Dağ

Tesadüf

***********

Dün Altan'ın gitmesinin ardından yatmış uyumuştum bugün ise hastaneden çıkacaktım.
Rahat yürüyebiliyordum bana kalsa ben göreve bile çıkabilirdim ama gel sen bide bunu albaya anlat.
2 Gün daha evdeydim rapora göre ama tabiki ben evde sıkılıp karargaha gideceğimden adım gibi emindim. Hastane Kapısının önüne taksinin gelmesiyle düşücelerimden sıyrıldım. Taksiye binip lojmana doğru yol aldım.
Lojmana gelince ücreti ödeyip. Giriş kapısına
kartımı okutup bahçeden içeri girdim evim ilk kattaydı. Balkonu yoktu ama yandaki 2 evle beraber kullanılan bi bahçesi vardı. Kafa dinlemek için güzel bi yerdi. Bina girişinden de geçtikten sonra görmeyi hiç beklemediğim o yüzle karşılaştım.
Yüzbaşı Altan Göktürk şok olmuş ifademle yan dairemden çıkan yüzbaşıya bakıyordum.
Yüzbaşının bana doğru yaklaşmasıyla donuk ifadem gitmiş yerini meraklı suratım almıştı.
Yüzbaşı yanıma gelince suratını daha yakından inceleme fırsatım olmuştu yeni kesilmiş sakallar,koyu kehribar gözler,kısa kumral saçlar,estetik bi burun ve keskin çene hatlarına sahipti yakışıklıydı aslında.
"Hayırdır teğmenim hangi rüzgar attı sizi buraya"
Beni bu düşüncelerimden ayıran yüzbaşının konuşması oldu.
"Komutanım lojman olarak buraya atamışlar çıktığınız evin yan dairesindeyim"

"Vay be komşu olduk Gökçen"

"Evet komutanım,
komutanım bu arada Gökçen değil Gökçe"

"Ee gökçe hanım güzel yemek yapabiliyor musunuz bari"

"Sayılır komutanım neden sordunuz"

"Yemeklerinden otlanmak için askerr"
Dedi ve güldü

" emredersiniz komutanım"

"Güldü sivil kıyafet de yakışmış ama üniformayı tercih ederim biran önce iyileş "

"Sağolun komutanım"

"Hadi kendine iyi bak görüşürüz"

"Görüşürüz dikkat edin Allah'a emanet olun"

Baş selamı verip gitti sivil de daha samimi ve içten davranıyor du bu adam ya da bana alışıyordu yavaş yavaş Ankara'yı sevmeye başlamıştım.
Bende kendi kapımı açıp düşüncelerimden sıyrılıp yatağa atmıştım kendimi en son hatırladığım şey uykunun tatlı kollarına kendimi bırakışım dı