ချန်းမင်ဟာ အတက်နိုင်ဆုံး ယုံးဘို့ကို ကူညီပေးဖို့လုပ်ခဲ့ပေမဲ့အကုန်အချည်းနှီးပါ။
"ရား ဆောချန်းမင် မင်းကိုယ်မင်း သူ့ကိုကူညီနိုင်မယ်လို့ထင်နေတာလား.."
"........"
"မင်းတို့နှစ်ကောင်လုံးက သောက်ရမ်းပျော့လွန်းတာဘဲ.."
"ယုံးဘို့ရား..."
"ချန်းမင်းနား ငါအဆင်ပြေတာမလို့.."
ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ ရက်ဆက်အနိုင်ကျင့်ခံရတော့တယ်။
ဘာလို့သူတို့တွေတိုင်ဖို့မလုပ်ခဲ့တာလဲ..
မဟုတ်ဘူး တိုင်ဖို့မလုပ်ခဲ့တာထက် မလုပ်နိုင်ခဲ့တာ..
ဒီကျောင်းမှာ ပိုက်ဆံရှိရင်အရာအားလုံးဖြစ်နိုင်နေတာကြီးကိုမုန်းတယ်။ဘာကြောင့်လဲ...ဘာကြောင့််သူတို့တွေကျမှအဲ့လိုမျိုးခံစားခဲ့ရတာလဲ..
တစ်နေ့ ချန်းမင်ဟာအနိုင်ကျင့်တာကိုမခံရတော့ဘူး..သေချာပေါက်ကတော့ယုံးဘို့ကြောင့်ဘဲဆိုတာပေါ့။
"ယုံးဘို့ရား.."
"အော် ချန်းမင်နား.."
"မီယားနဲ ငါ့ကြောင့်နဲ့.."
"မင်းကြောင့်မဟုတ်ပါဘူး ငါတို့တွေကိုယ်တိုင်ကိုက ဒီလိုဖြစ်ဖို့ကံပါလာတာနဲ့တူတယ်.."
"အင်းနော် ဘယ်လိုမျိုးကျမှ လွတ်မြောက်သွားကြမှာလဲ.."
"ချန်းမင် အိမ်လိုက်လည်ပါလား..အမေဟင်းချက်တာကအကောင်းဆုံးဘဲ.."
"အင်း.."
-
-
-
"အိုပါး..."
"ရာနာရား.."
"သားပြန်လာပြီလား အော် သူငယ်ချင်းပါခေါ်လာတာလား.."
"ဟုတ်...ဆောချန်းမင်တဲ့.."
"အာအီဂူးချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ.."
"အာ ကျေးဇူးပါအန်တီ.."
"သားရေ မနက်ဖြန် သားညီမလေးကျောင်းပြောင်းမှာနော် သားတို့ကျောင်းမှာဘဲ.."
"အာ.."
-
-
-
YOU ARE READING
Where is Yongbok
Fanfiction"နှုတ်ဆက်ပါတယ်" "မင်း ဘယ်ပျောက်သွားပြန်တာလဲဟာ..ထပ်ပြီးတော့ ငါ့ကိုမထားခဲ့ပါနဲ့တော့လား"
