Seni Seviyorum...

Neden Göremedin?

Sana uzaktan da olsa bakamıyorum. Sana bakmak inanılmaz mutlu ediyordu beni. Sen gidince aklım da senin peşinden sürüklenip gidiyor, yüreğim de.. Yanında biri mi var, ona bir şey mi söylüyorsun, onunla gülüyor musun.. içim yanıyor. Ama senden sonra gördüğüm o insan birden senden biri oluyor. Senin baktığın her yer artık güzel, senin konuştuğun her insan, özel oluyor.
Sen evine şu yollardan gidiyorsun. Ardından yürüyorum. Beni fark etmiyorsun. Önünden geçtiğin evlere, gölgesinde yürüdüğün ağaçlara, her gün yattığın odaya bakıyorum. Senin gözünle bakıyorum. Sen yokken de o yollardan defalarca geçiyorum. Senin kokun, senin havan, senin havan sinmiş havaya.. Sanki seni soluyorum. Akşamları ne yaparsın acaba? Sofraya oturduğun zaman yanında kimler var? Hangi yemeği yiyorsun, kiminle konuşuyorsun? Kitap okuyor musun? Hangi kitapları seversin?? Televizyon izliyormusun? Gece sokağa çıkardın sen. Orada ne yapıyorsun? Arkadaşlarınla gülebiliyor musun? En çok kim kızdırıyor seni orda bende yokum?
Bilmeliyim. Senin hakkındakında bilmediğim şeyleri. Biliyorum ve ben de o filmlere izliyorum, ben de o dizileri izleyorum, ben de o yemekleri seviyorum ya da nefret ediyorum. Biliyorum. Baştan kuruyorum dünyamı. Seninle yaşamaya başlıyorum. Onca kalabalığın içinde, karmaşık yaşamın ortasında eğer sen varsan daha seni görmeden bir kuş gibi çırpınmaya başlıyor yüreğim. Bir ışık çarpıyor yüzüme, bir sıcaklık yürüyor göğsümde. Anlıyorum ki sen varsın. Sen ordasın. Sen gelmişsin. Bakmadan, başımı çevirip seni görmeden varlığının farkındayım.
Ey uzak uzak baktığım.. göz göze gelmeden, saçını okşamadan, değil bir rüyayı bir cümleyi paylaşmadan sevdiğim sevgilim. Bir aşk filiz verdi, fidan verdi, kök saldı içimde. Onu sana göstermek için ömrümü verirdiğim. Neden hala göremedin?