"ကျွန်တော် ဟျောင်းကို ချစ်နေမိပြီ"
"ဘာ"
သူ့လက်ထဲက ထီးဝါတစ်ချောင်းက အလန့်တကြားပဲ ခုန်ဆင်းသွားတယ်။ မိုးဖွဲလေးတွေကျလာရင်တောင် ဒီအခြေအနေနဲ့ဆို မမှုတော့ပါဘူး။ မျက်လုံးတွေထဲက အရိပ်အယောင်နဲ့ အသံမပါဘဲ ပြောနေတဲ့စကားလုံးတွေကသာ ရှေ့ကိုရောက်နေခဲ့တာ။
"မဟုတ်ဘူး ဒါ တောင်းဆိုတာမဟုတ်ဘဲ
အသိပေးတာပါ"
သူအနောက်ကိုဆုတ်သွားပေမဲ့ သူ့အရှေ့ကဆောင်ဟွန်းကတော့ ရှေ့မတိုးလာခဲ့လိုက်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်ထင်ပါမလဲ။ ခုနကတည်းက အလဲအပြိုကျဆင်းတော့မဲ့ မိုးသားတွေဟာ ချက်ချင်းကြီး လွင့်စင်သွားပြီး ကောင်းကင်က ပြန်လည်ကြည်လင်လာလိမ့်မယ်လို့ပေါ့။
"တကယ်လို့ ကိုယ်က
အသိပေးရုံနဲ့ လက်မခံဘူးဆိုရင်ရော"
နားမလည်ဘူး။ ထီးကို ပြန်ကောက်လိုက်ပြီးတာနဲ့ ဘာလို့သူ့အနားကိုပိုပြီးတိုးကပ်လာလိုက်တာလဲဆိုတာ၊ ဘာလို့ဒီထက်မကစွဲလမ်းစေတဲ့ အပြုံးမျိုးနဲ့ ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်သလဲဆိုတာ။ ပြီးတော့ အဲဒီနောက်မှာတော့ အသက်ကိုအပြည့်အဝရှုရှိုက်ခွင့်ကို မပေးတော့ဘူး။
လေပြည်တွေ အေးစက်နေသလောက် နှုတ်ခမ်းတွေကတော့ ပူနွေးနေလိုက်တာ။
ခံစားချက်တွေကလည်း အဆမတန်ခုန်ပေါက်နေတဲ့ နှလုံးခုန်နှုန်းတွေကြောင့် နှေးကန်သွားလိုက်၊ မြန်ဆန်လာလိုက်နဲ့ ရိုလာကိုစတာစီးနေရသလိုမျိုးဆိုလား။
အဲဒါကြောင့်ပဲ သတိလက်လွတ်နဲ့ ခေါင်းအုံးကြီးကို သွားနဲ့တတိတိကိုက်နေမိတာပေါ့။
"ဟေ့ကောင်လေး"
"လန့်လိုက်တာ"
"ဟျောင်း
ဘယ်လိုလုပ်ပြီး"
ပိုးဟပ်ဖြူတစ်ကောင်လို လန့်ဖျပ်သွားရတဲ့ ကင်မ်ဆောနူက ဘာလို့သူခိုးလူမိသွားသလို ဖြစ်သွားရသလဲဆိုတာ မကြာသေးခင်ကအထိ တီဗွီမှာ လာနေတဲ့ဒရမ်ဇာတ်လမ်းရဲ့ ဇာတ်ဝင်ခန်းအတုကြီးကို စိတ်ကူးယဥ်နေသူသာ သိပါလိမ့်မယ်။ ဘယ်သူဖြစ်လောက်မလဲ။ နှစ်ယောက်မရှိတဲ့ ဂျစ်လုံးလေးပေါ့။
YOU ARE READING
ရှင်သန်ခြင်းကို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်တဲ့အခါ • 성선
أدب الهواةI must be the little dust that sticks to Koko's shoulder. Even though he is not easily noticed, I still secretly want to rely on him. -image via pin.
