Part 18

59 10 1
                                        

•••••••Unicode••••••

မင်္ဂလာပွဲက အပြန် highway လမ်းမကြီး၌ ဆော့ဂျင်းရဲ့ကားပျက်နေ၏။

အမှန်တော့ မင်္ဂလာပွဲက မနက်အစောကပင်ပြီးသွားသော်လည်း သူ ယောင်းဘိုနှင့်စကားပြောရင်းနှင့် နောက်ကျနေခဲ့သည်။ လက်၌ ပတ်ထားသော သရေသားနှင့် လက်ပတ်နာရီအားကြည့်သော် ညနေ 4နာရီထိုးလို့နေပြီဖြစ်၏။ ဝသန်ကာလမို့ မိုးသည်လည်း တဖွဲဖွဲ ရှိလို့နေသေးသည်။

ကားက စက်ထိုးရပ်သွားသည်ကြောင့် ကား အင်ဂျင်ဖုံးကို ဖွင့်၍ မလုပ်တတ်၊မကြည့်တတ်နှင့် ရှောက်ကလိကြည့်နေမိ၏။

" ကျစ်.."

ဘယ်ရီနှင့် ချိတ်ထားသော ဝါယာကြိုးအား သွားကိုင်လိုက်မိသည်မို့ ဆစ်ခနဲ ဓာတ်လိုက်သွားသည့် လက်ချောင်းတို့အား ခါရင်း ကျစ်သတ်လိုက်မိ၏။
ဆံပင်များဟာလည်း လုံးဝ မိုးရေစိုနေခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ခပ်ပွပွနှင့် အနည်းငယ် စိုနေသေးသည်။

စိတ်ပျက်စွာ ခါးထောက်ရင်း ဖုန်းဆက်ရန် ဖုန်းအားကြည့်လိုက်မိသည်။ လိုင်းရှိသေးသည်မို့ တော်သေး၏။

ကျွီ...!

သူရှေ့ရပ်သွားသော ကားအနက်ရောင်ကြီးတစ်စီး။ ဆော့ဂျင်း မေးငေါ့ပြလိုက်တော့ tinted car window မှန်ကို ချလာသည်။
ဒီလူ...တစ်ရှူးဖြူပိုင်ရှင်...ဆော့ဂျင်း ပါးစပ်ကလေးအနည်းငယ် အံ့သြတကြီး ဟသွားသည်။

သို့သော် ထိုလူ၏ပရောပရီဆန်ဆန် အကြည့်တို့နှင့် စုံခိုက် သတိကပ်၍ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

" အမှုစစ်ကြီးခင်ဗျ..ကျွန်တော့်ကားနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါလား..ကားဆွဲဖို့ ဖုန်းဆက်ခေါ်လိုက်ပါ.."

ထိုလူက ကားပေါ်ကနေ မဆင်းဘဲ လှမ်းပြောလာသည်။ အသံမှာ ခပ်သြသြနှင့်။ မိုးဖွဲဖွဲ တို့ကြား ဆော့ဂျင်း ရပ်နေရင်း စဉ်းစားရခက်သွားသည်။ နာမည်တောင် မသိသည့် လူနှင့်လည်း မလိုက်ချင်ပါ။ ကားဆွဲကား လာဖို့စောင့်ရလျှင်လည်း နေသာဝင်ရော့မည်။

သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်၍ သူခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။ ထိုလူကတော့ ခပ်ပြုံးပြုံးဘဲ passenger seatတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ဆော့ဂျင်း ကားသော့ကို ယူခဲ့ရင်း ထိုလူရဲ့ ကားပေါ်တက်လိုက်သည်။

I'M YOURS✔Stories to obsess over. Discover now