Part - 16

87 8 1
                                        

••••••• Unicode •••••••

ထယ်ယောင်း ပင်လယ်ပြင်ကို ငေးမော ကြည့်နေစဉ်ပင် ဤ ဆိပ်ကမ်း ကွင်းအပြင်၌ ရဲကား နှစ်စီး ပတ်သွားသည်။ ကင်းစောင့်ရဲများသာ ဖြစ်မည်။

အလုပ်သမားများ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားသော်လည်း ထယ်ယောင်းမှာ အေးဆေးပင်။ ​တစ်ချက် သူ့ရဲ့ အလုပ်သမားများကို ကြည့်ပြီး Mustang ကားပေါ်သို့ ပြန်တက်လိုက်သည်။

ချပ်ခနဲ ပိတ်သွားသည့် ကားတံခါးနှင့်အတူ Managerနဲ့ အလုပ်သမားများက တရိုတသေ ဂါဝရပြုကြသည်။

ထယ်ယောင်း လက်၌ ပတ်ထားသော နာရီအား ကြည့်လိုက်သော် ၅ ချက်ထိုးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤဆိပ်ကမ်းနှင့် Seoulအား သုံးနာရီမျှကြာအောင်မောင်းရပေမည်။ ပြန်ရောက်လျှင် သက်လှယ် အိပ်ရာမှ နိုးလောက်ရော့မည်။

ကားစက် အားနှိုး၍ Seoulမြို့ တွင်းသို့ ဉီးတည်လိုက်၏။ ဝသန်ကာလဖြစ်သည်မို့ မိုးမွှားလေးများ ​ကျနေသည်။ နှင်းစက် များနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူ သော် လည်း မိုးစက်ငယ် လေးများသာ ဖြစ်နေသည်။

လက်တစ်ဖက်ကို ကားစီယာတိုင်ပေါ်၌ တင်ထားပြီး တစ်ဖက်သည်တော့ ကားပြတင်းပေါက်မှ ထွက်၍ မိုးစက်ငယ်များကို လက်ခံရယူစေသည်။

ပိုင်ဆိုင်ရပါလျက် အမည်ခံသလိုသာ ခံစားနေရသော စိတ်ဟာ ပူလောင်လာလိုက်သည်မှာ တစိမ့်စိမ့်နှင့်ပင်။

ထိုသည်ကြောင့် လေပူများအား ရှုထုတ်လိုက်ပြီး လက်ကိုလည်း ပြတ်ရုတ် လိုက်သည်။ ကားကိုလည်း အရှိန် ထပ်မံကာ တင်လိုက်တော့၏။

.

.

.

" ဆရာ..ဒီ fileတွေရော လက်မှတ်ထိုးပေးပါအုံးဆရာ.."

မနက် 3 ချက်ထိုး၌ အိပ်မရတော့သည်ကြောင့် ထမိသော် ကင်မ်ထယ့်ကို မတွေ့ခဲ့။ ဆက်ပြီး မအိပ်ဘဲ အတွင်းရေးမှူး၏ တိုက်ခန်းသို့လာကာ အလုပ်လုပ်နေခြင်းပင်။

အခုတလော ပစ်ထားခဲ့ရသည့် comapnyမှာ meetingများ၏ recordingများလည်း သေချာပြန်ကြည့်ရသေး၏။ လက်မှတ်များလည်း တပုံတပင် ထိုးရပြီးလျှင် ထပ်မံကာ ပြန်စစ်နေရပါသေးသည်။

I'M YOURS✔Stories to obsess over. Discover now