IF

8

'ဘယ်လောက်ကြာကြာတွဲမှာလဲ?'

'ဘာကို?'

'ကန်ဆယ်ဟီးနဲ့က ဘယ်လောက်ထိသွားဖို့ဆုံးဖြတ်ထားလဲလို့'

'ဘယ်လောက်ဒီလောက်အထိ curious ဖြစ်လာတာလဲ ‌မောင်'

'မေးကြည့်ရုံပါ'

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာလောက်ထိ တိတ်ဆိတ်သွားတဲ့ အခန်းလေး။အစစ်‌ေဆးခံရပြီး‌ေနာက်ထဲက ဆော့ဂျင် ငှားထားတဲ့အခန်းကိုမပြန်ဖြစ်ပဲ ဂျွန်နဲ့နေနေကြ အိမ်ကလေးမှာပဲပြန်နေဖြစ်နေတာ လေးရက်လောက်ရှိပြီထင့်။

'အတည်တွဲမယ်ဆို သင့်တော်တယ်‌ ဂျွန်'

ဂျွန့်မျက်ရိုးတွေတွန့်ကျိုးကုန်သည်။

'ဘာကို?'

'ကန်ဆယ်ဟီးက မင်းအတွက်သင့်တော်တယ်လို့'

'ဟက်'

ဂျွန့် တစ်ချက်ရယ်လိုက်သည်။ထို့နောက် မောင့်မျက်နှာကို စေ့စေ့ကြည့်မိသည်။
Wait! မောင်ဟာတကယ်ကို အတည်ပေါက်ပြောနေတာ

'မောင် မင်းအတွက်အတည်ပြောနေတာဂျွန်'

'မလိုပါဘူး အတည်တွဲရမဲ့သူဟာ သက်သက်ရှိနေသားပဲ'

'မင်းက ယောက်ျားလေးဂျွန် လူအမြင်တင့်တယ်ဖို့ မင်းအတည်တကျတွဲမဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်လိုတယ်လေ အဲ့အတွက်ကန်ဆယ်ဟီး ကသင့်တော်တယ်'

'အတည်တကျ?ခဏနေပါအုံး မောင်က ဘယ်သွားမှာမလို့ ကန်ဆယ်ဟီးကိုအတင်းထိုးကျွေးနေရတာတုန်း။လူတွေအမြင်တွေလည်း ခဏချောင်ထိုးထားလိုက်ပါ။ခုတိုင်းလည်း  ကျွန်တော်တို့အဆင်ပြေနေတာပဲလေ မောင်'

ဂျွန့်စကားအဆုံးမှာ မောင်ဟာဘာမှဆက်မပြောဖြစ်တော့ပါ။

ထို့နောက် ဂျွန်ဟာ မောင့်ကိုပွေ့ဖက်သည်။
လွမ်းနေရတဲ့ နေ့ရက်တွေအတွက် ဂျွန်ဟာ အတိုးရော အရင်းပါယူနေသည်မှာလည်း လေးရက်လုံးပင်။

‌မောင်ဟာလည်း ဂျွန့်ကိုလွမ်းလှပေါ့ သို့သော်
သို့သော် တစ်နေ့မှာ ဂျွန့်အတွက် လူ့အမြင်သင့်တော်ဖို့ ဆိုတဲ့အတွေးတွေကသူ့ခေါင်းထဲစိုးမိုးနေခဲ့တာလည်းကြာပြီ။