International Play Boy Mg

37

Yejunလေး နယ်သာလန်သွားတာ သုံးရက်လောက်ရှိနေပြီပေ။
ညတိုင်းနီးပါး Video callပြောပေမဲ့ Taehyung ကလေးလေးကိုလွမ်းပါသည်။
အထူးသဖြင့် မောင်က ပိုဆိုးမည်ထင်။
Video callပြောတိုင်း မောင့်မှာ သားငယ်မမြင်နိုင်လောက်သောနေရာကပင် လှမ်းကာ သားငယ်မျက်နှာလေးကို ကြည့်နေတက်လေသည်။

သူ့ကို သားငယ်မြင်‌ရလျှင် သူအပေါ်သားငယ်စိတ်ကွက်မည်ကို စိုးသည်တဲ့။

သူမှာလေ Jungkookကို သနားလည်းသနား ရယ်လည်းရယ်ချင်မိပါသည်။

အခုလည်း သူကသားငယ်နဲ့ Video callပြောနေပေမဲ့ ကုတင်အစွန်းမှာ ပုံပုံလေးထိုင်ကာ သားငယ် မျက်နှာကို ကြည့်နေလေသည်။

သုံးရက်အတွင်း အနည်းငယ်ပြည့်လာဟန်ရှိတဲ့ Yejunပါးလေးတွေက ဖောင်းကားလို့..

" ပါးပါး သိလား၊ ဒီနေ့လေ Yejunတို့ စက်ဘီးစီးခဲ့တာ ကျူးလစ်ခင်းတွေဘက် ဟီး ပျော်စရာကြီး ပါးပါးရှိရင် ကောင်းမှာဘဲနော် "

ရုတ်တရပ် Taehyungအတွေးပေါက်ကာ

" ဒါဖြင့် ပါးပါးတို့လာခဲ့ရမလား "

" တကယ်..! "

" အွန်းပေါ့ "

" ဟုတ် လာခဲ့နော် "

" သခင်လေး အမိန့်တော်အတိုင်းပါ "

Taehyung ခပ်ရွတ်ရွတ်ပြောတော့ တစ်ဖက်သူက သဘောတကျ တခစ်ခစ်ရယ်ရင်း။

" အဲကျတာဆို ပါးပါး ဖုန်းချတော့မယ်နော် "

" ဟုတ်ကဲ့ဗျာ၊ Love you ပါးပါး "

" I love you more "

ဖုန်းချပြီးနောက် Jungkookကို Taehyungကြည့်လိုက်သည်။

" အချစ် တကယ်သွားမှာလား "

အသံကခပ်တိုးတိုး။

" အင်းလေ "

" မောင့်ကို ထားခဲ့မှာလား "

မိုးမိနေတဲ့ခွေးပေါက်လေးအမူအရာနဲ့ Taehyungကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအမူအရာကြောင့် Taehyungပြုံးမိလုနီးပါး။
Jungkookကလေ Yejunနဲ့ တစ်ထေရာတည်းပင်။

" မောင်ပါ လိုက်ရမှာလေ "

" ဟမ် "

မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးတွေ ပြူးသွားပြီး အံဩနေတဲ့ရုပ်ကလေးကြောင့် Taehyungအသဲယားသွားသည်။