"Skyder Ken Aevron" piping usal ko.
Pwede bang tumili muna? Fan girl mode ganern? Dati nababasa at na iimagine ko lang sila pero ngayon in the flesh ko nang nakikita at ang gwapo pa!
Kyahhhhhhhh
"Buti naman kilala mo pa ko? Kala ko nagka amnesia kana, sayang baka sakaling nakalimutan mo sana masamang ugali mo hahaha" mapang asar na sabi nito pero kahit ganun ay gusto ko paring mag tititili sa kilig!
Tyaka isa pa true din naman kasing masama ang ugali ni Ami haha.
"Whatever Sky" Pigil ang ngiting sabi ko at tyaka tumalikod na para ituloy na ang gagawin kong pag bili ng pagkain, baka kasi kung d pa ako tumalikod eh d ko mapigilan at mag fan girl pa ako eh haha. Ang kaso lang, pag talikod ko ay sabay din akong nakaramdam ng pagkahilo.
At bago ako mawalan ng ulirat ay narinig ko pa ang tawag sa akin ni Sky kasabay nang pagsalo sa akin.
---
1st time meeting Prince Lionel
Ami's 7th birthday
Memories of her mom
Entering and studying in the academy
Happy moments with the Duke and her three older brothers
And many more...
---
Lahat nang mga alaala ni Amisty ay parang movie scene na nag play sa akin, yun siguro ang dahilan kung bakit ako nahilo at nawalan nang malay, para ipakita sa akin ang side ng story niya.
Sa libro kasi, Ang mababasa lang ay ang point of view nang heroine, not even a third person's point of view na sakaling pwedeng magbigay man lang nang sneak peak sa totoong situation or nararamdaman ni Ami.
Kaya naman eto, nakatulala ako sa kisame at pinag mumuni muni ang mga karanasan ni Ami, truly, she was once a sweet little girl loved by everyone, then tragedy came then boom! slowly she's been hated and neglected.
"Hayyyy" napa-buntong hininga nalang tuloy ako.
I patted my chest where the heart is located at mahinang sinabi "Don't worry baby Ami, I'll live this life happily, I'll achive your dream life para naman mabigyan nang hustisya ang ngalan mo" sabay tango-tango.
"Mukhang ok ka na naman na dahil kinakausap mo na ang sarili mo" biglang salita nang isang boses sa kanan ko na nakapag patili at bangon sa akin.
"Wat da pak!"
"abay minumura mo na ko?!" gulat na sabi ni Tres. Yes mga beb, si Tres nga.
"Hindi no! Bakit ka kasi nang gugulat diyan!"
"Hindi ka sana magugulat kung wala kang sariling mundo diyan at kinakausap ang sarili mo" sabi nito sabay alis na, tyaka ko lang napagtanto kung nasaan ako, malamang school infirmary, kahit pala dito sa mundong to eh pure white din ang design ng infirmary no.
Hindi pa pwedeng blue naman?
Anywaysssssss, So anong ginawa nang Tres na yun dito? Nasabihan atang e'check kung buhay pa ba ko.
'grrrrr'
Tiyan ko yan ok, oo nga pala, gutom na talaga ko, pag tingin ko sa pocket watch ko eh 7pm na pala
------------
Sorry sa slow pacing at the same time ay very slow update na story 😅😭
BINABASA MO ANG
Into that World
Fantasy"From this day onward, you and your household will be stripped off of your title and power. As long as the world exists, you will suffer all kinds of illness but never gets to die." That's what the female villain's fate in the romance-fantasy book...
