KOD ADI LAVİNİA

VEDA

Bağırma sesleriyle serdar gözlerini hızla açmış, yataktan aceleyle kalkmıştı. O kadar hızlı hareket ediyordu ki tökezlemiş eli ayağına dolaşmıştı. Odadan çıkarak Bera'nın yattığı odaya girip uykusunda çığlık atarak, uyuyan çocuğu sarsarak kaldırmaya çalışıyordu.

Bera elleriyle amcasının kollarını birden tutup sıkmış gözlerini açmıştı. Serdar, "Bera iyimisin iyimisin? Nefes al Bera nefes al!" Endişeli sesi tüm odayı sarmıştı. Selin elinde su ile odaya girip sakinleşmeye çalışan Bera'ya uzatmış içmesine yardım etmeye başlamıştı. Suyunu içerek amcasının kollarında kâbusundan ayrılmış şekilde rahat bir uykuya tekrar dalan çocuğa bakıp derin nefes alan Serdar, eşine bakarken gözleri dolmuştu.

Selin öbür elindeki bez ile Bera'nın terini silerek saçını öpmüş. Serdar ile birlikte Bera, tam dalıp uyuyana kadar bekleyerek odadan çıkmışlardı.

____________1 yıl önce___________

İçerde bayılan Bera'ya defalarca seslensede cevap alamamıştı. Selin iyice endişelenerek Serdar'ın yanına dönerek. Selin, "Serdar serdar içerde ses vermiyor kapıyıda açamıyorum."

Serdar, "Nasıl ses vermiyor ne demek ses vermiyor" oturduğu yerden kalkarak, lavaboya koşarak ilerlemiş kapıya sert şekilde vurmaya başlamıştı. "Bera ses ver bana Bera ses ver!" İçini büyük bir endişe işgal etmeye huzuru yerinden etmeye başlamıştı, başarıyordu huzuru kovarak korkuyu endişeyi yayıyordu.

Bera'ya defalarca seslensede cevap alamaması iyice korkutuyordu. Serdar kapıyı açmaya çalışıyordu ama Bera'nın kapı önündeki bedeni bu işi zorlaştırıyordu. Kapıyı zorlansada açmış içeri girmişti Bera yerde yatıyor ve titriyordu gözleri kapalıydı.

Serdar suyu açarak Bera'nın elini yüzünü soğuk su ile ıslatmıştı kucağına alarak lavabodan çıkıp salona getirmişti. Koltuğa uzandırıp endişeli ifadeyle eşinin getirdiği kolonya ile uyandırmaya çalışıyordu. Titremesi kesilmişti ama hala uyanmıyordu.

Aradan biraz süre geçince gözlerini açan çocuk yanında elini tutarak endişeli bakışlarıyla kendisini izleyen amcasını görmüştü. Doğrulup oturdu çiçeğe bakındı, yanında bulamadı etrafına tekrar baktı oturduğu yerden kalkarak sarsak adımlarla ilerlemeye başlamıştı.

Serdar hızla ayağa kalkarak Bera'yı durdurup sarılmıştı. "Bera iyimisin?" Çocuk kafasını evet anlamında sallayarak lavaboya gitmiş çiçeğe bakınıyordu. Selin elinde çerçevenin içindeki çiçeği getirdi Bera'ya uzatarak "Endişelenme burda çiçeğin sen uyanana kadar ben güvenli bir yere koydum. sen iyimisin kuzum?"

Yengesinin elindeki çiçeği alarak çiçeğe sarılmıştı. Amcasına bakarak gülümsemişti ama yalandan bir gülümseme olduğu çok belliydi.
"Amca ben iyiyim" Serdar tatmin olmasada tebessüm ederek saçlarını öpmüştü. Serdar, "Bera sana ne oldu bana anlatır mısın?"

Çocuğun yalan gülümsemesi solmuş şekilde amcasının gözlerine korkuyla baktı. Bera, "Ben aynada kötü rüyamı tekrar gördüm çok korktum" Amcası duyduğu şeyler ile kaşlarını çatarak yere çökmüş vaziyette Bera'nın elini tutmuştu.

"Tamam korkma birşey yok tamammı rüya görmüşsün birşey yok" Bakışlarını Selin'e çevirerek endişeli ifadesini saklayarak ayağa kalkmıştı. Selin, "Hadi yemek yiyelim hadi gelin" Bera'yı tutarak yemek masasına yönlendirmiş masaya gelince sandalyesini geriye çekerek oturmasını sağlamıştı.

Serdar Selin'i kenara çağırmış ve duygularını serbest bırakarak konuşmaya başlamıştı. "Selin bak ben endişeleniyorum, bu normal değil" Selin elini Serdar'ın omuzuna koyarak "Aslında aklımda birşey var" Serdar'ın bakışları  ilk küçük çocuğa ardından merakla eşine dönmüştü. "Ne var aklında?"