EP-8

336 31 17
                                    

Unicode.....

''ကဲ ခလေးတို့ ဒီနေ့အတွက်ဒီလောက်နဲ့ပဲရပ်ကြတာပေါ့ ဒါပေမယ့်ပြိုင်ပွဲရက်ကတစ်လတောင်မလိုတော့တာမို့လို့ နောက်နေ့တွေကျရင်ဒီ့ထက်ကြိုးကြိုးစားစားလေ့ကျင့်ကြရမယ်နော် ဟုတ်ပြီလား အခုအားလုံးအိမ်ပြန်လို့ရပြီ ဆရာလဲပြန်တော့မယ်''

''ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ''[All]

ဆရာလဲပြန်သွားရော တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ငြီးတွားသံတွေထွက်လာကြသည်

''ဟူး........ပင်ပန်းလိုက်တာ''

''အေးဟယ် ငါရောပဲ''

''အမလေး မောလိုက်တာ''

''ခြေထောက်တွေကိုတောင့်နေရောပဲ''

''ပထမဆုံးနေ့မှာတင် ကိုယ်တွေလက်တွေနာနေပြီ''

''အေးဟယ်''

ဝူရီတစ်ယောက် ဘေးကအဆက်မပြတ်ငြီးတွားနေတဲ့အုပ်စုစီကိုအကြည့်လှမ်းပို့မိလိုက်သည် အင်းလေ သူတို့လဲပင်ပန်းနေမှာပေါ့ နောက်ပြီး ဝူရီတို့ကန်စရှိတဲ့သူတွေတောင်ပင်ပန်းနေတာ ဒိုအာ ဆောင်းအာ နဲ့ အွန်းဗြောလ်တို့ဆို ကန်နေကျမဟုတ်တော့ပိုတောင်ဆိုးဦးမှာ

''ဝူရီရား နင့်နှာခေါင်းအဆင်ပြေရဲ့လား ဆေးခန်းမသွားပဲရလို့လား''

''ဆေးခန်းသွားမလား ငါတို့လိုက်ခဲ့မယ်လေ''

အိတ်ကိုယ်စီဆွဲပြီးဝူရီ့အနားရောက်လာကြကာ ဆေးခန်းသွားဖို့တိုက်တွန်းနေကြတဲ့ ဆူဂျီနဲ့ယယ်ရင်း

''နှာခေါင်းထဲကသွေးတွေပါထွက်လာတယ်ဆိုတော့ ပေါ့ဆလို့မဖြစ်ဘူး ဆေးခန်းသွားကြမယ်''

''ဟုတ်တယ် ငါတို့ပါအတူလိုက်ပေးမယ်''

ထပ်ပြီးဂျယ်ဟျောင်းနဲ့ဂျီအယ်ကပါ ဆေးခန်းသွားမယ့်အကြံကိုဝိုင်းပြီးထောက်ခံကြလေသည်

''အာ..........ရတယ် ထားလိုက် ဒီတိုင်း...အိမ်မှာပဲရေခဲကပ်လိုက်တော့မယ်''

''ရား!!!..............အရူးရဲ့ ဒီတိုင်းနေလို့တော့ဘယ်ဖြစ်မလဲ နှာခေါင်းအတွင်းထဲကတစ်ခုခုဖြစ်သွားရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ''

''အမလေးဟဲ့ လန့်လိုက်တာ''

နားနားကပ်ပြီးလင်းပိုင်အသံနဲ့အော်ချလိုက်တဲ့အင်ယယ်ရင်းကြောင့် ဝူရီ့မှာနားထဲကိုနာဂစ်မုန်တိုင်းဝင်တိုက်သွားသလိုပင် ဒါပေမယ့်လည်းငယ်ငယ်ကတည်းကဆေးဆိုသေအောင်ကြောက်တဲ့ ဝူရီ့အဖို့ ဆေးခန်းသွားဖို့ကတော့လုံးဝမဖြစ်နိုင်

မနိုင်စိန်လေးများWhere stories live. Discover now