LİMON | Texting (Tamamlandı)

|6.4|

🍋🍋🍋

ALTMIŞDÖRDÜNCÜ BÖLÜM

1 ᴀʏ ꜱᴏɴʀᴀ

Üzerime giydiğim kolları düşük açık yeşil, dar, kısa elbiseye baktım. Uzun, sarı, dalgalar halinde omuzlarımdan aşağı dökülen saçlarım ve yeşil elbisemle tekrardan bir limon'a benziyordum. Aynı Eray'ın bana taktığı lakaptaki gibi.

Bugün ailesi ile şık bir mekanda yemeğe ardından da onların deniz kenarındaki villalarında oturmaya gidiyorduk ve ben çok heyecanlıydım. Hem ailesiyle tanışacaktım, hem de onlarla yemek yiyecektim, hem de lanet olası bir villaya gidecektim. Eray'ın bu kadar zengin olduğundan haberim bile yoktu.

Bazıları için üç aylık bir ilişki aile ile tanışmak için fazla erken olabilirdi ama Eray ve ben birbirimizi gerçekten seviyorduk. Ve Eray benim ailesiyle tanışmamı çok istemişti.

"Çok güzel oldun." diyen Talea'ya çevirdim başımı. Kızları benim evime toplamış kombin deniyordum. "O zaman bunu giyiyorum ve beyaz elbiseyi de Eray'a veriyorum evine koysun diye?" Kızlar hep birlikte başlarını salladıklarında tekrardan aynada kendime baktım. Güzeldim.

Eray bana iki elbise seçmemi söylemişti. Biri yemek için diğeri de villa için. Onun odasında üzerimi değişebileceğimi söylemişti. Ve bu beni çok geriyordu. 'Ya ailesi benim hakkımda kötü düşünürse' diye düşünüp duruyordum.

"Sakin ol Sare. Seni sevecekler." diyerek yanıma gelen İpek'e baktım. "Emin miyiz?" diye sorduğumda İnci "Evet. Sen harika bir gelin adayısın." diye cevap verdi. Gerginlikle tekrar aynaya baktım. Öyle olduğumu umuyordum bende.

Telefonuma baktığımda Eray'ın 'geldim' mesajını görerek kızlara döndüm. "Bana şans dileyin." diyip hepsine sarıldıktan sonra önce odadan sonra evden çıktım. Annem kızlarla ilgilenirdi.

Kapıdan dışarı çıktığımda siyah takımının içinde Eray adeta bir yunan tanrısı gibi arabasının yanında dikiliyordu. Ve bu çocuk gerçekten de benim sevgilimdi.

Beni gördüğünde bir ıslık çalmasıyla limon yerine domates'e döndüğümü hissettim. "Bu güzelliğin kalbime zararlı çiçeğim." dediğinde geçen zamana rağmen kızaran yanaklarımla koluna vurdum. "Beni utandırma." Eray bu tepkime gülerken her zamanki gibi kapımı açıp oturmamı bekledi.

Araba yolculuğu çok sürmemişti ve biz o bahsedilen lüks mekana hızlıca varmıştık. İçeri girdikten sonra uzun bir masada kraliyet ailesindenmişcesine oturan ailesini gördüğümde utançla Eray'ın arkasına saklanmıştım ama Eray buna izin vermemiş ve beni tek tek bütün aile üyelerine tanıtmıştı. Şimdi de masada oturmuş sessiz sessiz yemeğimi eşeliyordum.

Eray'ın Eser isimli, kendisinden sadece iki yaş büyük bir abisi vardı. Abisi olduğunu bilmesem ikiz diyebileceğim kadar çok benziyorlardı birbirlerine. Onun dışında annesi çok tatlı bir kadındı, babası ise sert dursa da çok nazikti. Eray'ın centilmenliğini kimden aldığı belli oluyordu. Bir tek babası Eray'a 'Ömer' diye sesleniyordu.

"Sen ne okumayı düşünüyorsun?" diye sorulan soru ile bütün gözler bana döndüğünde ağzıma aldığım lokma sanki boğazımda kalmış gibi öksürdüm. Elime masadaki suyu alıp birkaç yudum aldıktan sonra bana soruyu soran Eray'ın halasına baktım. "Veterinerlik düşünüyorum."

"Güzel bir meslek, umarım gönlünce olur."

"Ailen ne iş yapıyor?"

"Babam bir firmada uluslararası satış müdürü. Annem ise avukat ama şu an çalışmıyor."

Birkaç soru daha cevapladıktan sonra beni çok şükür salmışlardı ve bu da rahatlamama sebep oldu. Birkaç saatin sonunda restorandan ayrılmış ve Eray'ların ev denen sarayına geçmiştik. Eray ailesinin yanında otururken ben üst katta elbisemi değiştirip aşağıya inmiştim. Bir süre oturma odalarında oturduktan ve sohbet ettikten sonra Eray bizim için izin istemiş ve benimle beraber odasına çıkmıştı. O an bir şey diyemesem de odaya çıktığım anda "Beni ahlaksız bir kız sanacaklar!" diye bağırdım Eray'a. Eray çok sakin bir şekilde geçip balkon kapıyı açarken "Sakin ol. Bizde bu çok normal bir şey, gerçekten değer verilmeyen hiçbir kız eve getirilmez. O yüzden öyle düşünmezler." diye açıkladı. Bu biraz içimi rahatlatsa da yine de emin olamamıştım. "Sana bir şey göstereceğim." diyerek beni yanına çağırdığında balkon kapısına yaklaştım. "Gel." diyerek balkona çıktığında onu takip ettim ve gördüğüm manzarayla ağızım bir karış açıldı. Eray'ın odası ikinci kattaydı ve bu oda direkt boğaza bakıyordu. Batmakta olan güneş, denize yansıyan görüntüsü ve ışıkları ile muhteşem gözüken köprü... Bu bir evin manzarası olabilir miydi?

Şaşkınlıkla "Sen burada mı yaşıyorsun?" diye sorduğumda güldü. Belimden tutup beni kendisine çevirdiğinde kollarımı otomatik olarak boynuna dolayıp şefkatle yüzüne baktım. "Evet. Ve ileride sende burada yaşayacaksın." diye konuştu. Bana evleneceğimizi mi söylüyordu? Bu ihtimal hiç hoşuma gitmese de "Bunu bilemezsin yakışıklım." diyerek ayrılma ihtimalimizi dile getirsiğimde alnını alnıma yaslayarak bir süre sustu. "Ama biliyorum." dediğinde gülümsedim. Ben Eray'ı bu zenginliğini bilmeden sevmiştim, çünkü Eray'ın gönlü zengindi ve bana bunu kendini göstermeden göstermişti. "Seni seviyorum aşkım." diye fısıldadığımda dudaklarımızın değmesine milimler kalmıştı. Eray da benim gibi "Seni seviyorum limon çiçeğim." diye mırıldandı ve cümlesini bitirir bitirmez, sanki oksijeni benim dudaklarımmış gibi soluk almayı bile beklemeden dudaklarıma kapandı.

🍋BÖLÜM SONU🍋

BİR BÖLÜM SONRA FİNAL.