တီ..တီ..တီ..
-
-
နှိုးစက်သံနဲ့အတူနိုးထလာခဲ့တယ်..
မတရားမှုတွေကိုလက်ဝယ်ပိုက်ပြီးရှင်သန်နေရတဲ့ဘဝဟာ ထင်ထားသလောက်လွယ်ကူမနေခဲ့ဘူး..
-
-
-
-
"ဟျွန်းဂျင်နား..ကျောင်းသွားတော့မလို့လား.."
"အွန်း အိုမားနောက်မှတွေ့မယ်နော်.."
"ကောင်းကောင်းသွားနော်.."
-
-
-
-
ကျောင်းကိုရောက်တာနဲ့အမျှ မင်ဟိုပထမဆုံးရှာမိတာကတော့ ယုံးဘို့ကိုပါဘဲ။
"အီယုံးဘို့..."
"အော် ကျွန်တော်ဒီမှာ.."
"ပျောက်သွားပြီထင်နေတာငါက.."
"မပျောက်ပါဘူးနော် ကျွန်တော်ရှိပါသေးတယ်"
"ငါ မင်းအတွက်အမှန်တရားကိုမရှာဖွေပေးနိုင်တဲ့အတွက်တောင်းပန်ပါတယ်"
"ရပါတယ် ကျွန်တော်ဒီဘဝနဲ့နေသားကျနေပါပြီ"
-
-
-
"ရား ဟျွန်းဂျင်နားကြာလိုက်တာ.."
"မီယားနဲ ဂျီဆောင် အဖေ့ဆီဝင်နေတာနဲ့နည်းနည်းကြာသွားတာ"
"ထပ်ပြီးတော့လား.."
"အင်း.."
"မင်းအဖေကငယ်ငယ်လေးဘဲရှိသေးတာကိုနော်"
"...."
"ရား ဟန်ဂျီဆောင်မပြောနဲ့တော့..ဟျွန်းဂျင်မျက်နှာကိုလည်းငှဲ့ပါအုံး"
"ငါအဆင်ပြေပါတယ် ဆွန်းမင် အကိုမင်ဟိုတို့မလာသေးဘူးလား"
"ဟင့်အင်း ခဏနေရောက်မယ်ပြောတယ်"
-
-
-
Where is Yongbok?
-
-
-
"ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ ကျွန်တော့ကိုချမ်းသာပေးပါနော်"
"ရား အီယုံးဘို့ မင်းကတကယ်ကိုဘဲ..."
ဒီလိုအခြေနေမျိုးအမြဲကြုံတွေ့နေရပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ ပုံမှန်ထပ်ဆိုးဆိုးရွားရွားတွေဖြစ်လာခဲ့တယ်။
YOU ARE READING
Where is Yongbok
Fanfiction"နှုတ်ဆက်ပါတယ်" "မင်း ဘယ်ပျောက်သွားပြန်တာလဲဟာ..ထပ်ပြီးတော့ ငါ့ကိုမထားခဲ့ပါနဲ့တော့လား"
