Unnoticed Glances (TS #1)

Chapter 27

Cruz, Athena Zyrille A.
With Honor

Tawag ng Adviser namin sa pangalan ko. Nakita ko naman ko naman ang reaction ng aking tatay. Para siyang  hindi makapaniwala na grumaduate ako ng Senior Highschool ng may honor. Alam ko kasi na alam ni papa yung mga pinaggagawa ko school noong JHS ako, and nakikita niya rin mga grades ko na laging palakol or 'di kaya'y bagsak. Kaya ngayon, parang ewan yung reaction ni papa. Actually, I'm not that closed with my father because when i turned 5 years old, that's also the day na pupunta na si papa sa ibang bansa para mag-trabaho. and minsan lang din kasi umuwi si papa kaya medyo hindi talaga kami close.

After my graduation, my family decided to celebrate it at tagaytay. Gusto ko sana isama yung bestfriend kong gago, kaso busy kasi hindi pa tapos ang class nila and sinabi niya rin sa'kin na babawi siya kaya oks lang. Ganu'n ba talaga pag college, matagal mag-bakasyon?. Actually, Inaya ko rin ang trio ko kaso, may kaniya-kaniya rin silang celebration eh, kasi sabay-sabay din ang date ng graduation namin kaya ayon, medyo lonely ako.

Naalala ko rin si luke. He messaged to congratulated me earlier and i on;y replied "Thank you!" to appreciate his message to me even we're not in good terms. I decided to be casual when i talked with him, and i think ganu'n din siya. Afterall, his my kuya's bestfriend and also my family knows him and his family very well, since kababata siya ng kuya ko and bestfriend ni mama yung mother niya. Nalaman ko rin na uuwi na ang parents ni luke dito sa pilipinas para asikasuhin ang business nila dito, pero hindi kasama si luke. Tatapusin pa raw kasi ni luke ang  course niyang Aviation sa U.S saka siya mag s-stay dito sa pilipinas. Good for him by the way.

Also, Tita Briane, she called me a while ago to congratulate me, and she even told me na may regalo siya na ibibigay sa'kin, and ipapabigay na lang daw niya kay Bran 'yon ka pag nag-kita kami. Nahiya nga ako eh, kaso don't be raw kasi para na rin niya 'kong anak, kaya pumayag na rin ako.

After namin mag celebrate ng aking graduation ay bumalik ulit sa lahat ang dati. Si papa, aalis ulit para mag-trabaho sa ibang bansa. While me naghihintay ng results sa mga universities na inapply-an ko. Pero sana kahit UST-Manila manlang, kasi dream school ko talaga 'yon simula bata pa ako.

After a week. Finally, nag-karoon din si bran ng time. kaya pala hindi siya pwede lastweek kasi exam week niya kaya ayon busy si gago. He texted me na susunduin niya ako kaya nag-ayon na ako. and wala pang 2hrs ay nakarating na agad siya dito sa bahay na agad naman niya akong ipinaalam kay mama, at agad din kaming umalis.

Bran and I were walking around here in intramuros 'cause he told me last week na i l-libre niya ako, kaya pumayag ako. buti nga pumayag din yung magulang ko, palibahasa malakas 'tong lalaking 'to sa magulang ko e.

"Azy, pagod kana?" Bran ask

"No. kakarating lang kaya natin."

"Malay mo pagod kana pero hindi mo lang sinasabi kasi nahihiya ka sakin..."

"Kapal muks... Ulol!"

"'tong babaeng 'to napaka mainitin ng ulo."

"lolo mo... tara na nga!" I said before i pulled him.

I saw a cafe near in cathedral, so we decided to stop there and bought latte while resting. We were in the outside of cafe, near the left entrance of Cathedral.

I noticed, bran busy in his cellphone while sipping his coffee latte. He ordered coffee latte, while mine is matcha latte. I love matcha. even though, some people hated that because its taste grass daw.

"Hoy, date natin tapos busy ka d'yan sa cellphone mo? Sarap mong ka-date niyan." I said in sarcastic way. I saw him, staring at me with malice. "Hoy, yung titig mo nanaman. Malisyoso 'tong lalaking 'to." I rolled my eyes.

"Wala pa nga akong sinasabi eh... Napaka defensive nito. Selos ka?" He ask. 

"Kapal mo, gago! I mean, sino ba 'yan ha? girlfriend mo? bakit 'di mo sinasabi sa'kin?" Tanong ko pa sakaniya. Nakita ko naman siyang tumawa. Tangina talaga nitong lalaking 'to, sarap sapakin.

"Wala...yung pinsan ko, may sinend sa'kin na schedule para sa gaganapin sa event nextweek, sa univ." he explained. kaya tumango nalang ako. si Raf kaya yung tinutukoy niya na pinsan? tatanungin ko sana si bran kaso, mahirap na at baka iba nanaman pumasok sa utak nito.

Nang matapos kami tumambay sa cafe, nag decide naman naming mag bamboo bike. Naisip kasi namin na sulitin 'tong araw na 'to kasi alam ko after nito, mawawalan na ulit kami ng bestfriend time. Ang mas mabilis na paraan lang para malibot namin ng buo 'tong intra ay ang mag rent ng bam bike. hassle kasi pag naglakad lang kami kung lilibutin namin 'tong buong intra, baka mamaya malusaw pa make-up ko, at pagtawanan nanaman ako ng lalaking kasama ko.

Natapos ang araw namin ni bran na masaya. Naalala ko pa kanina, yung isang grupo ng mga babae at gays ay napansin kong sumusunod sa'min kaya sinabihan ko si bran, and napapansin niya rin pala yung 'yon. Kaya ang loko, nung nauna akong mag bike sakaniya ay sinigawan niya 'ko bigla ng "Wait, babe! Hindi ka pa pwedeng ma-aksidente, hindi pa ako doctor!" kaya nag-stop ako. nakita ko naman siyang tatawa-tawa habang papalapit sa'kin. "Galing 'no? Wala nang mga asungots na sumusunod sa'tin hahaha." Agad ko namang na gets ang ginawa niya, kaya hindi ko nalang pinansin ang ginawa niya at nag-patuloy sa pag luilibot. Wala kaming ginawa ni bran kung hindi ang mag-asaran at mag-pictures buong maghapon.

Ang last stop namin ay sa binondo, sa may china town. Doon kami nag dinner ni bran sa isang chinese food restaurant. I think medyo mahal yung binayaran ni bran doon sa restaurant, kasi ayaw niya ipakita sa'kin yung receipt. tsk, mayayaman talaga.

"oh, regalo ni mom sa'yo." Agad niyang binigay sa'kin ang may kaliitan na paper bag na may nakalagay na 'Bvlgari'. Putangina, Bulgari?! d'yosko tita! Kinuha ko 'yon sakaniya

"Tangina, Ang mahal!" Agad ko namang nakitang nagulat si bran sa sinabi ko

"H'wag ka ngang mag mura. kaya nga mahal binigay sa'yo para 'di kana mura ng mura." Inis na sabi niya. Asarin ko kaya 'to?

"Huh? 'no connect nu'n?" Tanong ko sakaniya na kunwari'y naguguluhan

"Wala, slow mo. Tara na nga, hatid na kita at baka mataga na 'ko ni tita dahil anong oras na."

"Oa...8:30pm pa lang."

"Kahit na. Paalam ko kay tita dapat 10pm sakto, nasa bahay ka na. Almost 2hrs kaya byahe natin, bansot!" Pang-aasar niya, kaya inirapan ko nalang siya. Nasanay na kasi ako na tawagin niya sa kung ano-anong may kinalaman sa maliit na bagay. Actually, dati ang tawag niya sa'kin 'Liit' ngayon naman 'Bansot' kaya 'di ko na siya pinapansin. May tinatawag din kasi ako sakaniya eh kaya patas lang kami.

Nag-lakad na kami papuntang Cafe Sofia sa gilid siya ng PLM dito sa loob ng intramuros. doon lang kasi kami naka-hanap ng magandang pag-parkingan, since yung ibang tao dito sa intra ay ina-abuso ang ibang may mga sasakyan.

Nang makasakay na kami sa sasakyan niya ay pinaandar na niya agad ito. Infairness dito sa lalaking 'to, 2nd year college pa lang pero naka fortuner na. Sana all talaga mayaman.

Habang nasa byahe kami ay biglang nag-tanong si bran

"What really do you want, azy?" Tanong niya

"Law nga..." sagot ko naman. Napansin ko naman na parang hindi siya satisfy sa sagot ko, kaya nagtanong ulit siya.

"Then, what course do you want as your pre-law?"

"Maybe, LegMa,  Polsci or Psych. Basta kung saan makapasa. d'yan lang naman sa tatlong courses na 'yan umiikot yung  mga kinuha ko sa bawat ko school na in-apply-an ko."

"Paano kung hindi ka nakapasa sa mga universities na in-apply-an mo?"

"Ito naman, wala pa nga eh. Pero kung ganu'n ang mangyari baka mag-apply na lang ako sa university na walang entrance exam. Pero sa manila pa rin, syempre. Sawang-sawa na kasi ako sa cavite eh. Gusto ko naman maging Manila Girly!" Saad ko. kaya nagtawanan kami. Pero ganu'n talaga gagawin ko if ever. Maybe, JRU, LPU-M, or NU_M ako mag a-apply. Alam ko naman na kaya niya nasabi 'yon is dahil worried siya sa'kin. Hindi kasi ako naka-pasa s a UP-D e, and nakita niya 'ko na humagulgol ng iyak sakaniya, kaya ganiyan na lang siya magtanong at mag-alala.

"Edi, mas maganda. Para malapit ka na rin sa'kin, at hindi na ako mapapagod mag-drive papuntang cavite para lang makasama ka." Sagot naman niya, kaya agad ko siyang tinaasan ng isang kilay.

"Oa! Edi sana sinabi mo nalang sa'kin na napapagod ka pala bumyahe papunta sa'min. Para hindi na kita naabala, at para hindi ka na rin pumupunta sa'min!" Galit-galitan na sambit ko sakaniya. Nakita ko namang natigilan siya sa sinabi ko, at tumingin sa'kin.

"Joke lang! ito naman...Hindi po ako napapagod na makita ka, at makasama. Kahit sa mindanao ka pa tumira, kung nandu'n si azy, edi pupunta ako." Saad niya. Kaya napangiti na lamang ako sakaniya. This man is a green forest. I hope he find the girl who really deserve  for him.

"Alam ko. Pero kung pagod ka, at may usapan tayo na magkikita, please mag-sabi ka sa'kin. P'wede natin i-reschedule ang meet-up na'tin. H'wag ako ang lagi mong i-isipin. Isipin mo rin ang sarili mo. Kahit na gusto mo 'ko makita, kung ang kapalit naman nu'n ay pagkakasakit mo, h'wag na lang. Tandaan mo, mag d-doctor ka para sa pasyente, hindi para ikaw ang maging pasyente." Napangiti siya sa sinabi ko. kaya napangiti na rin ako sakaniya, bago tumingin sa daan.

Nang maka-uwi ay agad akong nag-chat sakaniya na mag-ingat siya bago ko pinatay ang cellphone ko. This day is very tiring day and yet happy. Bran is a greenflag man. like he'll do anything just to make a person happy. Also, i'm thankful because, nakilala ko si bran. He's one of the most important in my life. I hope our friendship never ruin. "Hays, maka-tulog na nga." Saad ko before i closed my eyes.