SURYAWARNA | COMPLETED ✔️

-67-

ලස්සන මතක ගොඩ ගැහෙන ගමන් මගේ ජිවිතේ ගලාගෙන ගියා.. හැමදේම හිතුව තරම් ලස්සනටම ගලාගෙන ගියේ නැතත්, පුංච් පුංචි දේවල් වලින් හැමදාමත් දෙයක් ඉගන ගත්තා.

කණ්නාඩිය ඉස්සරහට ගියාම මට මාවම ටිකෙන් ටික ලොකු වෙන විදිහ ඇස් වලට බලාගන්න පුළුවන් උනා.. වයසින් ලොකු වෙන්න ලොකු වෙන්න මගේ අවට තිබුන ගොඩක් දේවල් වෙනස් ටිකෙන් ටික වෙන්න ගත්තා.. ගොඩක් සමීප මිනිස්සු ඉස්සරහා එක චරිතයක් වගේම බාහිරට ගියාම තව චරිතයක් රගපාන තරමට මාව ඩිවලොප් උනා.

ගෙවුණු කාලයට ලස්සන මතක ගොඩක් මං එක්කහු කරගත්තා. ඒ වගේම අති සාර්ථකව මගේ ස්කූල් ගමනේ එක අවුරුද්දක් ඉවර කරගත්තා..

ඔය අතරේ ආදරේ උපරිමේට වින්දා. හිතුවක්කාර වැඩත් වෙනසක් නැතුවම කරා.. මොකද කොච්චර වයසින් වැඩුනත් සමහරක් පුරුදු මට අතාරින්න බැරි තැනට ඇවිත් තිබුනා..

මීට කාලේකට ඉහතදි සිදුවුනු මගේ ජිවිතේ උඩපල්ල ගිය සිදුවීම් මට උවමනාවටත් වඩා ජිවිතේ කියලා දුන්නා.. ටිකෙන් ටික කල් ගත වෙනකොට අම්මලා වැරදිම නෑ කියන එක සමාජෙන් දකින කියන දේවල් වලින් තේරුම් යන්න ගත්තම මම හැමවෙලේම හොද හුස්මක් ගත්තා. ඒ වෙලාවට මගේ පොඩිහිටි කමට එයාලගේ හිතට දුන්න ගින්දර මතක් වෙන වාරයක් ගානේ මං මගේ අම්මගේ පපුවට ඔලුව තියාගෙන එයාගෙන් මතුර මතුර සමාව ගත්තා. තාත්තා මට අත උස්සන්න තරම් මානසිකව වැටුනේ කොහොමද කියන්න ජිවිතේ වෙන දේවල් හරි ලස්සනට මට පෙන්නුම් කරා..

අවසාන වශයෙන් හොද හුස්මක් අරන් මටත් මේ දේ උනොත් මම ඇත්තටම හැසිරෙන්නේ කොහොමද කියලා මං මාවම ප්‍රශ්න කරන්න ගත්තා. මොකද මම දැකලා තිබ්බ ජිවීතේට වඩා මම කකුල තිබ්බ සමාජේ නීරසයි වගේම කහට රහ අත්දෑකීම් බොහොමයි කියලා මට තේරුනා..

ජිවිතේ රගමඩලක් කියන එක අහල තිබ්බට විඳලා තිබ්බේ නෑ. ඒත් මං ඒක දැන් අත්විදිනවා.. උවමනාවටත් වඩා.

ටිකෙන් ටික ආපහු මම මගේ ගෙදරට ගියත්, මට ධවාන් අයියගෙනුයි ඩෙන්සිල් අන්කල්ගෙනුයි ගැලවිමක් තිබ්බේ නෑ. අපි අතර ලොකු බැදීමක් ඇති උනා.. ඒ නිසා මට පුළුවන් හැමවෙලේම ඒ ගෙදර පදිංචි වෙලා හිටියා.. අනික තවත් පවුලකට පුතෙක් වෙනවා කියන එක ලේසී නෑ.. මම ඒ අතින් පින්වන්ත උනා..