VAZİFE

29.bölüm

Sabah:
AlGon oda:
"İkiside bir birine olan hasretini yeterince gidermişdir. Sabahda ilk Gonca uyanmışdır. Gonca kıyafetlerini giyerkende Alaeddinde uyanmışdır. Ama Goncanın hala haberi yoktur. Alaeddin gidip birden Goncaya arkadan sarılınca Gonca korkar"

Gonca: Alaeddin!
Alaeddin: ne oldu Goncam, niye bağırırsın ?
Gonca: niye bağırıcam korkutdun işte beni. Zaten bizi yurdumuzdan ederek, kaç kez canımıza kast ederek korkutdun yetmedi mi ?!

"Gonca bir sinirle ağzından bu laflar çıkmışdır. Alaeddin bu laflara çok üzülmüşdür. Gonca da sonra ne dediğini anlayınca kendine çok kızdı ve hemen erinin gönlünü almaya çalışmaya başladı"

Gonca: Alaeddin ben öyle demek istemedim
Alaeddin: (üzgün şekilde) sen diyeceğini dedin Gonca. Zaten yalanda demezsin ki, doğruyu dersin. Allah benim belamı versin! Keşke bana o gün o zehri içirmek yerine öldürselerdi. Hiç olmazsa siz bunları yaşamazdınız. Benim yüzümden bu hallere düşmezdiniz.
Gonca: Alaeddin böyle demeyesin. Ben başka bir şeye sinirliydim. Sende beni öyle korkutunca daha da sinirlendim. Birden ağzımdan çıkı verdi.
Alaeddin: insan sinirliyken dediklerinin hepsi doğrudur. Sen de doğruyu dedin zati. Ama napiyim Gonca, ben böyle olmasını istemezdim.
Gonca: Alaeddin nolur böyle konuşmayasın. Beni de affedesin nolur. Lütfen ben böyle olsun istemedim
Alaeddin: Gonca-

"Gonca hemen Alaeddine sarılır. Alaeddinde karşılık verir. Goncaya kırılsada 'kızın dedikleri doğrudur zaten' diye düşündü içinden. Goncaysa bu yaptığı için kendine fazlasıyla kızgındı"

Gonca: Alaeddin ben seni çok seviyorum
Alaeddin: bende Goncam
Gonca: hayde yemeğe gidelim. Babamları bekletmeyelim
Alaeddin: tamam o vakit

"Gençler yemek odasına gitmişdirler. Artık herkes: hem Osman bey ve hanesi, hemde Yakup bey ve hanesi hepsi bir aradaydı. Oturup hem yemek yer, hemde yurtlarını nasıl geri alacaklarını düşünürdüler"

Yakup bey: artık yavaş yavaş eski gücümüze kavuşuyoruz Osman bey. Artık Yenişehir ve Uç pazarı almak için bir şeyler yapmalıyız
Osman bey: yapacağız Yakup bey.

"Alaeddin etdiklerinden dolayı hala çok utanırdı. Atalarının yurtlarını kendisi alıp düşmana vermişi. Ama kendi kendine 'düşmana ven verdiysem, almasınıda bilirim' diye düşünerek ortaya bir fikir atdı"

Alaeddin: Beyim
Osman bey: diyesin Alaeddin
Alaeddin: beyim benim Yenişehir ve Uç pazarı almak için bir planım vardır
Yakup bey: ne planıymış o Alaeddin ?
Alaeddin: eh şey başta razı olmaya bilirsiniz ama bunu yapmamız gerek.
Osman bey: diyesin hele Alaeddin, nedir planın ?
Alaeddin: düşman benim iyileşdiğimi bilmez. Yani beni sizin elinizde esir sanarlar.
Bala: ee
Alaeddin: ee'si yani ben derim ki, ben yeniden onların içlerine sızayım.
Bala: yok! Yok olmaz!
Alaeddin: sadece Yenişehir ve Uç pazarı almak için. Aldıktan sonra geri dönecem
Orhan: ama gardaşım bu çok tehlikelidir
Alaeddin: bilirim ağabey ama bunu yapmam gerek. Bunca olanlar benim yüzümden oldu hiç olmazsa telafi edeyim ha baba ?
Osman bey: ben seni yeniden o ataşa atmak istemezim Alaeddin.
Alaeddin: söz baba bir yanlış etmeyecem. İnşAllah kısa vakitde yurtlarımızı alalım sonra zaten geri dönecem.
Yakup bey: aslında Alaeddin evladımın planı mantıklıdır. Ama hemde bir o kadarda tehlikelidir
Alaeddin: lütfen baba. Bunu yapmama izin verin

"En sonunda Osman mecburen kabul eder"

Osman bey: tamam senin dediğin gibi olsun Alaeddin.
Alaeddin: sağolun beyim
Osman bey: ama kendini koruyacan
Alaeddin: buyruğundur beyim
Bala: ama Osman
Osman bey: tamam Bala'm meraklanmayasın
Alaeddin: meraklanmayasın anam. Bu sefer herşey yolunda gidecek. Söz.