maybe | 2min

- 7 -

Çalışma odasında Jisung hyungu beklerken yere uzanmış ve ayaklarımı da koltuğa koymuştum. Ellerimde kitap vardı ve bu şekilde kitap okuyordum. Ardından içeri birinin girdiğini kapı sesinden anlayınca kitabı kapattım, "Sonunda geldin. Ne yaptın iki saat dışarı-" Oturur pozisyona gelip omzumun üzerinden gelen kişiye baktığımda gelen kişi ile donakaldım. "Bay Lee.."

Hızla ayağa kalktım. O konuşmaya başlamıştı, "Birini mi bekliyordun?"

"Jisung hyung ile çalışacaktık da.. Gelmedi bir türlü."

Kafasını iki yana salladı. "Hiç değişmemiş."

"Evet, hiç değişmiyor."

"Sana bir haberim var."

"Dinliyorum."

"Bugün bir göreve gideceğim. Benimle gelir misin?"

"Hm.. Olur."

"O zaman seni odama alayım ayrıntılar için."

Gülümsedim. "Gidelim.."

Beraber çalışma odasından çıktığımızda Jisung hyunga mesaj attım. Bulunduğumuz katın iki kat üstüne çıktık. Beraber odaya girdikten sonra karşı karşıya Bay Lee'nin masasında oturduk. Derin bir nefes verdikten sonra büyük, sert bir plastikten yapılmış gözlüğünü çıkardı. Çıplak gözleri bana bakarken kendimi onun gözlerine bakmaktan alamadım. Gözleri gülümsedi aniden. "Gözlerimi ilk defa görmüyorsun hatırladığım kadarı ile."

"Evet.. İlk değil."

"İlk tanıştığımızda görmüştün." Güldü. "Küçük işler yaparken kocaman şey gözümde beni rahatsız ediyor.. Ara sıra çıkarıyorum."

"Çalışma boyu bunları takmak çok zor olmalı."

"Evet, öyle. Ama zamanla alışıyorsun."

"Bu arada.. Neden herkes sizin gibi saklamıyor kendisini? Herkesin iki kimliği var bu şirkette. Yani anladığım kadarı ile tabii ki."

"Evet, dediğin gibi. Herkesin iki kimliği var genelde ama bazi zamanlar istisna olabiliyor. Ama normal şartlarda herkes iki kişi gibi burada."

"Bu ilişkiler arasında soruna yol açmaz mı?"

"Kimsenin ilişkisi yok ki. Herkes bu işe girerken ilişki yapmamayı göze alıyor. Yani yapacaksa da gerçek kimliği ileyken yapıyor, bu da nadir karşılaşılan bir durum. Genelde yaşı geçmiş veya çocuk sahibi olmak isteyen kişiler oluyor."

"Siz kaç yaşındasınız bu arada..?"

"Dosyamı hiç merak edip de incelemedin mi?"

"İnsanlarla olabildiğince az ilgilenmeye çalışıyorum."

"İyi yapıyorsun, üç yıl önce böyle değildin bu arada. Değiştin."

"Sayenizde." Gözleri gülüyordu. "Gözleriniz çok büyük.. Çok güzeller."

"Teşekkür ederim. Yirmi yedi oluyorum bu sene."

"Oh.. Büyükmüşsünüz."

Önündeki kağıtları düzenledi. "Biraz. Ama çok değil." Bir nefes verdi. "Gideceğimiz yer bir inşaatlık alan olacak. Arabamızı oraya çıkaracağız."

"Bunu nasıl yapacağız?"

"Orası güvensiz bir otopark aslında. Sahibi oldukça zengin ve oğullarına söz geçiremeyen biriydi. Oğlu bu inşaatı sırf kendi zevki için yaptırıyordu. Arabası ile binanın kenarlarına yapılmış yollardan yukarıya doğru çıkılıyor ve en üst katında arabasını park edip şehri seyrediyordu. Ancak adam iflas ettiği için yapımı durmuş ve yıkamamışlar. Araba asansörü ile arabamızı oraya çıkaracağız, indirirken yolu kullanacağım."