I'M YOURS✔

Part 20 (Final)

••••••••••••Unicode•••••••••

ဝေမှောင်အုံ့ပျပျရှိသည့်ကောင်းကင်ကြီးနှင့် တိမ်ညိုတမ်းတို့ ပြေးတမ်းလိုက်တမ်း ကစားနေကြဟန်။ နေမင်းကြီး မရှိခိုက်၊ မိုးလည်း မငိုအံ့။

ဘဝ၏ ရေစီးသန်သန်၊ လှိုင်းထန်ထန်တို့ကြား မှိန်ဖျော့နွမ်းသီသည့် အချိန်တို့အားပြန်တွေးကာ ကြည့်ရလျှင် ရီရီဝေဝေပင်။

လရိပ်ကြယ်ရောင်ပျောက်သောလမ်းမှာ စမ်းတဝါးဝါးဖြစ်သည့်အချိန် မှုန်ဝေနွဲ့လျသည့် မေတ္တာစသာလျှင် လမ်းပြမီးမှိန်မှိန်။

ကားစက်သံသည် စည်းချက်ညီညီစွာ မြည်နေရင်း ကျွန်းသစ်သားတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဘားတစ်ခုရှေ့၌ ရပ်သွားလေသည်။

အနည်းငယ်မြင့်သော ကျွန်းစင်လေပေါ်၌ မိုက်ခ်တိုင်(mic stand) နှင့် သီချင်းအေးအေးအား သီဆိုနေသော အမျိုးသမီးငယ်လည်း ရှိပေသည်။

ကျွန်တော် ဘားကောင်တာမှ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် မောင့်ဘေး၌ ကပ်လျက်ထိုင်လိုက်သည်။ မောင်က ကျွန်တော်ရဲ့ လက်ကို သူရဲ့လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဆုတ်ကိုင်ထားပြီး martini နှစ်ခွက်အား မှာလိုက်လေသည်။

ကျွန်တော်သည်တော့ စင်ငယ်လေးပေါ်၌ သီဆိုနေသည့် အမျိုးသမီးငယ်ထံ ငေးကြည့်နေရင်း မောင့်ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ မောင်က အပြုံးခပ်ရေးရေးပေးပြီး

" သက်လှယ်..."

Martiniဖန်ခွက်လေးအား ကျွန်တော်ဘက် တိုးပေးသော မောင်ကြောင့် ကျွန်တော် Martini အား တစ်ငုံမျှမော့လိုက်သည်။

" ဒယ်ဂူးက ဒီလိုကျဘယ်ဆိုးလို့လဲဗျ..."

ဂျောင်ဂု၏ အသံမှာ ခပ်အေးအေး ထွက်ပေါ်သော် ထယ်ယောင်း 'ပြောသားဘဲ' ဟူသည့် အကြည့်နှင့်ကြည့်လို့လာလေသည်။

" မူးအောင်မသောက်နဲ့နော် သက်လှယ်..."

ထယ်ယောင်း,ဂျောင်ဂု၏ Martini ဖန်ခွက်ထိပ်လေးပေါ်၌ သံပရာသီးစိတ်အား တင်ပေးလိုက်သည်။

" ကျွန်တော်ကားမောင်းတာမှမဟုတ်ဘဲ..မောင်မောင်းမှာကို.."

ဂျောင်ဂုပြောတော့ ထယ်ယောင်းက လေးထောင့်ဆန်ဆန် သဘောတကျပြုံးလာလေသည်။
ဂျောင်ဂုရင်ထဲ လှပ်ကနဲပင်။ ထိုကြောင့် အကြည့်လွှဲကာ Martiniဖန်ခွက်ကိုသာ ကြည့်နေလိုက်သည်။