Seni Seviyorum...

Teşekkürler

İnsan ne oldugunu unutmamalı derler. Bir ara o kadar hayal kurmustum ki geceleri, gercekten kim oldugumu unutmustum.kaybetmistim kendimi çünkü orası saf ve temizdi. Ve sen hayallerimdeki gibiydin. Gercektin sanki. Sonra fark ettim. Ben seni gerçekten seviyor muyum? Bu soruya nefes almadan cevap verdim.

EVET derdim kesinlikle seni gercekten seviyorum. Kendimden de çok seviyorum abartmıyorum. Ben cok kaybolmuşum. Seni hayallerimdeki gibi zannetmişim. Masallardaki mutlu sonlara kendimi fazla kaptırmışım. Benden ne kadar uzak olsan da seni görebilecek mesafede olduğumda hep yüzüme kin kustun. Sevmediğini, bir aptal olduğumu, salak küçük bir kızdan farkım olmadığımı, tam bir cahil olduğumu, herseyin bu kadar basit olmadığını anlattın. Oysa ben seni dinlemiyordum. Gözüme siyah bir perde inmişti ki görebildiğim tek sendin. Arkadaşlarımı umursamadım ondan anlatmadım çünkü biliyordum alamayacaklardı. Bu kadar zor olacağını tahmin etmemiştim. Güzel olmadığımı biliyordum yada sevimsiz olduğumu ama benim diğerlerinden bir farkım vardı, ben seni seviyordum ben seni istiyordum. Bana aşık ol diyemem sana çünkü bu sözle betimlenebilecek kadar basit değil sadece umudum vardı, belki de bir hedef denmeli ya da takıntı. O kadar fazla kendimi kaptırdım ki kim olduğumu unuttumm. Üzgünüm kırom. Herzaman gözlerimi üstünde hissettigin için, kafanın etini yediğim için, saçma davrandığım için üzgünüm. Unutmak... Komik geliyor unutmak.... Her gece hayaline sarıldığın birini unutmak, kalbinin sebepsizce hızlı hızlı atmasına sebep olan birini unutmak. Ona yaklaştığında nabzının ölü bir insanınkinden farkı olmamasını sağlayan bir insanı unutamak cok saçma. Unutamayacagım ama alısacagım sana yemin ederim. Bu saçma oyundan çekiliyorum. Çünkü çoktan kaybetmişim zaten. Beni sevmediğin için kızmıyorum saadece yanlış kişiyi sevdiğim icin kendime kızıyorum. Tekrardan bana gerçekleri hatırlattığın için teşekkür ederim. Kısaca seni seviyorum ama merak etmesende söylemek isterim kiUnutmuyorum ama sanırım yavaş yavaş alışıyorum. Derin bir yaranın kapanması gibi yavaş yavaş...