izledi. Gözlerinde kararlılık ve endişe vardı. Annenin eli, titizlikle sterilize edilmiş cerrahi aletlere uzandı. Hareketleri, annelik sevgisiyle dolu bir hassasiyetle gerçekleşiyordu. Her kesim, her dikiş, her adım, hem bir doktorun profesyonelliğiyle hem de bir annenin şefkatiyle yapıldı. Bir yanda profesyonel bir doktor olarak işini titizlikle yapma çabası, diğer yanda ise anne olarak oğlunun sağlığına duyduğu derin endişe vardı. Ancak bu duygularını kontrol altında tutarak, odaklanmış bir şekilde ameliyatı sürdürdü.
Güven ve Yaman ise dışarıda bir haber bekliyor. Güven, Neslihan'ın çok hanımefendi olduğunu biliyordu ama onu ameliyata aldığına pek de sakin değildi. İkisi de ne konuştuklarını bilmiyordu.Yaman banklardan birinde oturuyordu ve Güven ameliyathane kapısının önünde beklerken tek kelime etmemişti. Daha sonra yere düşmek üzere olan Cesur ve Asi geldi ama bunu açıkça söylememişti ama Alaz'ı seviyordu. Onlardan sonra Eşref de pek iyi görünmeyen Feriden ve Çağla'yla birlikte geldi.
E: Ali Güven noldu... Nasıl Alaz
G: Hemen ameliyata alındı, geldiğimde çok kan kaybetmişti.
E: N-Neslihan nerde buldunuz dimi?
G: Neslihan ameliyathaneye girdi, Alaz'ı ameliyat eden o oldu
............
4 saat sonra
Zorlu bir süreçten sonra, ameliyat tamamlandı. Neslihan'ın yüzünde hafif bir gülümseme belirdi, ancak hala içindeki endişeyle birlikte. Operasyon kapısı açılır açılmaz herkes Neslihan'ın yanında toplandı.
N: Alaz iyi , bir süre sonra onu normal bir odaya alacaklar.
Herkes rahatlamıştı, Yaman ve Çağla hemen Neslihan'ın yanına giderek ona sarıldılar.
Ç: Anne özür dilerim herşey için
N: Şşş tamam... şimdi siz evinizde gidin ... yani herkes burda kalamazsın
Y/Ç/A/C: Ben kalacağım
N: Çoçukları...
E: Bende kalacağım
F: Bende
N: Yaa baba Feriş...
G: Bence onlar kalabilir ama sen kalamazsın.
N: Hayır hayır ben hiçbir yere gitmiyor...
G: Neslihan...
Neslihan senin ne durumda olduğunu anlıyor musun... Uyuman ve yemek yemen gerekiyor... En son ne zaman yemek yediğini hatırlıyor musun... Bırak onlar burada kalsın, sen dinlenmeye git.
N: Ama..
E: Aması yok, Güven haklı kızım sen eve git dinlen biraz sonra gelirsin.
N: Tamam ama haber verin bana
E: Güven sende git Neslihan'la birlikte.
G: Zaten gidecektim...
Güven, arabada seyahat ederken kadının yanında uyuya kaldığını fark etti. Onu uyandırmak istemeyerek nazikçe koltuğundan kaldırdı ve kollarının arasına aldı. Neslihan'in huzurlu uyku halinden etkilenerek, onu kaldırıp evlerine götürmeye karar verdi.
Dikkatlice kadını arabadan alarak, evinin kapısına kadar taşıdı. Neslihan hala derin bir uyku içindeydi ve hiçbir şeyden habersizdi. Sessizce kapıyı açtı ve kadını yatağına yavaşça yerleştirdi.
Adam, sessizce kadını yatağına yerleştirdikten sonra ayrılmak üzereyken, kadının eli aniden onun elini yakaladı. Güven şaşkınlıkla durdu ve kadının hala uyuyor olmasına rağmen bu hareketiyle ona ihtiyacı olduğunu hissetti. Dikkatlice kadının elini kavrayarak yanına oturdu ve sessizce beklemeye başladı. Kadının uyku halinden etkilenerek, ona sıcak bir gülümsemeyle baktı ve içten bir duayla onun huzur içinde uyumasını diledi.
N: Güven
G: Ben burdayım, merak etme...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Güven, Neslihan'ın elini tuttuğu süre boyunca onun yanında kalma isteği daha da güçlendi. Sonunda, ona ihtiyacı olduğunu fark ederek, sessizce yatağa yanına uzandı. Kadının yanında olmanın huzurunu hissetti ve onun sıcaklığını yanında bulmak ona derin bir mutluluk verdi.
Yan yana uzanarak, adam sessizce kadının nefes alışverişini dinledi. O an, ikisinin arasında güçlü bir bağ hissetti. Neslihan'in rahatlatıcı uyku sesleri arasında, Güven içindeki endişe azaldı ve yerini huzura bıraktı.Neslihan'ın yanında olmaktan mutluluk duydu ve onun ihtiyaç duyduğu desteği verebilmek için orada olduğunu bilmenin huzuruyla kendi gözlerini de kapattı. İkisi, sessizlik içinde birlikte uyuyakalırken, aralarındaki bağ daha da güçlendi ve birbirlerine olan sevgileri derinleşti. ...........................
Sabah
Neslihan, gözlerini yavaşça açtı ve etrafına bakındı. Hafif bir gülümsemeyle dudakları arasından, sevdiği adamın sıcak kollarında olduğunu fark etti. Güven'in nefesini hissederek içi huzurla doldu ve hafifçe ona sarıldı. "Günaydın aşkım" dedi, sesindeki sevgiyle dolu tonla. Güven, uykusundan uyanarak ona gülümsedi ve "Günaydın sevgilim" diyerek ona sıkıca sarıldı.
Bu bugünlük yeni bölüm ve umarım beğenirsiniz...❤️😘
