The Beast Stealing- 1 || Unedited ||Completed

75

"Teka ano iyon? Turo na niya sa malagong damong gumagalaw mula sa di kalayuan na kinatatayuan nilang dalawa nito ngayon.

"Pusa lang siguro iyan ni Lola Anastasia, lumabas lang siguro ito para maghanap ng dagang paglalaruan. Pangugumbinsi na nito sa kaniya ngayon, habang palakad ng bumalik na sa kubo. Totoo ang sinabi nito kadalasan kasi ay tumatambay sa kubo ang pusa kung hindi naman ay nanghuhuli ng mga daga sa kakahuyan.

"Paano ka nakakasiguradong pusa nga iyan ng lola mo? Huh? At hindi aswang? May paniniguradong tanong na niya rito ngayon. Na nakita niyang ikinangisi namna nito, dahil sa kinang ng ngipin nito, na natatamaan na sa munting liwanag na nagmumula sa liwanag ng buwan ngayon.

"Common Trixcia tinatakot mo lamang ang sarili mo. Wala Kang dapat na ikatakot. Pusa nga lang iyan. Sabi pa nito sa kaniya ngayon, na sinamahan pa ng pagkamot sa likuran ng ulo nito.

"Hindi! Hindi pusa iyan.. Aswang talaga iyan! Pati ikaw aswang na rin..Tabi! Wala sa sariling sabi na niya at tumakbo na paalis Doon ngayon.

"Fuck! Trixcia, comeback here! Rinig niyang may kasamang mura ng tawag na nito sa kaniya ngayon. Pero binaliwala lamang niya Ang tawag nito at nagtuloy tuloy lang sa pagtakbo ngayon.

"Where do you think you're going?? Tanong na nito ng maabutan na siya nito ngayon.

"Lalabas na ako rito. Paniguradong natitiyak kung hinahanap na ako ng mga kaibigan ko ngayon. May halong pagaalalang sabi na niya rito ng hindi pa rin ito nililingon ngayon. Alam niya sa sariling hinahanap na Siya ng mga kaibigan niya ngayon. Kung Hindi Siya nagkakamali. Tumawag na Ang mga ito sa Bahay at ipinaalam na ng mga ito sa dad niya Ang nangyare ngayon.

"Shit huwag naman sana. Tanging piping Usal na lang niya sa Sarili ngayon.

"Tsk. Rinig niyang hasik na nito ngayon. Na kaagad na ikinalingon naman niya rito.

"Kung saan saan ka na nagsususuot. Sa tingin mo, sa dilim ng paligid makikita mo pa ang daan pauwi ngayon? Kahit hindi niya na ito nakita  ng husto Ang kabuoan ng ekpresyon ng Mukha nito, dahil sa dilim. Ay alam niyang napapailing na ito sa sinabi nito sa kaniya ngayon.

Sa sinabi nito,ay kaagad napatingin naman siya sa buong paligid niya ngayon. Kung kanina nakikita niya pa ang mukha nito. Dahil sa liwanag na nagmumula sa buwan ngayon ay hindi na. Marahil sa natatabunan na ng maitim na ulap ngayon ang buwan na kanina lang ay maliwanag pa.

"Parang uulan. Bulong na niya sa sarili. Na narinig pala nito sa huli.

"Exactly, kaya pansamantala ay kailangan natin makahanap ng masisilungan ngayon. Sabi nito at rinig niyang nilapitan na siya nito. Dahil sa tuyong dahon na natatapak nito papalapit na sa kinatatayuan niya ngayon. Sabay hawak na ngayon sa isang kamay niya. Na lihim na ikinapiski naman ng buong katawan niya. Hindi sa lamig na nagmumula sa  kamay nito. Kundi sa kilabot na namammayani na naman sa kaidbuturan ng katawan niya ngayon.  Na muli ay nabuhay.

"Halika, sumunod ka lang sa akin sa paglakad. Pagaaya na nito sa kaniya. Huwag kang mag-alala. Kahit ano pang mangyari ngayon ay hindi kita bibitawan. Dagdag na sabi pa nito na ikinatahimik naman sumunod na siya rito ngayon. Nang nakadaupang palad pa rin.

"H-Hindi ba pweding bumalik na lang tayong dalawa sa kubo ng lola mo at roon magpatila ng ulan? Pukaw na suwestyon na niya rito ngayon. Na kaagad na ikinahinto naman nito sa paghakbang ngayon. Kung nakikita lang niya ang buong mukha nito ay tiyak pupusta siyang nakakunot na naman ang noo nitong nakatingin na sa kaniya.

"Tsk. Gustuhin ko man bumalik, pero hindi ko na kabisado kung saan tayo dumaan kanina. Kung Hindi ka lang clumsy. Edi Wala sana Tayo rito ngayon. Sagot naman nito sa kaniya. Nang maramdaman na nilang pareho nito ang malalaking patak ng ulan sa mga balat nila ngayon.