Neuvième Chapitre;

635 54 40
                                        

Selam, Güzel geceler. İyi okumalar, Öpüyorum güzel gözlerinizden. ^^

The pain doesn’t go away

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.

The pain doesn’t go away. You just make room for it.

J

Kızımın kirpikleri titriyordu. Avucumun içinde minicik ellerini tutuyordum. Birkaç dakika önce ağlamıştı, şimdi karnı doymuş, başını göğsüme yaslamış, huzurla uyuyordu. İçimde bir yere çiçek gibi dolan sükûneti tanımlamakta zorlanıyordum.

Odanın kapısındn bir tıkırtı geldi. Başımı kaldırdığımda göz göze geldik. Taehyung…Gülümsemesi yavaş, gözleri nemliydi. Eliyle saçını geriye attı, usulca kapıya yaslandı. Hiçbir şey söylemedi. Sadece izledi. Birbirimize sessizce "Biz" dediğimiz anlardan biriydi bu.

Fakat bir anda beklemediğim bir şey oldu.

Bir boşluk. Kızım kollarımda değildi. Hızla ayaklanıp yorganın kıvrımında aradım önce. Sonra  yere çöküp baktım. Fakat yoktu. Kızım yoktu.

"Nereye gitti?!"
Sesim acıyla yankılandı ama cevabı yoktu.

"Taehyung?!" diyerek Kapıya koştum.

O hâlâ oradaydı. Ama artık ayakta değildi.

Yerdeydi.

Gözümde bir kırmızı patladı. Kan. Taehyung’un tişörtü, elleri, göğsü.. hepsi kana bulanmıştı. Bir bıçağın sapı göğsünde duruyordu.

"Hayır, hayır hayır.."
Diz çöküp onu sarsmaya çalıştım ama bedeninde ağırlık vardı. Sanki ruhu çıkmıştı.

Ellerimi başıma götürdüm. "Tanrım.. Nasıl dayanacağım ben! Taehyung kalk! Yalvarırım!"

Elimi kalbime götürdüm. Ağzımda metal tadı, göğsümde tarifsiz bir ağrı. Beynimde patlayan bir çığlık vardı.

Ve sonra, her şey karardı.

Gözlerimi açtığımda ilk duyduğum şey, makine sesleriydi. Bileğimde bir serum vardı. Tavan bembeyazdı.

Hastanedeydim.

Kendime gelmem birkaç saniye sürdü ama gerçekler, uyanır uyanmaz yüzüme bir tokat gibi çarptı. Kızım yoktu. Taehyung…

“Tae!” Boynumu çevirdim. Yanımda bir hemşire vardı, bana doğru eğildi.

“Bay Jeon, lütfen sakin olun.”
“Taehyung nerede?! kızım nerede?!”
Sesimle değil, tüm vücudumla bağırıyordum sanki.

Kapı açıldı. Yoongi içeri girdi. Gözleri kıpkırmızıydı.
Ardından Namjoon.

Yoongi yutkundu.
“Taehyung ameliyatta,” dedi. “Hayati tehlikesi var. Ama yaşıyor.” Durdu. Beni en çok korkutan da o duraksamaydı.

Prosecutor V | TKHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin