මම ජීවත් වෙන්නේ කුරිරු සමාජෙක!!!
ඔව්! මම සහෝදරකම් අතෑරියා. මාගේ පෙම්වතා ඉදිරියේ නම්බුව සෝදා හල ඔහු සමග මින් මතුවට මාගේ කිසිදු කතාවක් නෑ!! ස්ම්තූතී!!
"ඕන්න යුපුන් හොදට බලාගන්න ඔයා මහ ලොකු පෙම්වතා මාව රුපියල් 8000කට විකුණලා!!"
ඒ වචන.... කොයිතරම් කුරිරුද? ඈත අතීතයේ බ්රහ්මදත්ත රජ්ජුරුවන්ගේ කාලේ හිටිය සහෝදරයෝ කොයිතරම්නම් හොදද? ඒකට දැන්? වැඩක් නෑ කතා කරලා!!
"ඉක්මනට ලෑස්ති වෙලා එන්නකෝ. මම යනගමන් ඔයාව අල්ලගන්නම්"
ඇහුනද සලාං ගාලා සද්දයක්? හ්ම්.. ඒ පුංචි කුරුළුගේ පුංචි හිත. කෑලී කෑලී වලට කැඩුනා.
බිඳුණු හදවතක් කොහොමද එක් කරන්නේ? ගම් ගාලද? සෙලෝටේප් ගහලද? අඩුම ඩබල් ටේප් දාලාවත් බැරිද?
අහෝ.. මම තාම කූඩූවක බිත්තර කටු බාගෙට ගැලවුණු කුරුළු පැටියෙක්. වැරදි වෙනවා. ඒත් මිනිස්සු මට ඇගිල්ල දික් කරනවා! මොකක් කියලද? ඒක මමවත් දන්නෑ. මට ඇගිල්ල දික්කරගෙන එන මිනිස්සු හිතන්න ඕන මම තාම කටේ කිරි සුවද ගියේ නැති පැංචෙක් කියලා. අනික රැව්ලක් වැවුන පලියට මං මහ මිනිහෙක්ද? ජුණ්ඩ ලොකු උනා කියලා ජොක්කු පලිද? අයියව විකුණුවා කියලා මං වැරදිද? මේ හැමදේම දුප්පත් කම නිසා!!
"කරොත් කරන්නේ ලැජ්ජ නැති වැඩක්!! මට කටට එන එව්වා කියන්න බෑ"
කටට ගන්න බැරිද?
"ඔය සල්ලි සෙල්ලම නවත්තන්න කිව්වේ ස්කූල් එකේ ඉඳලා. අපිවත් ඕවා කරේ නෑ!! හැදෙනවා අන්තිමයි.."
ටිකෙන් ටික පහුකරගෙන යන බිල්ඩින් අතරින් මම දැක්කේ දවල් පායපු හද. මට දැන් ඉරෙන් වැඩක් නෑ. එකෙන් පිච්චෙනවා!! මට ඕනී මාව නිවන හදක්..
"ඇයි මෙහෙම හැසිරෙන්නේ? එපා කියනදේ සතියක් යන්න කලින් කරලා පෙන්නනවා. බැලුවොත් ගෙදර නෑ. ඒ-ලෙවල්ස් වලට සබ්ජෙක්ට්ස් තෝරගෙන ක්ලාස් යන්න කිව්වා. ඒවා කරන්නෑ!! හතර වටේම යාළුවෝ එක්ක රවුම් ගහනවා"
අධ්යාපන කියන දේ ජිවීතය එලිය කරනවා. ඒක නිකං ලයිට් එකක් වගේ. සමහරක් වෙලාවට තිබ්බත් වැඩක් නෑ. මොකද නැතුවත් පේනවා. ඕනීම වෙලාවට කරන්ට් එක ගිහින් නැති වෙනවා. ඉතින් අධ්යාපනයක් අවශ්ය වෙන්නේ රෑට ලයිට් දාන්නද?
YOU ARE READING
SURYAWARNA | COMPLETED ✔️
Fantasy🚸 එච්චර හිතන්න එපා නිදහසේ කියවන්න (පොඩ්ඩක් හිතන්න..)
