SURYAWARNA | COMPLETED ✔️

-61-

කැන්ටින් එකේ සෙනග මැද්දෙන් ගිහින් මායී ඩැරනයයි ටේබල් එකක් අල්ලගත්තා.. ඊටපස්සේ අපි දෙන්නම සල්ලි දීලා ගත්ත කිරි පැකට්ස් දෙක කඩාගෙන බොන්න ගත්තේ අව්වේ ඇවිදගෙන ඇවිත් හෙන තිබහෙන් හිටිය නිසා..

"අද යමු සෙන්සෙයි හම්බෙන්න.."

ඩැරනයා කතාවට එන්ටර් වෙනකොට මම කල්පනාවෙන් එලියට ඇවිත් ඌ දිහා බැලුවා.. උගේ දාඩිය කන් දෙක පල්ලේ වැක්කෙරෙනවා..

"පස්සේ වෙලාවක යන්නම්.."

"තව කොච්චරනම් පස්ස ගහන්නද? උබව නිකමට හරි එහෙ මෙහෙ යනවා දැක්කොත් මොකක්ද දෙන උත්තරේ?"

"ම්ම්.. මන්දා.."

මම ගත්ත කිරිපැකට් එකෙත් උගුරක් බීලා සෙට් නෑ වගේ දැනුන නිසා ඒක අයින් කරලා ඔලුව එහෙම්ම පුටුවෙන් පල්ලට කඩාගෙන වට්ටලා කනපිට පේන දර්ශන පතේ දිහා බලාගෙන හිටියා.. කොල්ලෝ හැම තැනම ඇවිදිනවා. මෙහෙම බලන් ඉන්න ආස හිතුනත් ලේ පිරෙන නිසා ගොඩක් වෙලා ඉන්න අමාරුයි.. ප්‍රැක්ටිස් එක නිසා ටික වෙලාවක් අල්ලන් ඉන්න පුළුවන්.. ඒත් කාලෙකින් කරේ නැති නිසා ඉන්න බෑ.. කලන්තෙට එනවා..

හැබැයි ඒත් එක්කම දැක්ක දේ නිසා මම ඉක්මනට ඔලුව උස්සලා හැරිලා බැලුවා.. ඔව්! යුපුන් තමා.. තනියමද? නෑ! අර අලුතෙන් ආව අල්ලපු පලාතේ ස්කූල් එකේ කොල්ලා එක්ක..

මුට පලාතක්ම පහු කරගෙන මෙහෙ මෙහෙ ස්කූල් එක්කටම ආවේ ඇයි??? මං අහන්නේ ඇයි???

මට නිකං නියපොත්තේ ඉදලම මල පැනගෙන ආවා.. මේ පලවෙනි පාර නෙවේ. අද දවසට දෙවනි පාර.. ඒත් මට තවත් මල පනින්නේ යුපුන් අයියා අරූගේ මූණෙන් අල්ලලා තුවාලේට එබිලම බලනකොට.. මට දැනුනා මුළු ඇගටම එක වැර දාඩිය දාලා ලේ පනිට්ටුවක් පිච්චෙනවා වගේ හැගීමක්..

ඉබේම මගේ අත මිටි මෙලවෙනකොට මට ඕනී උනේ උදේ වගේම ආයේ පාරක් බොරු හේතුවක් හදාගෙන එල්ලෙන්න.. මට ඇයි මේ කේන්ති කියන්න මං දන්නෑ.. ඒත් මට කේන්තී..

මම බලාගෙන හිටියා යුපුන් අයියා එයා එක්ක කතා කරන විදිහ.. මොනවා කියනවද කියලා තේරුණේ නැතත් සෑහෙන කාලෙක ඉදලා අදුරනවා වගේ දෙන්නා කතා කරේ. ඒත් මට ඉවසන්නම බැරි වෙන්නේ යුපුන් අයියා කවුන්ටර් එකට දුවලා ගිහින් කූල් ඩ්‍රින් එකක් අරන් ඇවිත් අරූගේ අතට දුන්නම.. මේක ඕනවටත් වැඩී!!