မငိုရဘူးတဲ့။
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
ငြိမ်သက်ခြင်းက မေမေရဲ့ အိပ်စက်မှုနဲ့ တစ်သားတည်း။ အိပ်ပျော်နေပုံက ပြန်မလာတော့ဘူးနော်လို့ ပြောနေကျ စကားလုံးတွေနဲ့ မတူညီစွာ။ အခုကျမှ စိတ်ချလက်ချ အိပ်ရသလိုမျိုးနဲ့ မေမေ့မျက်နှာ အရိပ်အယောင်ဟာ ပုံပြောင်းလို့နေပါတယ်။
စိတ်လောလျက် ချီပြေးခဲ့တဲ့အတွက် မလဲဝတ်ရသေးတဲ့ သူ့ကျောင်းဝတ်စုံမှာ သွေးတွေက နည်းနည်းစွန်းနေတယ်။ သူမှ မဟုတ်ရင်။ သူသာ မရှိရင် ထမနိုင်တော့တဲ့ မေမေက ကိုယ့်ဟာကိုယ် တက္ကဆီငှားစီးနိုင်ပါ့မလား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် ချစ်လေ့မရှိတာမို့ ဒီအတိုင်း ငြိမ်နေမှာမှန်း သိပြီးသားပါပဲလေ။
'မငိုရဘူး'တဲ့။
သူ့မှာတော့ မျက်ရည်တွေက တားမရဆီးမရဖြစ်။ သွေးမရှိတော့တဲ့ သူ့မျက်နှာနှင့် လက်ဖျားတွေထိပ်က စိုးကြောက်မှုတွေ။ ဖုန်းစခရင်ပေါ်က ဂျောင်ဝန်းနီးရဲ့ စာတွေ။
သူ ဘာကိုမှ လုပ်နိုင်ဦးမယ်မထင်ပါ။ သူ အမှန်တကယ် တုန်လှုပ်နေတာက မေမေမရှိလို့ မဖြစ်မှန်း သူသိလိုက်ရတာ။ ဘယ်လောက်ပဲ သူ့အပေါ် မဆိုးမကောင်း ရှိနေပါစေ။ အမေတစ်ယောက်တော့ ရှိပါသေးရဲ့ဆိုတဲ့ စိတ်က တကယ်တော့ လစ်ဟာမှုကို မဖြစ်စေခဲ့ဘူးလေ။
"ဟယ်လို"
"မင်း အိမ်မှာမနေဘဲ
ဘယ်တွေ လျှောက်သွားနေတာလဲ"
"ဆေးရုံမှာ"
"ဘယ်ဆေးရုံလဲ
ငါ့ကို ပြော"
သူ နည်းနည်းတော့ ဒေါသ ထွက်နေလောက်တယ်။ ဘာလို့ဆို ဘာမှမပြောဘဲ ထွက်လာခဲ့တာကိုး။ အိမ်မှာ ရှာလို့မတွေ့တော့ ဟန်မြစ်တံတားဘေး ရောက်နေပြန်ပြီထင်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး ဖုန်းလှမ်းဆက်တဲ့သူ့ကို တကယ်တော့ နည်းနည်းလေးတောင်မှ တွေ့ချင်စိတ်က ရှိမနေဘူး။
YOU ARE READING
ရှင်သန်ခြင်းကို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်တဲ့အခါ • 성선
Fiksi PenggemarI must be the little dust that sticks to Koko's shoulder. Even though he is not easily noticed, I still secretly want to rely on him. -image via pin.
