chapter 03

12 2 0
                                    

බැල්කනි වැටට හේත්තු වෙලා ඈතින් පේන නිමක් නැති මුහුද දිහා මම බලාගෙන හිටියෙ අතේ තිබුන තේක තොල ගාන ගමන් .. හිතේ අමුතු සතුටක් තියේ .. මොකද කවදාවත් මේ අපාර්ට්මන්ට් එකට මම ඇරෙන්න වෙන කවුරුන් පය ගහලා නෑ .. ඒත් අද වෙනස් .. මම හිතනවා අදින් පස්සෙ වත් මට ජීවිතේ වෙනස් කර ගන්න පුළුවන් වෙයි කියලා .
අපිට ජීවත් වෙන්න ලැබෙන්නෙ හරිම කෙටි කාලයයි .. මම ගොඩක්ම විශ්වාස කරන්නෙ ඒ කෙටි කාලේ අපේ අතින් වැරදි වෙනවා , මග හැරීම් වෙනවා , අපි වැටෙනවා , අපිට අපිවම වුනත් නැති වෙනවා .. ඒත් එහෙමයි කියලා වැටුන තැනින් අඩියක්වත් ඉස්සරහට නොයිද බලන්න ඉන්න එක නෙවේ ජීවිතේ, ජීවත් වෙන්න ලැබෙන ටික කාලේ වැරදි වැරදි හරි ජීවිතේ ඉස්සරහට යන්න ඕන.. මටත් දැන් ඕන ඒ දේ .. මගෙ අතින් වුන වැරදි හදා ගන්නවට වඩා.   ඒවට විසදුම් හොයනවට වඩා ... වර්තමානයේ සතුටින් ඉදන් හොද අනාගතයක් හදා ගන්න එක .. අවුරුදු තිහක් කියන්නෙ සාමාන්‍යයෙන් පරිනත වයසක් .. උත්සහකරොත් බැරි නෑ අපේ සතුට තියෙන තැන හොයා ගන්න...

"කවදද මේක ගත්තෙ .. ලස්සනයි මෙතන ..

මගෙ පිටි පස්සෙන් ඉදන් ධනූර් කියද්දි මම හිනා වෙලා ආයෙත් ඉස්සරහට හැරුනා ...

"අයියා අරන් දුන්නෙ ගිෆ්ට් එකක් ..

"ම්හ් ...

"දන්නවද ධනූර් .. අද මට ගොඩක් සතුටු දවසක් .. මම කියන්නෙ හැම අතින්ම .. අද දවසත් බලන්න උදේ ටිකක් වැස්සා ඒත් වැස්ස කොච්චර හොදයි ද ?? දැන් පායලා ඒකත් හරිම ලාවට වගේ වැටෙන ඉර එළියක් .. මම කියන්නෙ ඒක වෙනම වයිබ් එකක් .. මම මාරම ආසයි අද මේ වෙනසට ...

"ම්හ් ...

"ඔයා දන්නවද .. ජීවිතේ ගෙවෙන හැම තප්පරේම අතීතෙට එකතු වෙනවා .. හරියටම කිව්වොත් දැන් ඔයා මම  කතා කරන මේ දේවලුත් තව ටිකකින් අතීතයෙ කොටසක් .. මට ඕන ඒවා ලස්සනට ගබඩා කර ගන්න .. ලෙඩෙක්  වෙලා හරි ඇදකට වැටුන දවසට මතක් කරන්න ඒවා වටිනවා ..
අපිට ඉතුරු එච්චරනෙ...

මම කියද්දි ධනූර් බැල්කනි එකේ තිබ්බ පුටුවකින් ඉද ගත්තා...

"ඔයා කොහොමත් සදුදා ඉදන් වැඩට එද්දි මම ලංකාවේ නැති වෙයි ධනූර් .. මට බිස්නස් මීටින් එකකට සිංප්පූර් යන්න වෙලා තියෙනවා ...ඔයාගෙ වැඩ හැමදේම මිස්ටර් සොයිසා බලයි තේරුනා ද .. මම කැමතී ඔයා පිට තැනක් කියලා නොහීතා වැඩ කරනවනම් ..

මතක මන්දිර Where stories live. Discover now