Çocukluğumdan beri hakkım olmadığını bildiğim şeyleri istemek gibi bir huyum vardır. Büyüdüm, pek çok gerçekle tanıştım ama bu huyumu bir türlü terk edemedim. Evet, şimdi de böyle bir şey istiyorum. Yani gözlerini benden ayırmamanı istiyorum. Gözlerine sürekli bakmak ve yüzünü seyretmek istiyorum. Bunu istemeye de hakkımın olmadığını biliyorum. Ama başta söylediğim gibi bu huyumun bir sonucu olarak senden bunu istiyorum. Sana göre ben koskoca bir hiç kimseyim. Beni diğer insanlardan farklı yapacak herhangi bir şey yok sende. Buna rağmen sen bana göre başkalarından çok farklısın. Sahi bu nasıl olabiliyor?.. Ben sana göre diğerleriyle aynıyken, sen bana göre nasıl farklı olabiliyorsun? Bu soruya o kadar çok cevap aradım ki zihnimde, anlatsam dayanamazsın. Onca aramama rağmen hiç bir cevap bulamadım kendime verecek. Çünkü ne zaman seninle karşı karşıya gelsek, sen yokken ağzımı dolduran kelimelerin hepsini istemsiz bir şekilde yutuveriyordum. Bu, istem dışı olan bir şeydi ve engel olamıyordu. Ve cok canım yanıyordu.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Seni Seviyorum...
PoetryÇünkü sen geceler boyu ağlayarak "ne olur geri dönsün rabbim" diye dua etmedin. Acılarımız denk değil sevdigim...
